Prometeo (lúa)
- Non confundir co asteroide chamado 1809 Prometheus.
| Prometeo | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
 | |||||||
|
Instancia de
| |||||||
|
Epónimo
| |||||||
|
Designación provisional
S/1980 S 27  | |||||||
|
Astro pai
| |||||||
| Características orbitais | |||||||
| Semieixo maior | 139.400 km | ||||||
| Características físicas | |||||||
| Masa | 160 Eg | ||||||
| Albedo | 0,6 | ||||||
| Persoas e organizacións | |||||||
|
Descubridor/a
| |||||||
| Datas e cronoloxía | |||||||
|
Data descuberta
outubro de 1980 | |||||||
| |||||||
| Wikidata C:Commons | |||||||
Prometeo (en grego Προμηθέας) é unha lúa interior de Saturno. Foi descuberta en outubro de 1980 (algúns días antes do 25 de outubro) a partir de imaxes tomadas pola sonda Voyager 1, e foi designada provisionalmente coma S/1980 S 27.[1] A finais de 1985 recibiu o nome oficial de Prometeo, un Titán da mitoloxía grega.[2] Tamén é coñecida coma Saturno XVI.[3]
Esta pequena lúa é extremadamente alongada, cunhas dimensións de 119 x 87 x 61 kms. Ten varias cristas, vales e un bo número de cráteres que poden acadar 20 kms de diámetro, con todo ten menos cráteres cás súas lúas veciñas Pandora, Epimeteo e Xano. A partir da súa baixa densidade e albedo relativamente alto, pódese deducir que Prometeo é un corpo xeado moi poroso.
Prometeo actúa coma lúa pastor da parte interior do anel F. Imaxes recentes tomadas pola sonda Cassini amosa que a gravidade de Prometeo crea ondas e regueiros de material no anel F, coma se a lúa lle roubase algo de material ó anel. A órbita de Prometeo é caótica, coma consecuencia da resonancia orbital con Pandora. Os cambios máis apreciables ocorren aproximadamente cada 6,2 anos,[4] cando a periapse de Pandora coincide coa apoapse de Prometeo, no momento en que as lúas se aproximan entre elas a uns 1400 kms. Prometeo tamén está visiblemente perturbada por Atlas.
Galería multimedia
[editar | editar a fonte]
Prometeo arrastrando material do anel F.
Prometeo levantando ondas no anel F.
Imaxe da Voyager 2 (25 de agosto de 1981).
Imaxe da Cassini que amosa unha superficie cuberta cun manto fino de material.
Imaxe do 27 de xaneiro do 2010. A luz refractada dende Saturno, ilumina a cara nocturna da lúa.
A mesma imaxe pero máis brillante.- Animación na que se pode ver a Prometeo colidir co anel F, levantando un regueiro de material do anel. 12 segundos 107kbps
- Animación na que se pode ve-las ondas que Prometeo causa no anel F. 5 segundos 48 kbps
Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ IAUC 3532: Satellites of Saturn 31 de outubro de 1980 (descubrimento)
- ↑ IAUC 4157: Satellites of Saturn and Pluto 3 de xaneiro de 1986 (bautizando a lúa)
- ↑ USGS Astrogeology, ed. (21 de xullo do 2006). "Planet and Satellite Names and Discoverers". Gazetteer of Planetary Nomenclature. Consultado o 07-08-2006.
- ↑ Spitale, J. N.; e o seu equipo. (2006). "The orbits of Saturn's small satellites derived from combined historic and Cassini imaging observations". The Astronomical Journal 132 (2): 692–710. doi:10.1086/505206. Arquivado dende o orixinal o 13 de abril de 2016. Consultado o 28 de maio de 2010.
Véxase tamén
[editar | editar a fonte]Outros artigos
[editar | editar a fonte]Ligazóns externas
[editar | editar a fonte] |
Commons ten máis contidos multimedia sobre: Prometeo |
- NASA (ed.). "Cassini-Huygens: Multimedia-Videos / Soft Collision". Arquivado dende o orixinal o 29 de outubro de 2007. Consultado o 27 de maio de 2010.
Prometheus slowly collides with the diffuse inner edge of Saturn's F ring ... pulls a streamer of material from the ring and leaves behind a dark channel.
- Prometheus Profileat NASA's Solar System Exploration siteArquivado 09 de xuño de 2007 en Wayback Machine.
- The Planetary Society: Prometheus
- 3-D imaxe en 3d de Prometeo
