Olga Novo

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Olga Novo
Nacemento29 de xaneiro de 1975
 Vilarmao
NacionalidadeEspaña
Alma máterUniversidade de Santiago de Compostela
Ocupaciónpoetisa, pintora, escritora e ensaísta
PremiosPremio da Crítica de poesía galega
editar datos en Wikidata ]

Olga Novo, nada en Vilarmao (A Pobra do Brollón) o 29 de xaneiro de 1975, é unha poeta e ensaísta galega.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Como estudiosa de la literatura ha publicado los libros Por un vocabulario galego do sexo. A terminoloxía erótica de Claudio Rodríguez Fer (Positivas, 1996), O lume vital de Claudio Rodríguez Fer (1999) y, de próxima aparición, Uxío Novoneyra. Lingua loaira.

Licenciada en Filoloxía Galega pola Universidade de Santiago de Compostela, foi profesora de bacharelato en varios institutos de Galicia, e despois de galego na Universidade da Alta Bretaña en Rennes,[1] e de literatura na Universidade Bretaña Sur, en Lorient.[2]

Como poeta, deuse a coñecer con tres poemarios: A teta sobre o sol (1996), Nós nus (1997) e A cousa vermella (2004). Tamén publicou un libro de arte compartido coa pintora Alexandra Domínguez e o poeta Xoán Abeleira, titulado Magnalia, e numerosos poemas en antoloxías, libros colectivos, revistas (Festa da Palabra Silenciada, Dorna, Xistral), colaborou en Cadenos de vida e culturas, Moenia, Anuario de estudios galegos, Boletín Galego de Literatura, Ínsula, e xornais (El País, ABC).[3] A súa obra foi recollida en escolmas como La flama en el espejo (México, 1998), Mulher a fazer vento (Lisboa, 1998), Yo es otro. Autorretratos de la nueva poesía (Madrid, 2001), o Spain (Poetry from the Castilian, Catala, Basque and Galician languages) (Atlanta, 2003).[1]

Formou parte dos comités de redacción das revistas Ólisbos, Animal e Valdeleite, e segue a facelo de Unión Libre desde a súa fundación.

Participou con estudos en congresos e revistas, onde analizou sobre todo as propostas conectadas co surrealismo, pois escribiu sobre o escritor André Breton, o cantautor Léo Ferré e o pintor Eugenio Granell, e coa temática erótica, como reflicte o seu ensaio Tratado da pel, publicado no monográfico Erotismos de Unión Libre (1999), por ela mesma coordinado. Ademais, interesouse por poetas en lingua portuguesa, como Fernando Pessoa e o surrealista brasileiro Sérgio Lima.

Desde 2010, a Casa da Cultura da Pobra do Brollón leva o seu nome.[4]

En 2019 publica Feliz idade no que " tende unha mecha desde a xeración que a precedeu á que lle segue; entre o onte e o mañá da estirpe, alén do pasamento do pai e da nenez da filla".[5]

Obra en galego[editar | editar a fonte]

Poesía[editar | editar a fonte]

Ensaio[editar | editar a fonte]

Edicións[editar | editar a fonte]

Tradución[editar | editar a fonte]

  • El contradiscurso de las mujeres. Historia del proceso feminista, de Carmen Blanco (1997, Nigra).

Obras colectivas[editar | editar a fonte]

Premios[editar | editar a fonte]

Obra en castelán[editar | editar a fonte]

Traducións[editar | editar a fonte]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 "Olga Novo". www.barcelonareview.com (en castelán). Consultado o 2019-03-11. 
  2. "UNIÓN LIBRE - CADERNOS DE VIDA E CULTURAS - EDICIÓS DO CASTRO - Comité de redacción". www.unionlibre.org. Consultado o 2019-03-11. 
  3. "Ficha do autor". www.bvg.udc.es. Consultado o 2019-03-11. 
  4. Olga Novo afirma que leva con orgullo o seu pobo "guímaro" alá onde vai
  5. "Feliz idade" (PDF). kalandraka. Consultado o 11/03/2019. 
  6. Novo, Olga (29 de marzo de 2019). “A literatura pertence ao dominio da cáscara estética da linguaxe, pero a vida está máis alá e máis dentro. A Poesía é Amor ou non é nada”. Praza Pública. Entrevista con Montse Dopico. Consultado o 1 de abril de 2019. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]