Nadia Comăneci

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
(Redirixido desde "Nadia Comaneci")
Nadia Comăneci
Nadia Comăneci from acrofan.jpg
Nadia Comăneci en setembro de 2010.
Información persoal
Nacionalidade Romanesa e estadounidense
Nacemento 12 de novembro de 1961 (55 anos)
Onești, condado de Bacău, Romanía Romanía
Deporte
País Romanía Romanía
Deporte Ximnasia artística
Adestrador Béla Károlyi e Márta Károlyi
Retiro 1981

Nadia Elena Comăneci, nada en Oneşti[1] o 12 de novembro de 1961, é unha ximnasta romanesa retirada, que competiu na disciplina de ximnasia artística e segue a ser considerada un ídolo mundial deportivo, sendo considerada unha das grandes atletas de todos os tempos.

Comăneci foi unha das primeiras alumnas do adestrador Béla Károlyi, e na súa carreira gañou nove medallas olímpicas, cinco delas de ouro, e foi a primeira ximnasta en conseguir un 10 -execución perfecta- en ximnasia artística nuns Xogos Olímpicos, amais de conseguir catro medallas mundiais e doce europeas. Xunto coa rusa Svetlana Khorkina, Nadia é posuidora do tricampionato do individual xeral continental, amais de ser bicampiona olímpica na barra de equilibrio. No que respecta aos campionatos nacionais, aínda posúe o pentacampionato do concurso xeral.

Dende que deixou a vida de atleta profesional, Comăneci continuou involucrada no deporte: na actualidade é membro de algunhas asociacións e federacións, ben como fundadora dunha institución filantrópica e colaboradora en diversas outras tanto en Romanía como nos Estados Unidos, amais de colaborar coa revista International Gymnast -unha das publicacións máis importantes da ximnasia- xunto co seu marido, o tamén ximnasta retirado Bart Conner. Polas súas notas e conquistas, é considerada unha das maiores ximnastas da modalidade de todos os tempos. Fuxida do réxime comunista de Romanía, afincouse nos Estados Unidos e tornouse cidadá norteamericana. Alí tivo ao seu primeiro e único fillo, Dylan, e abriu un ximnasio e unha empresa de equipamentos ximnásticos, que produce unha liña de roupa.

Entre os recoñecementos persoais cos que conta salientar a dobre Orde Olímpica, sendo cando lle foi entregada a primeira a atleta máis nova en conseguir tal distinción; foi elixida como unha das cen mulleres máis importantes do século XX; figura, desde 1993, no International Gymnastics Hall of Fame, no cal foi a segunda inserida dende a súa inauguración; foi elixida polo líder comunista romanés, Nicolae Ceauşescu, como unha heroína do traballo socialista, sendo a máis nova en conseguilo; tamén foi elixida, en Romanía, como a atleta máis importante do país, nunha votación realizada no ano 2006; en 2007, foi escollida polo público como a celebridade máis confiable da nación; foi elixida como a mellor atleta do século XX polo xornal portugués Mundo Desportivo, e recibeu da World Records Academy, o título de recordista mundial na súa modalidade.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Primeiros anos[editar | editar a fonte]

Nadia naceu en Onești, unha pequena cidade nos Cárpatos romaneses o 12 de novembro de 1961, filla de Gheorghe Comăneci, un mecánico de coches, e Stefania Alexandrina, unha ama de casa.[2] Comăneci creceu na República Socialista de Romanía, cando Romanía encontrábase baixo un réxime gobernamental unipartidista de ideoloxía marxista-leninista.[3] Aínda que era un aliado soviético durante a Guerra Fría (entre 1947 e 1989), non formaba parte da Unión Soviética.[4] Ela e seu irmán pequeno, Adrina, criáronse na fe da Igrexa ortodoxa romanesa.[5] O seu nome procede do diminutivo ruso de Nadiejda e significa esperanza. Segundo a súa nai, durante o embarazo viu un filme no que a protagonista atendía a ese nome e decidiu que a súa filla tamén se chamaría así.[6] Nadia viviu coa súa familia nun pequeno apartemento de Onești. Moi activa durante a súa infancia, gustáballe tanto saltar que rompeu os resortes de catro sofás da casa.[6][7]

Comăneci comezou a practicar a ximnasia nunha escola local cun equipo local chamado Flacăra ("A Chama"), cos adestradores Duncan e Munteanu.[8][9] Unha vez, xogando á ximnasia cunha amiga no patio da escola, foi vista por Béla Károlyi, quen, ao achegarse a falar coas nenas escoitou tocar o sinal e as rapazas entraron no colexio. Insatisfeito, entrou na escola, e foi clase por clase buscando ás dúas rapazas. Na terceira clase na que entrou, encontrounas e convenceunas para que fixeran a proba para adestrar. Nadia camiñou pola barra de equilibrio, un aparello ao cal as nenas tiñan medo, saltou e cumpriu os requisitos da proba para iniciar os seus adestramentos aos seis anos de idade. Nunha ocasión, o adestrador declarou que Nadia era a pupila perfecta:[6]

Ela non coñece o medo.

Romanía júnior[editar | editar a fonte]

Teodora Ungureanu, Béla Károlyi e Nadia Comăneci nos anos 1970.

Comăneci comezou a adestrar con Károlyi cando tiña 7 anos, en 1968. Foi unha das primeiras alumnas da escola de ximnasia que Béla e a súa muller Márta, daquela considerados os preparadores máis célebres do país e responsables do equipo nacional romanés,[10][11] fundaron en Onești. Ao contrario do que ocorría con moitas outras alumnas da escola, Comăneci podía ir a diario á súa casa durante moitos anos, xa que vivía na cidade.[11] Durante este período, pasou a adestrar seis días á semana, catro horas ao dia. A nena era a primeira en chegar, quecer, practicar e mellorar intensamente os mesmovos movementos. Xa apta para competir, en 1969 participou no seu primeiro campionato nacional en categoría júnior, onde finalizou na 13ª posición, sendo a ximnasta máis nova en conseguir ese posto.[7][12] Con todo, ao ano seguinte xa conseguira gañar a competicón.[13] Tan só un ano despois, en 1971, chegou o primeiro triunfo internacional da ximnasta romanesa, na Copa da Amizade disputada en Bulgaria, aínda que non sería ata o anos seguinte cando os técnicos de todo o mundo fixáronse nela logo de conseguir, con tan só once anos, dúas medallas de ouro na Copa das Esperanzas Olímpicas disputada na capital búlgara.[10] Previamente ese ano, debutara nunha competición internacional, un encontro júnior dobre entre Romanía e Iugoslavia, gañando o título xeral e axudou ao seu equipo a gañar o ouro. Durante os anos seguintes competiu como júnior en numerosos campionatos nacionais no seu país e encontros dobres con países como Hungría, Italia, e Polonia.[14] En 1973, con 11 anos, gañou o ouro no concurso xeral, así como o poldro, e as barras asimétricas, no Torneo da Amizade Júnior disputado en Druzhba, unha importante reunión internacional para ximnastas de categoría júnior.[14][15]

O maior éxito internacional de Comăneci chegou en 1975, cando tiña 13 anos, cando estio a piques de arrasar no Campionato de Europa celebrado en Skien (Noruega). Alí gañou o concurso xeral logo de superar á multimedallista Ludmilla Tourischeva,[6] así como as medallas de todos os aparellos coa excepción do solo, no que finalizou segunda, sendo superada pola soviética Nellie Kim.[16] Cómpre lembrar que logo da Segunda Guerra Mundial, Romanía convertérase nun país satélite da Unión Soviética e non estaba ben visto en Moscova que atletas non soviéticos destacaran tanto e con tanta diferenza respecto das ximnastas "oficiais" do réxime, feito que provocou máis dun problema con Nadia e o seu equipo durante a súa carreira.[10]

Ese mesmo ano, a ximnasta tamén competiu no Champions All e conquistou unha medalla de ouro no concurso xeral. Xa no Campionato Nacional Romanés, conquistou as medallas de ouro no individual xeral, no salto, na barra e nas barras asimétricas.[12] No solo, de novo finalizou na segunda posición. 1975 também foi ano de disputa do preolímpico en Montreal. Nel, Comăneci conquistou o individual xeral e as barras asimétricas. No salto e no solo, conseguiu a medalla de prata, e na barra finalizou na terceira posición. No Campionato Romanés, conquistou a medalla de ouro no concurso xeral, por equipos, no salto, nas barras asimétricas e na barra. No solo finalizou unha vez máis en segundo lugar.[12] O ano 1975 finalizaría coa elección de Nadia como atleta do ano pola Associated Press.[10]

En cinco anos na categoría júnior, a atleta conquistou 55 medallas, entre as cales destacan catorce vitorias no concurso xeral, en vinte eventos nacionais e internacionais disputados.[12]

Romanía sénior[editar | editar a fonte]

A entrada de Nadia na categoría sénior do seu país produciuse a tempo de permitirlle participar nos Xogos Olímpicos de Verán de 1976 disputados en Montreal (Canadá). A principios do ano, a ximnasta participou na primeira edición da Copa América,[17] que tivo lugar no Madison Square Garden de Nova York, lugar onde coñeceu ao atleta internacional Bart Conner. Na competición, Nadia conseguiu as súas primeiras notas de 10 nas probas de salto, tanto na cualificación como na final do aparello. Para finalizar, a ximnasta conseguiu a vitoria no concurso xeral individual e converteuse na primeira ximnasta en realizar un dobre mortal invertido como saída das barras asimétricas.[18] Ao longo dese ano, disputou cinco duelos entre Canadá, Alemaña Occidental, Gran Bretaña, Estados Unidos e os Países Baixos, dos cales saiu vitoriosa nas probas por equipos e no concurso xeral. No campionato nacional do seu país, Nadia conquistou o seu bicampionato logo de conseguir a primeira vitoria da categoría sénior nesta competición. A finais do ano, Comăneci competiu na Copa Chunichi, en Xapón, na cal conquistou as medallas de ouro no salto e nas asimétricas, amais de conseguir un dez en ambos aparellos.[12]

En 1977, Nadia converteuse en octocampioa por equipos e no concurso xeral logo se gañar en tres duelos contra España, Francia, e novamente os Estados Unidos. A ximnasta romanesa mantivo o seu título no concurso individual xeral do Campionato de Europa dese ano celebrado en Praga, e no cal conquistou tamén a medalla de ouro nas asimétricas, empatada coa soviética Elena Mukhina, e a prata no salto. Con todo, unha orde do gobernante romanés Ceaușescu fixo que todo o equipo voltase da competición, abandonando así os concursos finais da barra de equilibrio e o solo. De volta en Romanía, as ximnastas descubriron que deberían deixar aos seus técnicos para adestrar no complexo deportivo escollido polo comunista. Este feito prexudicou a participación de Comăneci no Campionato do Mundo que se celebrou ao ano seguinte, así como as outras competicións, aínda que tiña gañado nun novo duelo contra Italia, tanto no concurso colectivo como no individual.[17] Para finalizar o ano, as romanesas partiron a unha xira entre México e os Estados Unidos, na cal a ximnasta presentouse con máis altura e corpo, aínda que seguiu atraendo bastante a atención do público.[19][12]

Afastada da competición durante o ano, finalmente participou no Mundial de 1978 e conseguiu o ouro na barra de equilibrios, Nadia puido volver adestrar cos Károlyi e, ao ano seguinte gañou o seu terceiro concurso xeral individual de xeito consecutivo no Campionato de Europa celebrado en Copenhague, ao superar á súa compatriota Emilia Eberle, que fora campioa nacional o ano anterior, converténdose deste xeito na primeira ximnasta, entre mulleres e homes, tricampioa europea.[17] Na final da Copa do Mundo de Ximnasia Artística celebrada ese mesmo ano en Toquio, conseguiu a vitoria en tres aparellos, mais non conseguiu unha puntuación o suficientemente alta como para subir ao podio no concurso xeral. En 1980 participou nos Xogos Olímpicos que se celebraron en Moscova e no duelo entre Romanía e Italia, do cal saiu novamente vitoriosa nas probas individual xeral e por equipos. Ao ano seguinte participou nunha xira de exhibición ximnástica polos Estados Unidos, así como na Universiada celebrada na capital do seu país, Bucarest, e na que gañou cinco das seis probas disputadas, a única excepción foi a barra. Logo disto, Comăneci retirouse da competición aos vinte anos de idade. Con todo, a súa cerimonia oficial de retiro tivo lugar en Bucarest en 1984 a petición do Comité Olímpico Internacional.[19]

Con 14 anos Nadia convértese na estrela indiscutible dos Xogos Olímpicos de 1976 celebrados en Montreal, Canadá, conseguiu sete veces dos xuíces a puntuación perfecta (10 de todos os xuíces) á súa volta a Romanía déuselle a distinción de Heroe Socialista do Traballo.

Nos Xogos Olímpicos de 1980 en Moscova clasificouse segunda na final individual trala rusa Yelena Davidova, pero conseguiu outras dúas medallas de ouro. En 1981 puxo fin á súa carreira deportiva. En novembro de 1989 escapou aos Estados Unidos e non volveu ao seu país ata 1994.

En 2001 obtivo a cidadanía norteamericana e en 2003 publicou o seu primeiro libro Letters To A Young Gymnast.

Vida despois da ximnasia[editar | editar a fonte]

Ao fondo, o Palacio do Parlamento Romanés, lugar onde casaron Nadia e Bart Conner o 27 de abril de 1996.

No ano de 1984, após encerrar oficialmente a carreira, teve um filme lançado em sua homenagem, intitulado Nadia, no qual a ginasta estadunidense e campeã mundial das barras assimétricas, Marcia Frederick, a interpreta.[20] No mesmo período, graduou-se pelo Instituto de educação Física e Desportos em Bucareste. Na época de sua formatura, foi convidada a integrar o grupo da Federação Romena de Ginástica como treinadora da equipe júnior do país. Essa função exerceu até o ano de 1989, interrompida pela chegada da Revolução, que pretendia derrubar o líder comunista. Em dezembro, seu pedido de asilo nos Estados Unidos fora atendido e para lá se mudou. Devido a problemas causados por Panait, mudou-se para o Canadá no ano seguinte, onde viveu até 1991 promovendo equipamentos de ginástica e se apresentando em algumas exibições da modalidade. Após a acidental morte de Stefu, que a acolheu, Bart Conner a convidou para trabalhar em seu ginásio, localizado na cidade de Norman. Em dezembro do ano 2000, deu início ao Dia Internacional do Voluntário e tornou-se a primeira atleta a falar como porta-voz da União Nacional.[19][21]

Em 2003, teve publicada sua autobiografia intitulada Cartas a uma jovem ginasta, na língua original em inglês, Letters to a Young Gymnast. No livro, de 192 páginas, Nadia conta sua trajetória de vida e traços da personalidade da jovem que quebrou recordes, conquistou milhões ao redor do mundo, desencadeou uma nova etapa para o esporte feminino na qual as adolescentes e pré-adolescentes começavam a entrar e ainda é reconhecida após mais de trinta anos de seus feitos inéditos. Na publicação, a ex-atleta mostra também o que é necessário para atingir a perfeição atlética e tornar-se a melhor. Descreve histórias de inspiração e drama de sua própria experiência, como aquela menina achada por Béla Károlyi, que se tornou uma das atletas mais conhecidas no mundo e de como passou a viver após ter realizado o sonho de competir nos Jogos Olímpicos. Para os ginastas mais jovens, partes do livro são consideradas um aconselhamento e um estímulo, não só das práticas esportivas, como de vida.[22][23]

Nos Estados Unidos, Bart e Nadia trabalham juntos no ginásio da família Bart Conner Gymnastics Academy e na Perfect 10. Inc., uma produtora de televisão.[24] Nadia é ainda colaboradora da revista gímnica International Gymnast, a mais veiculada do esporte, e parceira nas empresas de material e vestuário para a ginástica GymDivas e GripsETC, bem como fundadora da Escola de Ginástica Nadia Comăneci, em Onești.[25][12][26] Além disso, é a cônsul-honorária geral entre Romênia e Estados Unidos nas relações entre os dois países. No meio gímnico, é a presidente honorária da Federação de Ginástica Romena e do Comitê Olímpico Romeno, é a embaixatriz dos Esportes da Romênia e membro da Fundação Internacional de Ginástica. Comăneci foi também comentarista no Mundial de Ginástica Artística de Melbourne em 2005 e dos Jogos Olímpicos de Pequim em 2008.[21] Outro trabalho realizado pela ex-ginasta e seu marido, é o de palestrante motivador para os ginastas. Tal função rendeu como fruto um capítulo no livro Awaken the Olympian de John Naber, no qual os dois contam suas trajetórias e ensinam aos jovens a localizar seu foco na vida.[27] No ano de 2005, lançou uma canção componente do CD infanto-juvenil Music Box nr.6, na cidade de Bucareste: rodeada por crianças e adolescentes, a festa de lançamento foi realizada no Dia das Crianças e contou com a presença da ex-atleta e de outras celebridades nacionais, como a também ginasta Andreea Raducan.[28]

Em 2007, durante um evento internacional, declarou que não possui mais tempo para treinar, devido a seu trabalho como uma espécie de embaixadora do esporte, promovendo diversas empresas e instituições do meio.[29] Entre os dias 20 e 22 de fevereiro de 2009, em Oklahoma, fora realizado o primeiro Torneio Internacional Nadia Comăneci, uma outra homenagem dada à ex-atleta: o evento, que não conta com a ginástica artística masculina, foi coletivamente conquistado pela equipe romena e teve como campeã do concurso geral a também romena Sandra Izbasa.[30] Ainda no mesmo ano, ao lado de outros treze campeões olímpicos, entre os quais esteve o velocista Michael Johnson, e dois paraolímpicos, Nadia integrou a comitiva da candidatura de Chicago aos Jogos Olímpicos de 2016 em Copenhagen, na Dinamarca, durante a cerimônia de escolha, que contou com as presenças em favor dos Estados Unidos, de Barack Obama e Oprah Winfrey.[31] Além dos trabalhos e das campanhas realizadas em eventos, sejam eles desportivos ou não, como sua presença em campeonatos internacionais e Olimpíadas, Comăneci figurou publicamente em diversas aparições na televisão, dentre as quais estiveram suas participações nos reality shows The Apprentice de 2008, em dois episódios antes de ser demitida por Donald Trump,[32] e Dancing with the Stars, de 2009, em um episódio, do qual não participou como competidora.[33] Em meados do ano, fundou, em Bucareste, a Clínica Infantil Nadia Comăneci, que auxilia médica e socialmente as crianças romenas órfãs. O projeto pôde ser realizado devido ao investimento de uma parte da receita de seus contratos publicitários.[34] No fim de 2009, em 6 de dezembro, agora para ajudar as ginastas, lançou uma boneca chamada Nadia, para reverter os ganhos da venda à instituição que administra. Na festa de lançamento, realizada em Bucareste, declarou ser uma honra lançar sua boneca para aqueles que amam a ginástica romena.[35]

Campionato do Mundo de Ximnasia Artística[editar | editar a fonte]

Foron dúas as participacións de Nadia Comăneci nos Campionatos do Mundo. Entre os anos de 1978 e 1979, a ximnasta obtivo catro medallas.

Estrasburgo 1978[editar | editar a fonte]

O Mundial de Francia tivo lugar no mes de novembro. No seu debut en competicións deste nivel, aos dezasete anos, Nadia clasificouse para catro finais.

A primeira das finais foi veu por medio do concurso por equipos: xunto con Emilia Eberle, Marilena Neacşu, Teodora Ungureanu, Anca Grigoraş e Marilena Vladarau, a ximnasta conseguiu a medalla de prata por equipos, por derás tan só das atletas da Unión Soviética. Considerada a principal potencia deste deporte e lideradas por Nellie Kim e Maria Filatova, as ximnastas soviéticas finalizaron campioas do concurso cunha vantaxe sobre as romanesas de 16,895 puntos. Alemaña Oriental completou o podio desta edición.[17][36] Clasificada para o individual xeral, durante as rotacións, clasificouse en segundo lugar logo da presentación nas barras asimétricas. Visivelmente máis alta e máis pesada, en parte a causa da puberdade, o seu punto de equilibrio modificouse e Nadia caeu durante os exercicios de solo e non conseguiu suficiente nota para subir ao podio, nunha proba dominada polas soviéticas Elena Mukhina, Nellie Kim e Natalia Shaposhnikova.[37]

Nas finais por aparellos, a atleta estivo presente en dúas: na de salto, por 0,025 non superou á soviética Nellie Kim e terminou a disputa coa medalla de prata, ao recibir a nota 19,600 fronte a 19,625; xa na barra de equilíbrio, ao totalizar 19,625, terminou coa primeira posición, por diante da soviética Elena Mukhina, tamén por 0,025, e da súa compatriota Emilia Eberle, medallista de bronce.[17]

Ft. Worth 1979[editar | editar a fonte]

Na súa segunda e última participación en Mundiais, desta volta celebrado en decembro, Nadia, xa de novo adestrada por Béla e Marta Károlyi en Deva, permaneceu motivada para a competición. Con todo, unha contaminación sanguínea, causada pela exposición a metais nas mans, e unha inflamación na muñeca prexudicaron a súa estancia no evento.[38]

Contrariando ordes médicas, a ximnasta competiu co equipo, formado tamén por Rodica Dunca, Emilia Eberle, Melita Ruhn, Dumitriţa Turner e Marilena Vladarau, para conquistar súa segunda medalla de ouro nos Mundiais, a primeira da historia de Romanía en eventos colectivos nesta competición: Ao final das rotacións, sumaron 389,550 puntos e mantivéronse á fronte da daquela campioas do mundo por 0,825, despois de dar o resultado final das adversarias, que conseguiran 388,725 puntos, 0,650 por dianta das terceiras a clasificación - Alemaña Oriental, que repetiu a mesma posición do Mundial anterior e novamente completou o podio desta edición. Deste xeito, Nadia finalizou a súa participación en Campionatos do Mundo coa conquista de catro medallas - dúas de ouro e dúas de prata.[17][36] Logo da disputa, Nadia permaneceu internada por algúns días no All Saints Hospital, localizado no Condado de Oldham, tamén no estado do Texas, para recuperarse do esforzo exixido na competición e da pequena cirurxía realizada para reducir os efectos da contaminación.[38][39]

Xogos Olímpicos[editar | editar a fonte]

Foram duas as participações de Comăneci em Jogos Olímpicos: Montreal 1976 e Moscou 1980.

Montreal 1976[editar | editar a fonte]

Comăneci en 1976.
Comăneci en 1976.

Comăneci debutou nuns Xogos Olímpicos aos catorce anos, na edición de 1976 celebrada no mes de xullo en Montreal, Canadá. Na súa primeira participación olímpica, a ximnasta estivo presente nas seis finais posibles.

Na cualificación, realizada o día 18 de xullo, a ximnasta romanesa realizou nas barras asimétricas unha rutina arriscada que agradou ao público. Ao final da execución, logo da análise dos xuíces, o marcador amosou unha nota de 1.00. Nun primeiro momento, o ximnasio ficou en silencio, sen comprender como aquel exercicio técnico podía ter recibido unha nota tan baixa. Con todo, non pasou moito tempo ata que percibiu a fraxilidade dos marcadores: como nunca antes se conseguira un dez perfecto, os marcadores non foran programados para rexistrar estamarca. Así, por primeira vez na historia olímpica, unha ximnasta recibía o chamado dez perfecto.[16][40] Ao día seguinte, durante a final por equipos, Nadia conseguiu as súas segunda e terceira notas de dez ao executar o seu exercicio na barra de equilibrio e, de novo, nas asimétricas. Ao final, malia as notas alcanzadas, Romanía finalizou na segunda posición. Xunto coas compañeiras de equipo Teodora Ungureanu, Mariana Constantin, Anca Grigoraş, Gabriela Truşca e Georgeta Gabor, Comăneci conquistou a medalla de prata, ao ser superadas pola Unión Soviética de Ludmilla Tourischeva.[1][41] O 21 de xullo, na final do concurso individual, conseguiu o seu terceiro dez nas asimétricas, e o seu segundo na barra, para conquistar a medalla de ouro na competición, logo de sumar 79,275, 0,600 a por riba da segunda clasificada, Nellie Kim, nunha proba que reuniu a un total de 36 ximnastas, dentre as cales tres das primeiras quince clasificadas eran romanesas.[42]

Nas finais por aparellos que disputáronse o 23 de xullo de 1976, a ximnasta conseguiu os seus sexto e sétimo deces, un nas asimétricas e o outro na barra. Como resultado, Nadia conseguiu dúas medallas de ouro. Na barra finalizou por diante da ximnasta soviética Olga Korbut, mentres que nas asimétricas superou á súa compatriota Ungureanu; no solo, finalizou na terceira posición, por detrás das soviéticas que superara dous días antes, no individual xeral; finalmente, no salto, finalizou na cuarta posición na final vencida por Kim.[19]

Así, a ximnasta finalizou a súa primeira participación olímpica como a primeira romanesa que conquistou un all around nuns Xogos Olímpicos e como a atleta máis nova en gañar tal evento. Hoxe, este feito, mediante as novas regras estabelecidas pola Federación Internacional de Ximnasia, tornouse imposible de alcanzar, xa que a idade mínima - antes sendo de catorce anos - subiu a dezaseis e o dez perfecto foi dividido en notas A (de partida, chamada nota D de dificuldade) e B (de execución, chamada nota E).[22][43][44]

Moscova 1980[editar | editar a fonte]

En 1980, Comăneci despediuse dos Xogos Olímpicos coa participación na edición celebrada en Moscova, Unión Soviética. Neses Xogos, a ximnasta conquistou o dereito a disputar cinco das seis finais posibles durante a fase cualificatoria.

Así, aos dezaoito anos, conquistou a súa segunda medalla de prata na competición por equipos, ao ser novamente superadas as romanesas polas soviéticas. Sumando 196,80, o equipo romanés, formado por Nadia, Emilia Eberle, Rodica Dunca, Melita Rühn, Dumitriţa Turner e Cristina Grigoraş, finalizou na segunda posición por 0,350 puntos de diferenza respecto das vencedoras.[45] No individual xeral, 36 atletas disputaron as rotacións que compuñan o evento. Logo do seu peche, Comăneci sumou 79,075 puntos, o que valeulle para empatar na segunda posición coa alemá oriental Maxi Gnauck. No entanto, foron 0,075 puntos por detrás da medallista de ouro, Yelena Davydova. Co mellor desempeño, as tres romanesas que disputaron a proba o dia 24 de xullo, finalizaron entre as dez primeiras.[16][46]

Nas finais por aparellos, a ximnasta disputou tres dos catro. Tan só nas barras asimétricas, aparello que outorgáralle o primeiro dez olímpico, non disputou a medalla ao ter finalizado na vixésia posición.[47] No salto, disciplina na que Natalia Shaposhnikova conseguiu a vitoria, Comăneci finalizou na quinta posición, cun total de 19,350 puntos.[48] O 25 de xullo, na final de barra de equilíbrio, sumou 19,800 puntos, 0,050 de diferenza respecto da segunda clasificada, e conquistou o seu bicampionato no aparello. Na final de solo, disputada o mesmo día, conquistou a súa segunda medalla de ouro desta edición, a quinta medalla olímpica da súa carreira, logo de sumar 19,875 puntos e empatar com Nellie Kim.[16][49]

Así, Comăneci puxo fina ás súas participacións olímpicas cun total de cinco medallas de ouro, tres de prata e unha de bronce.

Principais resultados[editar | editar a fonte]

Ano Evento Ind. xeral Equipo Salto. Barra. Barras asimétricas. Solo.
1971 Campionato da República (categoría III) Gold medal blank.svg
Copa Romanesa de Ximnasia (categoría IV) Gold medal blank.svg Gold medal blank.svg Gold medal blank.svg
1972 Campionato da República (júnior) Gold medal blank.svg Gold medal blank.svg
Torneo da Amizade Júnior Gold medal blank.svg Gold medal blank.svg
1973 Campionato Internacional de Romanía Gold medal blank.svg Gold medal blank.svg Gold medal blank.svg Gold medal blank.svg Gold medal blank.svg
Campionato das Escolas Bronze medal blank.svg
1975 Champions All Gold medal blank.svg
Campionato de Europa Gold medal europe.svg Gold medal europe.svg Gold medal europe.svg Gold medal europe.svg Silver medal europe.svg
Preolímpico Gold medal blank.svg Silver medal blank.svg Bronze medal blank.svg Gold medal blank.svg Bronze medal blank.svg
Campionato Nacional Romanés Gold medal blank.svg Gold medal blank.svg Gold medal blank.svg Gold medal blank.svg Gold medal blank.svg Silver medal blank.svg
1976 American Cup Gold medal blank.svg
Copa Chunichi Gold medal blank.svg
Xogos Olímpicos Gold medal.svg Silver medal.svg Gold medal.svg Gold medal.svg Bronze medal.svg
Campionato Nacional Romanés Gold medal blank.svg
1977 Campionato de Europa Gold medal europe.svg Gold medal europe.svg
Romanía vs Estados Unidos Gold medal blank.svg Gold medal blank.svg
1978 Campionato do Mundo de Xinasia Artística Silver medal world centered-2.svg Silver medal world centered-2.svg Gold medal world centered-2.svg
1979 Campionato de Europa Gold medal europe.svg Gold medal europe.svg Bronze medal europe.svg Gold medal europe.svg
Campionato do Mundo de Xinasia Artística Gold medal world centered-2.svg
Copa do Mundo Gold medal blank.svg Silver medal blank.svg Gold medal blank.svg
1980 Xogos Olímpicos Silver medal.svg Silver medal.svg Gold medal.svg Gold medal.svg
1981 Xogos Universitarios Gold FISU.svg Gold FISU.svg Gold FISU.svg Gold FISU.svg Gold FISU.svg

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 Espinosa, Cristina. "Atletas do século - Nadia Comaneci" (en portugués). TerraAtletas. Consultado o 4 de outubro de 2016. 
  2. Comăneci, p. 4
  3. Lafon, Lola. "The Little Communist Who Never Smiled" (en inglés). Serpent's Tail/Profile Books. Consultado o 5 de outubro de 2016. 
  4. "Gymnastics legend Nadia Comaneci wants to remind everyone she’s from Romania". New York Daily News. 6 de agosto de 2016. Consultado o 5 de outubro de 2016. 
  5. Comăneci, p. 5
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 "Nadia Comaneci". PH. Arquivado dende o orixinal o 13 de maio de 2003. Consultado o 8 de outubro de 2016.  Parámetro descoñecido |lingua2= ignorado (suxírese |lingua=) (Axuda)
  7. 7,0 7,1 "Olympic Champion Nadia Comaneci" (en inglés). GYMN. 24 de outubro de 2004. Consultado o 6 de outubro de 2016. 
  8. Fisher, Barbara; Isbister, Jennifer (2003). "Whatever Happened to Nadia Comăneci?". Gymnastics Greats.com. 
  9. Comăneci
  10. 10,0 10,1 10,2 10,3 Salvador, David (13 de marzo de 2013). "Nadia Comaneci, el hada de Montreal". Mundo Deportivo (en español). Consultado o 8 de outubro de 2016. 
  11. 11,0 11,1 Comăneci, p. 19
  12. 12,0 12,1 12,2 12,3 12,4 12,5 12,6 Modelo:Citar web
  13. "Nadia Comăneci". Encyclopaedia Britannica (en inglés). Consultado o 8 de outubro de 2016. 
  14. 14,0 14,1 "Nadia Comaneci (ROM). Competition Results" (en inglés). Gymn-Forum. Consultado o 8 de novembro de 2016. 
  15. Comăneci, pp. 27–28
  16. 16,0 16,1 16,2 16,3 Modelo:Citar web
  17. 17,0 17,1 17,2 17,3 17,4 17,5 Erro no código da cita: Etiqueta <ref> non válida; non se forneceu texto para as referencias de nome RES
  18. Modelo:Citar web
  19. 19,0 19,1 19,2 19,3 Erro no código da cita: Etiqueta <ref> non válida; non se forneceu texto para as referencias de nome SENA
  20. Modelo:Citar web
  21. 21,0 21,1 Modelo:Citar web
  22. 22,0 22,1 Erro no código da cita: Etiqueta <ref> non válida; non se forneceu texto para as referencias de nome LOYG
  23. Modelo:Citar web
  24. Modelo:Citar web
  25. Erro no código da cita: Etiqueta <ref> non válida; non se forneceu texto para as referencias de nome NCGA
  26. Modelo:Citar web
  27. Modelo:Citar web
  28. Modelo:Citar web
  29. Erro no código da cita: Etiqueta <ref> non válida; non se forneceu texto para as referencias de nome NCUO
  30. Modelo:Citar web
  31. Modelo:Citar web
  32. Modelo:Citar web
  33. Modelo:Citar web
  34. Modelo:Citar web
  35. Modelo:Citar web
  36. 36,0 36,1 Modelo:Citar web
  37. Modelo:Citar web
  38. 38,0 38,1 Modelo:Citar web
  39. RYAN, Joan. Little Girls in Pretty Boxes. Editora: Doubleday, Estados Unidos 2000. ISBN 0-446-67682-9
  40. Modelo:Citar web
  41. Modelo:Citar web
  42. Modelo:Citar web
  43. Erro no código da cita: Etiqueta <ref> non válida; non se forneceu texto para as referencias de nome INFO
  44. Modelo:Citar web
  45. "Gymnastics at the 1980 Moskva Summer Games: Women's Team All-Around" (en inglés). Sports Reference. Consultado o 11 de decembro de 2016. 
  46. "Gymnastics at the 1980 Moskva Summer Games: Women's Individual All-Around" (en inglés). Sports Reference. Consultado o 11 de decembro de 2016. 
  47. "Gymnastics at the 1980 Moskva Summer Games: Women's Uneven Bars" (en inglés). Sports Reference. Consultado o 11 de decembro de 2016. 
  48. "Gymnastics at the 1980 Moskva Summer Games: Women's Horse Vault" (en inglés). Sports Reference. Consultado o 11 de decembro de 2016. 
  49. "Gymnastics at the 1980 Moskva Summer Games: Women's Floor" (en inglés). Sports Reference. Consultado o 11 de decembro de 2016. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Commons
Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Nadia Comăneci Modificar a ligazón no Wikidata

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]