María Canosa

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
María Canosa
María Canosa (vertical).jpg
María Canosa Blanco
Nome completoMaría Canosa Blanco
Nacemento20 de agosto de 1978
Lugar de nacementoCee
Nacionalidadeespañola
Alma máterUniversidade da Coruña
Ocupaciónenxeñeira civil, escritora de literatura infantil e xuvenil
PaiManuel Canosa Santamaría
NaiConcha Blanco
Fillosdúas fillas
Linguagalego
Coñecida pora súa participación como xurado en programas concurso da TVG
EstudosLicenciada en Enxeñaría de Camiños, Canais e Portos
Profesiónenxeñeira civil, escritora
PremiosVéxase o texto
Na rede
AELG: 315 Dialnet: 2614813
editar datos en Wikidata ]

María Canosa Blanco, nada en Cee o 20 de agosto de 1978, é unha enxeñeira de Camiños, Canais e Portos galega,[1] coñecida pola súa participación como xurado en programas concurso da Televisión de Galicia e como escritora de literatura infantil e xuvenil.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Filla da escritora Concha Blanco Blanco e do profesor e escultor Manuel Canosa Santamaría[2], trasladouse á Coruña desde a súa vila natal para os seus estudos universitarios, titulándose como Enxeñeira de Camiños, Canais e Portos pola Universidade da Coruña. Traballou como enxeñeira e foi Directora de Proxectos no Centro de Coñecemento da Costa da Morte. Desde os sus inicios profesionais compaxinou a súa faceta de enxeñeira coa de escritora, así como a de guionista de distintos programas da TVG. De algunhas das súas obras fixéronse adaptacións teatrais.

María Canosa e Jorge
María Canosa e Jorge Mira son os expertos do concurso Coma un allo da TVG
Presentadores de Coma un allo da TVG

Colabora como articulista en La Voz de Galicia,[3] e foi contertulia en varios programas radiofónicos da Radio Galega e de Radio Voz. Ocupou o posto de "experta" en letras no concurso Cifras e letras da TVG desde setembro do 2011,[4] ata principios de 2013, cando deixou de emitirse o concurso. Cifras e letras foi substituído polo concurso Verbas van, en que tamén ocupou o posto de experta. Actualmente mantén esta actividade no programa Coma un allo.

Recibiu distintos premios literarios, entre os que destacan o Premio Merlín de Literatura Infantil, convocado por Edicións Xerais, no ano 2017, pola obra Muriel.[5][6]

Obra[editar | editar a fonte]

Literatura infanto-xuvenil[editar | editar a fonte]

  • Bramido maino, 1997, Ediciós do Castro.
  • A pedra de seixo, 1997, Sotelo Blanco.
  • Á espreita na penumbra, 1999, Sotelo Blanco.
  • Leo era un león, 2002. Ir Indo.
  • San Xoán, 2006.
  • Leite con cacao, 2007.
  • Entre papoulas, 2009, Everest Galicia.
  • Faíscas, 2009, Galaxia.
  • Matías, un pito de campionato, 2010, Galaxia.
  • O papaventos de Laura, 2011, Deputación de Ourense. Premio Pura e Dora Vázquez
  • O Crebanoces, 2011, Pablo Zaera Editor. Publicado tamén en castelán.
  • A tartaruga de Martiño, 2011, Everest Galicia.
  • Acuario, 2012, Edicións Embora.
  • Xiana, a nena pirata, 2012, Everest Galicia.
  • Viaxes de inverno, 2013, Everest Galicia.
  • Acuario 2, 2014, Embora.
  • Ana xa chegou!, 2014, Everest Galicia.
  • Druídas, 2014, Edicións Embora.
  • Papá, que son os sorrisos?, 2014, Galebook.
  • Pasen e miren, 2014, Bululú. Publicado tamén en castelán e catalán.
  • Vagalume de versos, 2014, Galaxia.
  • Rubicundo, 2015, Xerais.
  • Parar o Mundo, 2015, Editorial Trifolium.
  • O día que choveu do revés, 2016, Xerais.
  • O libro dos medos, 2016, Bolanda.
  • O neno inverno, 2016, Galaxia.
  • O que nunca che contaron, con Kike Gómez, 2017, Oqueleo.
  • A cazadora de estrelas, 2017, Xerais. 2021: 5ª ed. Ilustracións de Dani Padrón.
  • Muriel, 2017, Xerais.
  • Caderno de lúas, 2018, Bululú
  • O ladrón de voces, 2019, Edicións Embora.
  • Candorcas e unicornios (2019). Galaxia. Col. Árbore.
  • Unha fábrica de bicos (2020). Xerais. Col. Merliño
  • Lobo Ramón (2020). Oqueleo. Serie Amarela
  • As pombas de Bastián (2021). Xerais, Merlín. 112 páxs. ISBN 978-84-9121-845-6. ePub: ISBN 978-84-9121-857-9. Ilustracións de Noemí López.
  • H2... oh! Pingas científicas (2021). Vigo: Galaxia. 88 páxs. ISBN 978-84-9151-628-6. Ilustracións de Luz Beloso. Divulgación.
  • Emilia Pardo Bazán. Unha mente poderosa (2021). Bululú. 48 páxs. Ilustracións de Bea Gregores. Traducida ao castelán.[7]

Narrativa[editar | editar a fonte]

Ensaio[editar | editar a fonte]

  • A peregrina gastrónoma, 2019, Somos Libros
  • La peregrina gastrónomas, 2019, Somos Libros (edición bilingüe)

Poesía[editar | editar a fonte]

  • Ronca o mar, 2011, Edicións Fervenza. Publicado en castelán no 2012, baixo o título Ronca el mar, en Pigmalión.

Obras colectivas[editar | editar a fonte]

  • Dezaseis relatos, 1995, Concello de Pontedeume.
  • Nós, 1997, Batallón Literario da Costa da Morte.
  • Rumbo ás illas. Escritores da Costa da Morte nas Sisargas, 1997, Asociación Cultural Monte Branco/Asociación Neria, O Couto, Ponteceso.
  • O trasno rebuldeiro (Antoloxía de literatura infantil da Costa da Morte), 1997, Asociación Neria.
  • Mini-relatos, 1999, Libraría Cartabón.
  • Narradoras, 2000, Xerais.
  • Achegamento ao libro, 2001.
  • A Coruña á luz das letras, 2008, Trifolium.
  • Letras novas, 2008, Asociación de Escritores en Lingua Galega.
  • Tres blues e un rap, 2008, Galix-Xunta de Galicia.
  • Ditos sobre o libro e a lectura, 2009. Concello da Coruña.
  • Guía viva de ortodoxos y heterodoxos en la poesía contemporánea gallega, 2012, Endymion Poesía.
  • O libro dos Reis Magos, 2012, Xunta de Galicia.
  • Contos da taberna, 2014, Edicións Embora.
  • 150 Cantares para Rosalía de Castro, 2015, libro electrónico.
  • Será correcto?, con Concha Blanco, 2016, Hércules de Edicións.
  • Relatos da Ulloa, 2019, Instituto de Estudos Ulloáns/Gadis.
  • Libres e vivas (2021). Galaxia. 196 páxs. ISBN 978-84-9151-586-9.[9]

Premios[editar | editar a fonte]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. "María Canosa". Edicións Xerais de Galicia. 
  2. "Una boda muy literaria". La Voz de Galicia. 4 de xuño de 2010. 
  3. "María Canosa". La Voz de Galicia. 
  4. "María Canosa, nova colaboradora de "Cifras e Letras": «Gústanme tanto as ciencias coma as letras, a técnica aliméntame a cabeza e a literatura, o corazón»". CRTVG. 20 de setembro de 2011. 
  5. "María Canosa: «’Muriel’ naceu da necesidade de espir os sentimentos, ao calado, en voz baixa»". Edicións Xerais de Galicia. 3 de novembro de 2017. Arquivado dende o orixinal o 12 de setembro de 2019. Consultado o 01 de febreiro de 2019. 
  6. Patricia Blanco (31 de outubro de 2017). "«Muriel», o premio Merlín de María Canosa, xa na rúa". La Voz de Galicia. 
  7. "Emilia Pardo Bazán. Una mente poderosa". bibliotraducion.uvigo.es. Consultado o 2022-01-12. 
  8. "Ficha do libro. Editorial Xerais". www.xerais.gal. Consultado o 2019-10-11. 
  9. "Libres e vivas". Editorial Galaxia. Consultado o 2021-02-10. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]