Manuel Lustres Rivas

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Manuel Lustres Rivas
Manuel Lustres Rivas 1917.jpg
Manuel Lustres Rivas, retrato en Vida Gallega, 1917.
Datos persoais
Nacemento 14 de xaneiro de 1888
Lugar Ribeira
Falecemento 10 de novembro de 1936
Lugar Redondela
Actividade
Lingua Castelán

José Manuel Antonio Lustres Rivas, nado en Ribeira o 14 de xaneiro de 1888 e finado en Redondela o 10 de novembro de 1936, foi un xornalista e escritor galego.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Fillo do piloto de buque mercante José Lustres Gómez e de María Rivas Otero. Trasladouse a Compostela para estudar medicina. Alí fixo amizade con Castelao e participou nos faladoiros do Café Colón.

En 1906 comezou a colaborar en El Miño e pasou en 1907 a Galicia Nueva de Vilagarcía, publicando tamén artigos na Gaceta de Galicia de Compostela. Foi director de El Heraldo Gallego. En 1915 marchou a Madrid, foi redactor de El Parlamentario e colaborou en España Nueva, España Libre e El Liberal. En 1918 volveu a Galicia e colaborou en La Concordia de Vigo ata 1922. En xullo dese ano dirixiu o semanario Acción Viguesa. Ao ano seguinte foi nomeado redactor xefe do xornal vigués Galicia. Despois de deixar a redacción emigrou á Arxentina aínda que seguiu a colaborar co xornal enviando crónicas daquel país. Regresou a Galiza e colaborou en Faro de Vigo e outros medios.

Logo da sublevación do 18 de xullo de 1936, foi detido nas instalacións de Faro de Vigo, do que era redactor, e encarcerado no presidio da illa de San Simón. Foi asasinado o 10 de novembro de 1936, o seu corpo sen vida apareceu no Alto da Cuncheira, na parroquia de Trasmañó (Redondela). Os seus restos descansan no Cemiterio de Pereiró.

Obra[editar | editar a fonte]

De pé, de esquerda a dereita: Apolinar Torres, Avelino Rodríguez Elías, Laureano Domínguez Cao-Cordido e Manuel Lustres Rivas.
Sentados Jaime Solá, Manuel Otero Bárcena e Blas Agra Mancebo.
Entrega do premio de xornalismo Manuel Otero Bárcena, 1932.

Reuniu os seus ensaios no volume Pandemonium (1917), e publicou no folletón de La Correspondencia de España de Madrid a narración La fraticida. Pero dedicou maior esforzo ao teatro, estreando en Vigo en 1923, en colaboración con Ramiro del Valle, a comedia en dous actos La hora grande. Con Ramón Fernández Mato estreou outra comedia, Peregrino de la ilusión.

En galego publicou diversos artigos en xornais e revistas como A Nosa Terra.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]