Gran Premio de Australia de 1988

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Australia Gran Premio de Australia de 1988
Detalles da carreira
Carreira 16 de 16 no Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1988.
Trazado do circuíto de Adelaide.
Trazado do circuíto de Adelaide.
Data 13 de novembro 1988
Nome oficial LIII Foster's Australian Grand Prix
Localización Circuíto urbano de Adelaida
Adelaide, Australia do Sur, Australia
Percorrido Circuíto urbano
3´780 km
Distancia 82 voltas, 309´960 km
ClimaNubrado, cálido
Pole position
Piloto Flag of Brazil.svg Ayrton Senna McLaren-Honda
Tempo 1:17.748
Volta rápida
Piloto Francia Alain Prost McLaren-Honda
Tempo 1:21.216 na volta 59
Podio
Primeiro Francia Alain Prost McLaren-Honda
Segundo Flag of Brazil.svg Ayrton Senna McLaren-Honda
Terceiro Flag of Brazil.svg Nelson Piquet Lotus-Honda

O Gran Premio de Australia de 1988 foi unha carreira de Fórmula 1 celebrada o 13 de novembro de 1988 nun circuíto urbano na cidade de Adelaida. Foi a 53º carreira na historia combinada do Gran Premio de Australia, que remontase ás 100 Miles Road Race de 1928. O Gran Premio de Australia foi a décimo sexta e última carreira da tempada de 1988. A carreira disputouse sobre 82 voltas aos 3´780 quilómetros do circuíto para unha distancia total de carreira de 310 quilómetros. Así como a última carreira para os motores turboalimentados ata 2014.

A carreira foi gañada polo piloto francés Alain Prost pilotando un McLaren MP4 / 4. Foi a terceira e última vez Prost gañou esta carreira logo de gañala en 1982 e 1986. Prost sacou 36 segundos sobre o seu compañeiro de equipo, o brasileiro Ayrton Senna, foi a 15ª vitoria da tempada de McLaren, unha nova marca para un construtor nunha soa tempada e a sétima vitoria de Prost na tempada. Tamén foi a décima final 1-2 de McLaren da tempada, unha nova marca. O Campión do Mundo sainte Nelson Piquet terminou en terceiro lugar pilotando o seu Lotus 100T, o que permitiu aos coches con motor Honda para varrer bo podio na última carreira da primeira éra do turbo. Foi o 172º e último podio de Team Lotus na Fórmula Un, e a última vez que Piquet pisou o podio ata terminar segundo no Gran Premio do Canadá de 1990.

Clasificación[editar | editar a fonte]

Cualificación[editar | editar a fonte]

Pos piloto Construtor Q1 Q2 diferenzaGap
1 12 Flag of Brazil.svg Ayrton Senna McLaren-Honda 1:18.332 1:17.748
2 11 Francia Alain Prost McLaren-Honda 1:18.179 1:17.880 +0.132
3 5 Flag of the United Kingdom.svg Nigel Mansell Williams-Judd 1:19.427 1:19.508 +1.760
4 28 Austria Gerhard Berger Ferrari 1:20.019 1:19.517 +1.769
5 1 Flag of Brazil.svg Nelson Piquet Lotus-Honda 1:20.477 1:19.535 +1.787
6 6 Italia Riccardo Patrese Williams-Judd 1:19.925 1:19.998 +2.177
7 17 Flag of the United Kingdom.svg Derek Warwick Arrows-Megatron 1:20.086 1:20.495 +2.748
8 19 Italia Alessandro Nannini Benetton-Ford 1:20.331 1:20.182 +2.434
9 16 Italia Ivan Capelli March-Judd 1:21.136 1:20.459 +2.711
10 20 Bélxica Thierry Boutsen Benetton-Ford 1:21.114 1:20.486 +2.738
11 36 Italia Alex Caffi Dallara-Ford 1:20.781 1:20.881 +3.033
12 27 Italia Michele Alboreto Ferrari 1:20.844 1:20.964 +3.096
13 2 Flag of Japan.svg Satoru Nakajima Lotus-Honda 1:21.542 1:20.852 +3.104
14 23 Italia Pierluigi Martini Minardi-Ford 1:21.905 1:21.133 +3.385
15 22 Italia Andrea de Cesaris Rial-Ford 1:21.944 1:21.164 +3.416
16 14 Francia Philippe Streiff AGS-Ford 1:22.170 1:21.262 +3.514
17 3 Flag of the United Kingdom.svg Jonathan Palmer Tyrrell-Ford 1:21.959 1:21.307 +3.559
18 18 Flag of the United States.svg Eddie Cheever Arrows-Megatron 1:21.393 1:21.514 +3.645
19 15 Flag of Brazil.svg Maurício Gugelmin March-Judd 1:21.871 1:21.554 +3.806
20 33 Italia Stefano Modena EuroBrun-Ford 1:21.972 1:21.856 +4.108
21 24 España Luis Pérez-Sala Minardi-Ford 1:23.022 1:21.893 +4.145
22 26 Flag of Sweden.svg Stefan Johansson Ligier-Judd 1:23.417 1:21.988 +4.240
23 25 Francia René Arnoux Ligier-Judd 1:23.547 1:22.028 +4.280
24 30 Francia Philippe Alliot Lola-Ford 1:22.420 1:22.211 +4.463
25 32 Flag of Argentina.svg Oscar Larrauri EuroBrun-Ford 1:23.413 1:22.213 +4.465
26 9 Italia Piercarlo Ghinzani Zakspeed 1:22.348 1:22.271 +4.523
NSC 31 Italia Gabriele Tarquini Coloni-Ford 1:23.650 1:22.393 +4.645
NSC 4 Flag of the United Kingdom.svg Julian Bailey Tyrrell-Ford 1:23.530 1:22.529 +4.781
NSC 29 Francia Pierre-Henri Raphanel Lola-Ford 1:23.393 1:22.733 +4.985
NSC 10 Alemaña Bernd Schneider Zakspeed 1:24.221 1:23.025 +5.277
NSCP 21 Italia Nicola Larini Osella 1:28.440

Carreira[editar | editar a fonte]

Pos Piloto Construtor Voltas Tempo/Retirada Grella Puntos
1 11 Francia Alain Prost McLaren-Honda 82 1:53:14.676 2 9
2 12 Flag of Brazil.svg Ayrton Senna McLaren-Honda 82 + 36.387 1 6
3 1 Flag of Brazil.svg Nelson Piquet Lotus-Honda 82 + 47.546 5 4
4 6 Italia Riccardo Patrese Williams-Judd 82 + 1:20.088 6 3
5 20 Bélxica Thierry Boutsen Benetton-Ford 81 + 1 volta 10 2
6 16 Italia Ivan Capelli March-Judd 81 + 1 volta 9 1
7 23 Italia Pierluigi Martini Minardi-Ford 80 + 2 voltas 14
8 22 Italia Andrea de Cesaris Rial-Ford 77 Sen combustibles 15
9 26 Flag of Sweden.svg Stefan Johansson Ligier-Judd 76 Sen combustible 22
10 30 Francia Philippe Alliot Lola-Ford 75 Sen combustible 24
11 14 Francia Philippe Streiff AGS-Ford 73 Eléctrico 16
Ret 9 Italia Piercarlo Ghinzani Zakspeed 69 Sistema combustible 26
Ret 5 Flag of the United Kingdom.svg Nigel Mansell Williams-Judd 65 Trompo 3
Ret 19 Italia Alessandro Nannini Benetton-Ford 63 Trompo 8
Ret 33 Italia Stefano Modena EuroBrun-Ford 63 Palier 20
Ret 17 Flag of the United Kingdom.svg Derek Warwick Arrows-Megatron 52 Motor 7
Ret 18 Flag of the United States.svg Eddie Cheever Arrows-Megatron 51 Motor 18
Ret 15 Flag of Brazil.svg Maurício Gugelmin March-Judd 46 Colisión 19
Ret 2 Flag of Japan.svg Satoru Nakajima Lotus-Honda 45 Colisión 13
Ret 24 España Luis Pérez-Sala Minardi-Ford 41 Motor 21
Ret 36 Italia Alex Caffi Dallara-Ford 32 Embrague 11
Ret 28 Austria Gerhard Berger Ferrari 25 Colisión 4
Ret 25 Francia René Arnoux Ligier-Judd 24 Colisión 23
Ret 3 Flag of the United Kingdom.svg Jonathan Palmer Tyrrell-Ford 16 Transmisión 17
Ret 32 Flag of Argentina.svg Oscar Larrauri EuroBrun-Ford 12 Palier 25
Ret 27 Italia Michele Alboreto Ferrari 0 Colisión 12
NSC 31 Italia Gabriele Tarquini Coloni-Ford
NSC 4 Flag of the United Kingdom.svg Julian Bailey Tyrrell-Ford
NSC 29 Francia Pierre-Henri Raphanel Lola-Ford
NSC 10 Alemaña Bernd Schneider Zakspeed
NSCP 21 Italia Nicola Larini Osella
Fonte:[1]

Líderes por volta[editar | editar a fonte]

  • Líderes por volta: Alain Prost 70 (1-13, 26-82), Gerhard Berger 12 (14-25)

Posicións logo da carreira[editar | editar a fonte]

  • Texto en negra indica aos campións.
  • Nota: Só se inclúen as cinco primeiras posicións en ambas as clasificacións. Os pilotos só podían contar os seus 11 mellores resultados, os números sen paréntesis son puntos do campionato. Os números entre paréntesis son o total de puntos obtidos. Puntos exactos na declaración final dos resultados. Os Benetton foron descualificados posteriormente desde o Gran Premio de Bélxica e os seus puntos reasignados.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. "1988 Australian Grand Prix". formula1.com. Arquivado dende o orixinal o 18 de xaneiro de 2015. Consultado o 23 de decembro de 2015. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]


Carreira anterior:
Gran Premio do Xapón de 1988
Campionato Mundial de Fórmula 1 da FIA
Temporada 1988
Carreira seguinte:
Gran Premio de Brasil de 1989
Carreira anterior:
Gran Premio de Australia de 1987
Gran Premio de Australia Carreira seguinte:
Gran Premio de Australia de 1989