DMAX

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
DMAX
DMax España.svg
Inicio das emisións 12 de xaneiro de 2012
Propiedade de Discovery Communications e Unidad Editorial
Formato da imaxe 576i (SDTV), 16:9
Datos de audiencia 1,7% (xuño de 2020, Kantar Media)
Slogan Mi Territorio
País España España
Lingua Castelán
Área de emisión España España
Flag of Andorra.svg Andorra
Canle/s irmá(s) Discovery Channel
Discovery Civilization
Discovery Science
Discovery Turbo
Marca TV
13 TV
Mundo Interactivo
AXN
Páxina web http://www.dmax.marca.com/

DMAX (anteriormente denominada Discovery Max) é unha canle de televisión española en aberto. Foi lanzada ao aire o 12 de xaneiro de 2012 e é operada por Discovery Communications nunha frecuencia pertencente a Veo Televisión S. A..

Historia[editar | editar a fonte]

O martes 13 de setembro de 2011 ás 10:00 horas, o acordo asinado entre Unidad Editorial e Discovery Communications anunciouse simultaneamente en Madrid e Londres para cubrir a programación diaria de Veo Televisión, aínda que Unidad Editorial xestionou un espazo de luns a xoves coa emisión de Una mirada al Mundo do 12 de xaneiro ao 12 de xullo de 2012, día no que DMax comezou a emitir a súa programación na súa totalidade.[1] Grazas a este acordo, que fixo cambios profundos na programación de Veo Televisión, a canle ten contido "premium".[2] A canle ofrece series e programas de entretemento de non ficción e é complementaria do amplo catálogo internacional de canles que Discovery Communications ten na televisión de pago.[3]

O 20 de outubro de 2011 lanzouse DMAX, a canle Discovery Communications que está na frecuencia de Veo Televisión desde o 12 de xaneiro de 2012. A canle inclúe contido das 13 canles que Discovery Networks distribúe en Estados Unidos e as 24 canles que distribúe por todo o mundo. A oferta de contido é diferente á de Discovery Channel en España. Un mes despois revelouse que Unidad Editorial acordara transferir a publicidade de Veo Televisión ao Discovery Communications Group a cambio de que a rede internacional proporcione contido ao sinal e pague a royalty.

O 12 de xuño de 2014, a canle engadiuse ao número 93 do operador Canal +

O 12 de setembro de 2016, Discovery MAX cambiou o seu nome a "DMAX".[4] Desde ese día, non só emite documentais e programas, senón tamén series e películas.

Inicio das emisións[editar | editar a fonte]

As vistas previas dos seus programas emitíronse o venres en horario de máxima audiencia coa frecuencia de Veo Televisión. Estas preestrenas comezaron o 9 de decembro de 2011 con dous episodios de "Así se hace" a partir das 22:30 horas. Outras vistas previas foron 'American Chopper' '(venres 16),' 'The King of Tarts' '(venres 23) e' 'The Last Survivor' '(venres 30).

O 1 de xaneiro de 2012 ás 6:00 comezaron as súas emisións en probas cun bucle promocional onde se describiu o seu contido. Días despois, o 12 de xaneiro de 2012 ás 17:45, comezaron as súas emisións regulares.

Programación[editar | editar a fonte]

A programación de DMAX abrangue varios xéneros: supervivencia, cociña, entretemento, motor, mundo salvaxe, docurrealidade, crime etc., dirixíndose a un público moi diverso. Dende 2018, emitiu os Xogos Olímpicos, tanto no verán coma no inverno, sendo a primeira vez que os emitiu un transmisor distinto do que estivo emitindo, que era RTVE, a través das súas canles; La 1, La 2 e Teledeporte.[5]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. "Veo7 se convierte en Discovery Channel" Arquivado 29 de agosto de 2016 en Wayback Machine. Vertele. 13 de setembro de 2011.
  2. "Renace Veo Televisión, con 'El Mundo a Cuestas' y 4 horas de programación diaria" Frecuencia Digital . Setembro de 2011.
  3. "Veo cierra un acuerdo con Discovery para lanzar un nuevo canal" Fórmula TV. 13 de setembro de 2011.
  4. "Discovery MAX pasará a ser DMAX con un cambio de imagen a partir del próximo 12 de septiembre" Fórmula TV. 18 de agosto de 2016.
  5. "DMax ofrecerá os Xogos Olímpicos abertos". El Periódico. España. 31 de xaneiro de 2018. Consultado o 26 de febreiro de 2019. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]