Corpo menor do Sistema Solar

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
De esquerda a dereita, reprodución a escala de Vesta, Ceres e a Lúa. Ceres é o planeta anano máis pequeno, e Vesta o corpo menor máis grande (exceptuando os obxectos transneptunianos).
Recreación artística do nacemento do Sistema Solar (NASA).

Un corpo menor do Sistema Solar (CMSS ou do inglés SSSB, small Solar System body) é, segundo a resolución da UAI (Unión Astronómica Internacional) do 22 de agosto de 2006, un corpo celeste que orbita en torno ao Sol e que non é planeta, nin planeta anano, nin satélite:

Todos os outros obxectos [referido aos que non sexan nin planetas nin planetas ananos nin satélites], e que orbitan arredor do Sol, débense denominar colectivamente "corpos menores do sistema solar" (Small Solar-System Bodies).
Estes actualmente inclúen a maioría dos asteroides do sistema solar, a maioría dos obxectos transneptunianos (OTN), cometas, e outros pequenos corpos.[1]

Por conseguinte, segundo a definición da UAI, son corpos menores do sistema solar, independentemente da súa órbita e composición:

Segundo as definicións de planeta e de planeta anano, que atenden á esfericidade do obxecto debido á súa gran masa, pódese definir como corpo menor do sistema solar, por exclusión, a todo corpo celeste que, sen ser un satélite, non acadase suficiente tamaño ou masa como para adoptar unha forma esencialmente esférica.

Segundo algunhas estimacións, a masa requirida para acadar a condición de esfericidade situaríase en torno aos 5 × 1020 kg, resultando o diámetro mínimo en torno aos 800 km. Porén, características como a composición química, a temperatura, a densidade ou a rotación dos obxectos poden variar notabelmente os tamaños mínimos requiridos, polo que se rexeitou asignar valores apriorísticos á definición, deixando a resolución individual de cada caso á observación directa.[2]

Segundo a UAI, algúns dos corpos menores do sistema solar máis grandes poderían reclasificarse no futuro como planetas ananos, tras un exame para determinar se están en equilibrio hidrostático, é dicir: se son suficientemente grandes para que a súa gravidade venza as forzas do sólido ríxido ata ter adoptado unha forma esencialmente esférica.[3]

Exceptuando os obxectos transneptunianos, os corpos menores do sistema solar de maior tamaño son Vesta e Pallas, con algo máis de 500 km de diámetro.

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]