Saltar ao contido

Tritón (lúa)

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Tritón
 Instancia de
 Epónimo
 Composto por
 Astro pai
Características orbitais
Excentricidade orbital0 Editar o valor en Wikidata
Inclinación orbital129,812 °, 156,885 ° e 129,608 ° Editar o valor en Wikidata
Período orbital−5,876854 DD Editar o valor en Wikidata
Semieixo maior354.759 km Editar o valor en Wikidata
Características físicas
Diámetro2.700 km Editar o valor en Wikidata
Radio1.353,4 km Editar o valor en Wikidata
Masa21,39 Yg Editar o valor en Wikidata
Densidade2,061 g/cm³ Editar o valor en Wikidata
Gravidade superficial0,779 m/s² Editar o valor en Wikidata
Superficie23.018.000 km² Editar o valor en Wikidata
Volume10.384.000.000 km³ Editar o valor en Wikidata
Albedo0,76 Editar o valor en Wikidata
Temperatura38 K Editar o valor en Wikidata
Magnitude aparente13,47 Editar o valor en Wikidata
Magnitude absoluta−1,2 Editar o valor en Wikidata
Persoas e organizacións
 Descubridor/a
Datas e cronoloxía
 Data descuberta
10 de outubro de 1846 Editar o valor en Wikidata
Localización
 Localización descubrimento
Identificadores
VIAF241849529 Editar o valor en Wikidata
Freebase/m/0c2yc Editar o valor en Wikidata
Wikidata G:Commons C:Commons

Tritón é un satélite natural de Neptuno que se encontra a 4.500 millóns de quilómetros da Terra. Posiblemente sexa o astro máis frío do Sistema Solar (-235 °C).

Descuberta e características

[editar | editar a fonte]

Descuberto por William Lassell en 1846, só 17 días despois do propio descubrimento do planeta, debe o seu nome ao deus Tritón da mitoloxía grega. Está desfigurado por violentas erupcións volcánicas e a súa superficie xeouse e fundeuse repetidamente, quedando así sucada dunha rede de enormes gretas.

Tralo paso do Voyager 2 polas súas proximidades, unhas enigmáticas imaxes revelaron o que parecían ser géyseres de nitróxeno líquido emanados dende a súa superficie xeada. Este descubrimento mudou o concepto clásico do vulcanismo xa que, ata entón, supoñíase que os corpos xélidos non deberían estar xeoloxicamente activos. Tritón demostrou que para que houbera actividade xeolóxica basta cun medio fluído, sexa rocha fundida, nitróxeno ou auga.