38628 Huya

Códigos e identificadores
Freebase
Freebase	/m/077wrl

38628 Huya
	Instancia de asteroide; posible planeta anano; obxecto transneptuniano
	Subclase de obxecto transneptuniano
	Epónimo Huya (en)
	Designación provisional 2000 EB173
	Época 2025-11-21
	Astro pai Sol
	Astro fillo S/2012 (38628) 1 (pt)
	Grupo menor Plutino; obxecto transneptuniano
Características orbitais
Apoapse	51,114 AU e 49,913484016432 AU
Periastro	28,5382827 AU e 28,513096889158 AU
Argumento de periastro	68,01795 ° e 67,505025754174 °
Excentricidade orbital	0,2816992, 0,2834242 e 0,27287160654161
Inclinación orbital	15,487 °, 15,46688 ° e 15,476970920464 °
Período orbital	251 a e 89.690,894678149 d
Período de rotación	5,28 h
Semieixo maior	39,7634548 AU e 39,213290452795 AU
Lonxitude do nó ascendente	169,27085 ° e 169,31253840768 °
Anomalía media	4,39405 ° e 16,029474217599 °
Tempo de periapse	2.457.006,8947672
Características físicas
Diámetro	414,7 km, 218,05 km e 187,5 km
Radio	203 km
Densidade	1,073 g/cm³
Volume	3,7 km³
Albedo	0,08
Magnitude aparente	19,8
Magnitude absoluta	4,8 e 4,79
Achatamento	0,14
Persoas e organizacións
	Descubridor/a Ignacio Ramón Ferrín Vázquez
Datas e cronoloxía
	Acontecementos nomeamento
	Data descuberta 10 de marzo de 2000
	Precedido por (38627) 2000 EV119
	Sucedido por (38629) 2000 ER173
Localización
	Localización descubrimento Mérida
Freebase
Códigos e identificadores
Freebase
Freebase	/m/077wrl
	Wikidata C:Commons

38628 Huya é un obxecto trans-neptuniano (TNO). Foi descuberto en marzo do 2000 por Ignacio Ferrin e o seu descubrimento foi anunciado o 24 de outubro do 2000. Está clasificado coma plutino, os cales están en resonancia orbital de 2:3 con Neptuno.^[1] Co telescopio Telescopio Espacial Spitzer estimouse que tiña un diámetro de 532 ± 25 km,^[2] o que fai del un posible candidato a planeta anano. Esperase que os obxectos trans-neptunianos sexan esféricos a diámetros ó redor dos 400 kms, .^[3]

Recibiría o nome de Huya, que provén de Juyá, o deus wayuu da choiva, recibiu este nome por parte da Unión Astronómica Internacional (UAI) en agosto do 2003.

Características físicas

No momento do seu descubrimento, Huya era o obxecto trans-neptuniano máis grande é brillante atopado, coa evidente excepción de Plutón. Foi atopado usando os datos recollidos polo observatorio do CIDA en Venezuela. O Telescopio Espacial Spitzer estimou o diámetro de Huya nuns 530 km cun albedo bastante baixo de 0,05.^[2]

O obxecto ten unha forte marca nas liñas pertencentes ó vermello no espectro visible e no infravermello próximo, o que suxire que a súa superficie sexa rica en materiais orgánicos coma as tolinas.^[4] Existe unha banda larga de absorción preto dos 2 μm que posiblemente pertenzan a xeo de auga ou a algún material alterado pola presenza de auga e tamén podería existir liñas de absorción preto dos 0,6–0,8 μm, o cal podería corresponderse con silicatos alterados pola presenza de auga.^[5]

Órbita e rotación

Huya está actualmente a unhas 28,7 UAs respecto do Sol,^[6] e acadará ó seu perihelio (q=28,52 UAs) no ano 2015.^[7] Isto significa que este candidato a planeta anano está actualmente dentro da órbita de Neptuno. Coma Plutón, este plutino gasta parte do máis pechado da súa órbita ó redor do Sol tan preto de Neptuno, que o planeta controla ás súas órbitas mediante unha resonancia orbital. En xullo do ano 2029 Huya estará no momento de maior proximidade tanto do Sol coma de Neptuno.^{[nota 1]}^[8] Simulacións feitas polo programa Deep Ecliptic Survey (DES) amosan que nos próximos 10 millóns de anos, Huya podería acadar un perihelio (qmin) dunha distancia inferior á 27,28 UA.^[1] Os plutinos (15875) 1996 TP₆₆ e (120216) 2004 EW₉₅ aínda acadarían unha maior aproximación ó Sol.

Gráfica onde se pode ve-la distancia Neptuno, Plutón e Huya respecto do Sol durante un período 1.000 anos.

Dada as grandes órbitas que teñen os obxectos trans-neptunianos ó redor do Sol, Huya está en oposición a primeiros de maio de cada ano, cunha magnitude aparente de 19,3.^[6] Huya foi observado 131 veces, incluíndo imaxes recuperadas, dende o ano 1996.^[7] O período de rotación de Huya é descoñecido.^[9]

Notas

↑ Fágase notar que esta proximidade é vendo ó Sol e a Neptuno coma un conxunto respecto de Huya, non se refire a distancia máis próxima ó Sol e a Neptuno por separado.

Notas

1 2 Marc W. Buie (22-04-2007). SwRI (Space Science Department), ed. "Orbit Fit and Astrometric record for 38628". Consultado o 17-07-2008.
1 2 John Stansberry, Will Grundy, Mike Brown, Dale Cruikshank, John Spencer, David Trilling, Jean-Luc Margot (2007). "Physical Properties of Kuiper Belt and Centaur Objects: Constraints from Spitzer Space Telescope". University of Arizona, Lowell Observatory, California Institute of Technology, NASA Ames Research Center, Southwest Research Institute, Cornell University. Consultado o 24-07-2008.
↑ Mike Brown. "The Dwarf Planets". Consultado o 20-01-2008.
↑ Licandro (07/2001). Astronomy and Astrophysics, v.373, p.L29-L32 (2001), ed. "NICS-TNG infrared spectroscopy of trans-neptunian objects 2000 EB173 and 2000 WR106". Consultado o 17-10-2007.
↑ de Bergh, C., Boehnhardt, H.; Barucci, M.A. e o seu equipo. (2004). "Aqueous altered silicates at the surface of two Plutinos?". Astronomy and Astrophysics 416: 791–798. doi:10.1051/0004-6361:20031727.
1 2 Department of Mathematics, University of Pisa, Italy (ed.). "AstDys (38628) Huya Ephemerides". Consultado o 22-03-2009.
1 2 "JPL Small-Body Database Browser: 38628 Huya (2000 EB173)". 13-06-2009 últimas observacións. Consultado o 17-07-2008.
↑ California Institute of Technology, Jet Propulsion Laboratory (ed.). "Horizon Online Ephemeris System". Consultado o 23-03-2009.
↑ Sheppard, Scott S.; Lacerda, Pedro; Ortiz, Jose L. (2008). "Photometric Lightcurves of Transneptunian Objects and Centaurs: Rotations, Shapes, and Densities". En M. Barucci, A.; Boehnhardt,H.; Cruikshank, D.P.; et al. The Solar System Beyond Neptune (PDF). University of Arizona Press. pp. 129–142. ISBN 978-0-8165-2755-7. Arquivado dende o orixinal (pdf) o 05 de marzo de 2012. Consultado o 23 de decembro de 2018.

Véxase tamén

Outros artigos

Ligazóns externas

Orbital simulation from JPL (Java) / Ephemeris (en inglés)
37th DPS: Albedos, Diameters (and a Density) of Kuiper Belt and Centaur Objects (en inglés)
Planet 10? Tiny 'Plutino' Almost Qualifies (en inglés)
Discovery of a bright Trans-Neptunian Object (Yale) (en inglés)
From the Rain Forest to Planet Huya (en inglés)

[nota1-8] Fágase notar que esta proximidade é vendo ó Sol e a Neptuno coma un conxunto respecto de Huya, non se refire a distancia máis próxima ó Sol e a Neptuno por separado.

[Buie-1] 1 2 Marc W. Buie (22-04-2007). SwRI (Space Science Department), ed. "Orbit Fit and Astrometric record for 38628". Consultado o 17-07-2008.

[spitzer-2] 1 2 John Stansberry, Will Grundy, Mike Brown, Dale Cruikshank, John Spencer, David Trilling, Jean-Luc Margot (2007). "Physical Properties of Kuiper Belt and Centaur Objects: Constraints from Spitzer Space Telescope". University of Arizona, Lowell Observatory, California Institute of Technology, NASA Ames Research Center, Southwest Research Institute, Cornell University. Consultado o 24-07-2008.

[Brown-3] Mike Brown. "The Dwarf Planets". Consultado o 20-01-2008.

[irradiation-4] Licandro (07/2001). Astronomy and Astrophysics, v.373, p.L29-L32 (2001), ed. "NICS-TNG infrared spectroscopy of trans-neptunian objects 2000 EB173 and 2000 WR106". Consultado o 17-10-2007.

[deBergh2004-5] Bergh, C., Boehnhardt, H.; Barucci, M.A. e o seu equipo. (2004). "Aqueous altered silicates at the surface of two Plutinos?". Astronomy and Astrophysics 416: 791–798. doi:10.1051/0004-6361:20031727.

[AstDys-6] 1 2 Department of Mathematics, University of Pisa, Italy (ed.). "AstDys (38628) Huya Ephemerides". Consultado o 22-03-2009.

[jpldata-7] 1 2 "JPL Small-Body Database Browser: 38628 Huya (2000 EB173)". 13-06-2009 últimas observacións. Consultado o 17-07-2008.

[horizons-9] California Institute of Technology, Jet Propulsion Laboratory (ed.). "Horizon Online Ephemeris System". Consultado o 23-03-2009.

[Sheppard2008-10] Sheppard, Scott S.; Lacerda, Pedro; Ortiz, Jose L. (2008). "Photometric Lightcurves of Transneptunian Objects and Centaurs: Rotations, Shapes, and Densities". En M. Barucci, A.; Boehnhardt,H.; Cruikshank, D.P.; et al. The Solar System Beyond Neptune (PDF). University of Arizona Press. pp. 129–142. ISBN 978-0-8165-2755-7. Arquivado dende o orixinal (pdf) o 05 de marzo de 2012. Consultado o 23 de decembro de 2018.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[nota 1]

[8]

[9]