Arturo Pérez-Reverte

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Arturo Pérez-Reverte Gutiérrez
Arturo Pérez-Reverte (cropped) 2.jpg e Arturo Pérez-Reverte.jpg
Nome completoArturo Pérez-Reverte Gutiérrez
Nacemento25 de novembro de 1951 (68 anos)
 Cartagena Murcia Rexión de Murcia
NacionalidadeEspaña
EtniaPobo español
Relixiónateísmo
Alma máterUniversidade Complutense de Madrid
Ocupacióncorrespondente de guerra, escritor, chefe de reportagem, reporteiro, guionista e presentador de televisión
XénerosNarrativa, ensaio
Coñecido/a porThe Flanders Panel, La piel del tambor, The Club Dumas, Falcó, The Captain Alatriste, sen etiquetar, Eva e sen etiquetar
Premiossilver Medal of the Community of Madrid, honorary doctorate of the Polytechnic University of Cartagena, Latino Book Awards e Don Quijote Journalism Prize
Firma perez-reverte.png
editar datos en Wikidata ]

Arturo Pérez-Reverte Gutiérrez, nado en Cartagena o 25 de novembro de 1951, é un novelista e periodista español. Dende o ano 2003 ocupa a cadeira da letra "T" na Real Academia Española, cargo para o que foi elixido o 23 de xaneiro dese mesmo ano e do que tomou posesión o 12 de xuño.[1]

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Licenciado en Xornalismo, durante os tres primeiros anos da súa carreira cursou simultaneamente estudos de Ciencias Políticas. Exerceu coma reporteiro de guerra durante 21 anos (1973-1994), primeiro formando parte de Diario Pueblo, onde estivo doce anos, e logo traballando para Televisión Española. En 1977 fundou xunto ao seu compañeiro Vicente Talón a revista Defensa, que saíu á venda en abril de 1978, e da que foi redactor xefe ata que os seus compromisos o obrigaron a deixar a editorial.

A principios dos anos 90 presentou na RNE o programa nocturno La Ley de la Calle, no que participaban personaxes de diversos ámbitos e que foi clausurado polo director de RTVE, Jordi García Candau. Entre 1993 e 1994 presentou, tamén en Televisión Española, o programa sobre a actualidade da crónica negra Código Uno, do que renegaría publicamente antes de presentar a súa dimisión. Tal coma expuxo na súa obra Territorio Comanche despediuse da canle decepcionado pola falta de medios e pola politización da televisión.

Coma correspondente de guerra cubriu conflitos armados en Chipre, Líbano, Eritrea, o Sáhara, as Malvinas, O Salvador, Nicaragua, Chad, Libia, Sudán, Mozambique, Angola, o Golfo Pérsico, Croacia e Bosnia e Hercegovina entre outros.

Comezou a súa carreira de novelista en 1986 coa publicación de El maestro de esgrima, aínda que xa publicara, con discreto éxito, a novela curta El húsar. Dende 1991 é columnista no suplemento dominical El Semanal e en 1994 abandonou a súa profesión de reporteiro para dedicarse exclusivamente á literatura. Ata o momento leva publicadas dezaoito novelas e varias coleccións de artigos. As súas obras El Maestro de Esgrima, La tabla de Flandes e El club Dumas foron adaptadas ao cinema con grande éxito, esta última co título de The Ninth Gate, de Roman Polanski. En 2006 estreouse o filme Alatriste, baseado na súa colección de novelas de El capitán Alatriste, e en 2007 presentouse a película de La carta esférica.

O seu ingreso na Real Academia Español en xuño de 2003 foi para ocupar o sillón da letra "T", vacante dende a morte do filólogo Manuel Alvar en 2001. O 18 de febreiro de 2004 foi investido coma o primeiro doutor honoris causa da Universidade Politécnica de Cartagena.

En maio de 2011, a Audiencia Provincial de Madrid condeou a Pérez-Reverte a pagar 80.000 euros ó cineasta Antonio González-Vigil, que demandou o novelista por plaxiar o guión da película Gitano, estreada no ano 2000. Pérez-Reverte, en desacordo con esta sentenza, recorreu ó Tribunal Supremo, que terá que decidir sobre este tema.

É coñecido o seu posicionamento contrario ao nacionalismo.[2][3]

Literatura[editar | editar a fonte]

Viaxeiro, bibliófilo, navegante e estudoso da lendaria tradición heroica española, Pérez-Reverte comezou escribindo éxitos de vendas culturalistas, coma La Tabla de Flandes, e xogou coa novela histórica e o thriller en obras coma El maestro de esgrima ou El club Dumas. Porén, a súa amarga experiencia coma reporteiro de guerra foise reflectindo paseniño na súa obra a partir de Territorio Comanche, expresándose a través de temas coma a canseira do heroe, a aventura, a amizade, a viaxe coma perigo, a morte coma última viaxe, e a cultura e a memoria coma única salvación que permite comprender a realidade, soportar a dor e coñecer a identidade da persoa e do mundo. A visión que o escritor ten da existencia en xeral é sombría. Aborrece o humanismo cristián e cre que a filosofía pagán ten unha visión máis exacta e cruel do mundo.

Obra literaria[editar | editar a fonte]

Narrativa[editar | editar a fonte]

Colección "Las aventuras del capitán Alatriste"[editar | editar a fonte]

Recompilacións de artigos de prensa[editar | editar a fonte]

Outros[editar | editar a fonte]

Adaptacións e guións cinematográficos[editar | editar a fonte]

Premios e distincións[editar | editar a fonte]

  • Medalla Laureada do Cantón de Cartagena, outorgada polo Partido Cantonal de Cartagena (1993). .
  • Premio Príncipe de Asturias de Xornalismo pola súa cobertura para TVE da guerra da antiga Iugoslavia (1993).
  • Premio Ondas da Radio Nacional de España polo programa La ley de la calle (1993).
  • Premio Goya ao mellor guión adaptado por El maestro de esgrima (Francisco Prada, Antonio Larreta, Pedro Olea e Arturo Pérez-Reverte, 1993).
  • Premio Palle Rosenkranz, outorgado pola Academia Criminolóxica de Dinamarca por El club Dumas (1994).
  • Premio Jean Monnet de literatura europea por La piel del tambor (1997).
  • Nomeado Cabaleiro da Orde das Artes e Letras de Francia polo presidente da República Francesa (1998). Esta distinción concédese para honrar a personalidades distinguidas no ámbito artístico ou literario.
  • Premio Mediterráneo, outorgado en París, por La carta esférica (2001).
  • Premio González-Ruano de xornalismo en 2003, polo seu artigo Una ventana a la guerra.
  • Condecorado coa Gran Cruz ao Mérito Naval, a máis alta distinción outorgada pola Mariña a un civil, pola súa novela Cabo Trafalgar (2005).
  • Medalla de Ouro de San Telmo da Fundación Letras do Mar (2006).
  • Friameira de Prata do Ateneo de Córdoba (2009).

Notas[editar | editar a fonte]

  1. "Arturo Pérez-Reverte Gutiérrez - Real Academia Española". www.rae.es (en castelán). Consultado o 31-3-208. 
  2. Arturo Pérez-Reverte (19-5-2013). "Es curiosa la tendencia de algún bobo a identificar como nacionalismo español el desprecio objetivo a todo nacionalismo fanático y cateto.". Twitter (en castelán). Consultado o 31-3-2018. 
  3. Arturo Pérez-Reverte (19-5-2013). "También detesto el nacionalismo español. Me parece infundado y perverso.". Twitter (en castelán). Consultado o 31-3-2018. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]