Un giorno di regno
 |
Artigo nos seus primeiros pasos. Este artigo relacionado coa música é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel e contribúe a que a Galipedia mellore e medre. Existen igualmente outros artigos relacionados coa música que precisan de revisión e nos que posibelmente tamén poidas contribuír. |
| Un giorno di regno, ossia il finto Stanislao Un día de reinado, ou o falso Estanislao |
|
|---|---|
| Forma | Ópera |
| Actos e escenas | 2 actos |
| Italiano | |
| Libretista | Felice Romani |
| Fontes literarias | baseada na obra Le faux Stanislas, de Alexandre Vincent Pineu-Duval |
| Estrea | 5 de setembro de 1840 |
| Teatro da estrea | Teatro alla Scala |
| Lugar da estrea | Milán |
| Duración | 2 horas |
| Música | |
| Compositor | Giuseppe Verdi |
| Localización da partitura | Archivio Storico Ricordi, Milán |
| Personaxes | |
|
Caballero Belfiore (barítono) |
|
Un giorno di regno, ossia il finto Stanislao (en galego Un día de reinado, ou o falso Estanislao) é unha ópera cómica en dous actos con música de Giuseppe Verdi e libreto en italiano de Felice Romani baseado nao obra de Alexandre Vincent Pineu-Duval, Le faux Stanislas. A ópera foi estreada o 5 de setembro de 1840 no Teatro alla Scala de Milán.
Trátase da segunda ópera de Verdi e a primeira ópera cómica das dúas que compuxo ao longo da súa vida do compositor italiano. A ópera resultou un completo fracaso, ao que contribuiu a súa propia traxedia: a súa primeira dona Margherita Barezzi morreu durante a composición da obra. Verdi non tentou compoñer outra ópera cómica ata o final da súa carreira, con Falstaff.
Esta ópera rara vez se representa na actualidade, aparecendo nas estatísticas de Operabase[1] con só 6 representacións para o período 2005-2010.
Personaxes[editar]
| Personaxe | Tesitura | Reparto na estrea, 5 de septembro de 1840 (Director: -) |
|---|---|---|
| Caballero Belfiore, falso rei Estanislao I Leszczynski de Polonia | barítono | Raffaele Ferlotti |
| Barón de Kelbar | baixo | Raffaele Scalese |
| Marquesa de Poggio, amante de Belfiore | soprano | Antonietta Marini-Rainieri |
| Julieta de Kelbar, filla do Barón de Kelbar | mezzosoprano | Luigia Abbadia |
| Eduardo de Sanval, amante de Julieta | tenor | Lorenzo Salvi |
| Sr. Rocca, tesoureiro de Bretaña | baixo | Agostino Rovere |
| Conde Ivrea, prometido da Marquesa de Poggio | tenor | Giuseppe Vaschetti |
| Delmonte, sirviente do falso Stanislao | baixo | Napoleone Marconi |
Notas[editar]
Véxase tamén[editar]
|
|||||||
