Víctor Said Armesto

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
(Redirixido desde "Víctor Sáid Armesto")
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Víctor Said Armesto
Víctor Said Armesto.jpg
Nacemento13 de agosto de 1871
LugarPontevedra, Galicia Galicia
Falecemento17 de xullo de 1914 (42 anos)
LugarMadrid
NacionalidadeEspaña
CónxuxeAmadora Santoro
Fillos7
EstudosDereito e Filosofía
editar datos en Wikidata ]

Víctor Said Armesto, nado en Pontevedra o 13 de agosto de 1871 e finado en Madrid o 17 de xullo de 1914, foi un escritor e catedrático de Lingua e literatura galaico-portuguesa, sendo o primeiro nesta especialidade.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Era fillo do pedagogo krausista Federico Sáiz e de Amalia Armesto Aldao (curmá de Indalecio Armesto Cobián).

Xa con 15 anos dirixíu a publicación La Guindilla. Estudou Dereito e Filosofía na Universidade de Compostela, doutorándose en Madrid. Alí pertenceu á loxia masónica "Comuneros de Castilla".

En 1902 casou con Amadora Santoro, coa que tivo sete fillos.

En 1905 encargouse, xunto con Casto Sampedro, de preparar a fundación da Real Academia Galega. En 1907 entrou en Solidaridad Gallega. Logrou a cátedra, e tras ensinar en Reus e León, regresou ó instituto de Pontevedra.

Colaborou en prensa local, estatal e americana, como El Heraldo, El País, La Nación, Blanco y Negro, La Justicia, La Ilustración Española y Americana ou Galicia Literaria.

A súa biblioteca, en parte herdada do seu tío Indalecio, consérvase no Museo de Pontevedra.

Obra[editar | editar a fonte]

O grupo Aires da Terra, sentado á esquerda Víctor Said Armesto.
  • Estrofas (1884).
  • Amor y celos (1887).
  • Análisis y ensayos (1897); inclúe:
    • Un libro modernista; ensaio sobre o libro de Valle-Inclán Féminas.
  • La leyenda de Don Juan (1908).
  • Las Mocedades del Cid.
  • Poesía popular gallega.
  • Colección de romances en lengua gallega.
  • Notas para un diccionario etimológico gallego.
  • Retoños al minuto (entremés).
  • Cancionero musical de Galicia (1910, premio da Academia de Belas Artes en 1911); Inclúe 88 romances, descrición de bailes e instrumentos, e 473 melodías.
  • Orígenes poéticos de El Burlador de Sevilla.
  • El Convidado de piedra.
  • Tristán y la literatura mística.
  • La flor del agua, zarzuela musicada por Conrado del Campo.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

F. Tettamancy Gastón (1917): Víctor Said Armesto.

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]