No ano 2003 a República Federal de Iugoslavia composta por Serbia e Montenegro renovou a súa Carta Constitucional reestruturando o estado e mudando o nome por Unión dos Estados de Serbia e Montenegro. Porén dos cambios no estado, a bandeira, himno e escudo seguiron sendo os mesmos.
O 22 de maio de 2006 celebrouse en Montenegro un referendo no que os cidadáns montenegrinos residentes nesta república decidiron a independencia, o que levou á constitución dun estado propio e independente para Montenegro e á disolución da federación de Serbia e Montenegro.
Mapa das divisións subterritoriais de Serbia e Montenegro. As sección en cor amarela representa a República de Serbia mentres que a sección en azul a República de Montenegro.
Serbia e Montenegro estaba composta de catro unidades políticas principais, dúas repúblicas e dúas provincias autónomas subordinadas:
A organización territorial de Serbia estaba regulamentada pola Lei de Organización Territorial e Goberno Local, adoptada na Asemblea de Serbia o 24 de xullo de 1991. Baixo a Lei, os municipios, cidades e asentamentos establecían as bases da organización territorial.
Serbia estaba dividida en 195 municipios e 4 cidades, que eran as unidades básicas da autonomía local. Tiña dúas provincias autónomas Kosovo e Metohija no sur e Vojvodina no norte. A parte de Serbia que non forma parte destas dúas provincias é coñecida como Serbia Central.
Montenegro ten 21 municipios (Општина, opština), e dous municipios urbanos (градска општина, gradska opština), subdivisiónns do municipio de Podgorica.
.svg?lang=gl)
República de Serbia (con capital en Belgrado)
República de Montenegro (capital: Podgorica)
.svg){kind=small}
