Montreal Canadiens

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Canadiens de Montréal
Montreal Canadiens
Alex Galchenyuk - Canadiens de Montréal.jpg
Fundado en 4 de decembro de 1909
Sede Armoiries de Montréal.svg Montreal,
Flag of Quebec.svg Quebec
Flag of Canada.svg Canadá
Cancha Centre Bell
(21.273 espectadores)
Cores Vermello, azul, branco
                 
Liga National Hockey League
Conferencia Leste
División Atlantic
Campionatos 24
Adestrador Flag of Canada.svg Jacques Martin
Director Flag of Canada.svg Pierre Gauthier
Propietario Flag of Canada.svg Familia Molson
Equipos(s) afiliado(s) Hamilton Bulldogs (AHL)
Cincinnati Cyclones (ECHL)
Sitio Web http://canadiens.nhl.com/

O Canadiens de Montréal (en francés) ou Montreal Canadiens (en inglés) é un equipo profesional canadense de hóckey sobre xeo da cidade de Montreal (Quebec) que compite na National Hockey League (NHL), estando encadrado na Atlantic Division da Conferencia Leste. O nome oficial do club é le Club de hockey Canadien.[1] Entre os alcumes do equipo en francés están Les Canadiens (ou Le Canadien), Le Bleu-Blanc-Rouge, La Sainte-Flanelle,[2] Le Tricolore, Les Glorieux (ou Nos Glorieux), Les Habitants, Le CH e Le Grand Club. O principal alcume do equipo en inglés é Habs, unha abreviatura de "Les Habitants".

Fundados en 1909, os Canadiens son o equipo máis antigo de toda a competición e o equipo profesional de hóckey sobre xeo en funcionamento dende hai máis tempo, e o único equipo da NHL existente anterior á fundación da liga. Entre 1909 e 1917 competiu na NHA, e a partir de 1917 comezou a súa andaina na LNH. Son unha das franquías deportivas profesionais norteamericanas máis antigas, sendo a súa historia anterior á de calquera outra franquía canadense fóra do fútbol canadense, así como á de calquera franquía estadounidense fóra do béisbol e os Arizona Cardinals da National Football League (NFL). A franquía é un dos equipos denominados "Original Six", o nome que reciben os equipos que competiron na NHL dende 1942 ata a expansión de 1967.

Con 24 títulos é o equipo máis laureado da NHL, moi lonxe dos Toronto Maple Leafs que son o segundo equipo con máis títulos, cun total de 13. O campionato conseguido na tempada 1992-93 foi a última vez que un equipo canadense gañou a Stanley Cup.[3]

Historia[editar | editar a fonte]

Rivalidades[editar | editar a fonte]

Os Bruins e os Canadiens no TD Garden durante os himnos.

As máis antigas rivalidades da NHL datan da época do Original Six. Unha rivalidade tradicional estableceuse nesta época entre os Boston Bruins e os Montreal Canadiens. Ningún outro equipo da NHL se enfrontou a outro oponente coma os Bruinse os Canadiens: ao finalizar a tempada 2013-14 os dous equipos se enfrontaran 721 veces na liga regular, con 263 vitorias para os de Boston por 348 polos de Montreal; e 170 veces nos play-offs cun rexistro de 71 a 106 para os canadenses.[4]

Como noutras rivalidades, os momentos máis intenson son nas roldas eliminatorias dos play-offs. Así, entre 1946 e 1987, os Bruins e os Canadiens enfrontáronse dezaoito veces con outras tantas vitorias para o equipo canadense. Os Canadiens conseguiron un total de vinte e catro Stanley Cups na súa historia, entre elas sete gañadas fronte aos Bruins.[4] Na semifinal de 1952, Maurice Richard dos Canadiens sufriu unha lesión na cara logo de ter recibido un golpe co xeonllo no primeiro periodo do sétimo partido. Volveu ao partido antes da súa finalización e marcoulle dous goles a "Sugar" Jim Henry para cualificar ao seu equipo para a seguinte rolda dos play-offs.[5] Unha célebre fotografía do final do partigo mostra a parte superior do ollo vendado de Richard co sangue corréndolle pola cara dándolle a man a Henry cun ollo morado.[6][7]

Outro momento intenso da rivalidade produciuse durante a tempada 1954-55. O 13 de marzo no pavillón de Boston, Maurice Richard chegou ás mans con Hal Laycoe. Un xuiz de liña tentou tres veces conter a Richard, mais só logrou inmobilizar ao xogador quebequés mentres que Laycoe tivo a oportunidade de darlle unha paliza. Nervioso, Richard xirouse e golpeou ao xuíz que o mantiña nunha posición perigosa. Richard recibiu unha sanción no partido, así como unha suspensión ata o final da tempada e para todos os partidos dos play-offs; Laycoe pola súa banda non recibiu ningunha sanción. A esto lle seguiron unha serie de disturbios provocados polos seareiros de Montreal, coñecidos co nome de «disturbios Maurice Richard» ou «disturbios do Forum».[8][9].

Na tempada 1970-1971, os Bruins finalizaron na primeira posición a liga regular con máis de 10 puntos de vantaxe sobre o segundo clasificado do leste (New York Rangers) e o líder do oeste (Chicago Blackhawks), e máis de 20 sobre os outros 5 clasificados para os play-offs.[10] Boston defendía o título da Stanley Cup e partía como favorito nas series eliminatorias para revalidar o título. Na primeira rolda enfrontáronse Boston e Montreal, e durante o segundo encontro os Bruins gañaban aos Canadiens pos 5 goles a 1, mais os canadenses remontaron o partido e gañaron por 5 a 7. Finalmente os Canadiens gañaron a serie, chegando á final, onde gañarían a Chicago e para alzarse coa súa 17ª Stanley Cup.[11]

En 1988, desapois de 18 derrotas consecutivas nas series eliminatorias contra os Canadiens, os Bruins, a pesar de que perderon o primeiro partido, eliminaron aos seus rivais por primeira vez en 45 anos. Despois desta vitoria, os duelos entre os dous equipos están equilibrados, contando os Bruins con sete vitorias fronte a cinco dos Canadiens.

Identidade do equipo[editar | editar a fonte]

Pavillóns[editar | editar a fonte]

Dende 1996, os Montreal Canadiens xogan os seus partidos como local no Centre Bell (coñecido ata 2002 como Centre Molson), se ben xogou a maior parte da súa historia no Forum de Montréal (entre 1926 e 1996), e algunhas tempadas no Aréna Mont-Royal, no Westmount Arena, e no Aréna Jubilée. Dende a primeira tempada da franquía, o equipo de Montreal empregou os cinco pavillóns para os seus partidos como local nos seguintes períodos:

Pavillóns empregados polos Montreal Canadiens
Imaxe Nome Inicio Fin Capacidade[nota 1]
Arena Jubilee.jpg Aréna Jubilée 1909 1911 e 1919 3.200
Westmount Arena.jpg Westmount Arena 1912 1918 4.300-10.000
Arena Mont-Royal.jpg Aréna Mont-Royal 1920 1926 6.000
Forum Montreal.jpg Forum de Montréal 1926 1996 18.000
CentreBell.jpg Centre Bell 1996 Actualmente en uso 21.287

Equipos afiliados[editar | editar a fonte]

As franquías da NHL teñen un plantel limitado por convenio, polo que contan cun ou máis equipos «afiliados» que cada ano compiten en ligas menos importantes. Esto lles permite recrutar xogadores xoves na repesca anual permitíndolles continuar o seu desenvolvemento sen comezar demasiado cedo. Ademais, estes equipos afiliados (tamén chamados clubs escola ou farm teams en inglés) constitúen unha reserva de talentos para as franquías da NHL, que os atraen a merced das lesións e/ou a pobre formación do equipo. A excepción dos equipos propietarios do seu propio club escola, as afiliacións finalizan cun acordo contractual e non se conxean no tempo. Dende os seus inicios, os Canadiens tiveron as seguintes afiliacións principais:[12]

Equipos afiliados dos Montreal Canadiens
Periodo Equipo Liga
1926-1927 New Haven Eagles Can-Am
1928-1933 Providence Reds Can-Am
1935-1936 Springfield Indians Can-Am
1936-1941 New Haven Eagles AHL
1941-1943 Washington Lions AHL
1945-1954 Buffalo Bisons AHL
1948-1949 Dallas Texans USHL
1949-1951 Cincinnati Mohawks AHL
1950-1953 Montreal Royals LHSQ
1953-1959 Montreal Royals LHQ
1955-1956 Shawinigan Falls Cataracts LHQ
1955-1956 Winnipeg Warriors WHL
1956-1960 Rochester Americans AHL
1958-1959 Spokane Spokes WHL
1959-1963 Hull-Ottawa Canadiens EPHL
1959-1961 Montreal Royals EPHL
1959-1961 Spokane Comets WHL
1960-1961 Cleveland Barons AHL
1962-1967 Quebec Aces AHL
1963-1964 Cleveland Barons AHL
1963-1965 Omaha Knights CHL
1965-1969 Houston Apollos CHL
1967-1969 Cleveland Barons AHL
1969-1971 Montreal Voyageurs AHL
1969-1970 Salt Lake Golden Eagles WHL
1971-1984 Nova Scotia Voyageurs AHL
1974-1975 Syracuse Eagles AHL
1984-1990 Sherbrooke Canadiens AHL
1990-1999 Fredericton Canadiens AHL
1990-1991 Fort Wayne Komets IHL
1999-2002 Quebec Citadelles AHL
2002-2014 Hamilton Bulldogs AHL

Afiliacións secundarias[editar | editar a fonte]

Ademais destes equipos, as franquías da NHL posúen unha ou dúas afiliacións denominadas «secundarias» con equipos que compiten en ligas menores. Estes equipos son empregados xeralmente como depósito de xogadores para os equipos anteriores en caso de ausencias por lesión de xogadores ou partidos cun equipo da NHL. Ao longo da súa historia, os Canadiens tiveron as seguintes afiliacións secundarias:[12]

Equipos afiliados dos Montreal Canadiens
Periodo Equipo Liga
1956-1957 Winnipeg Warriors WHL
1958-1959 Regina Pats SJHL
1960-1961 Peterborough Petes OHL
1960-1961 Regina Pats SJHL
1967-1973 Muskegon Mohawks IHL
1975-1977 Beauce Jaros NAHL
1976-1977 Kalamazoo Wings IHL
1980-1985 Flint Generals IHL
1985-1987 Saginaw Generals IHL
1992-1993 Flint Bulldogs UHL
1992-1996 Wheeling Thunderbirds ECHL
1996-1997 Wheeling Nailers ECHL
1997-1999 New Orleans Brass ECHL
2000-2001 Tallahassee Tiger Sharks ECHL
2001-2002 Mississippi Sea Wolves ECHL
2002-2003 Columbus Cottonmouths ECHL
2004-2006 Long Beach Ice Dogs ECHL
2006-2010 Cincinnati Cyclones ECHL
2010-2013 Wheeling Nailers ECHL

Personalidades[editar | editar a fonte]

Xogadores[editar | editar a fonte]

Capitáns do equipo[editar | editar a fonte]

Jack Laviolette, primeiro capitán na historia dos Canadiens.

Dende a súa primeira tempada, o equipo dos Canadiens tivo 28 capitáns. O primeiro capitán da historia da franquía foi nomeado na tempada 1910 da National Hockey Association (NHA), a primeira tempada dos Canadiens, e foi o canadense Jack Laviolette. Dende 2014 o posto de capitán atópase vacante, e o último capitán foi o estadounidense Brian Gionta. Excepto tres, todos os capitáns do equipo naceron en Canadá, sendo o estadounidense Chris Chelios o primeiro xogador non canadense en ser nomeado capitán do equipo de Montreal na tempada 1989-90, mais exercendo como co-capitán xunto co canadense Guy Carbonneau, que na seguinte tempada sería capitán en solitario. O segundo xogador non nado en Canadá en ser nomeado capitán foi o finlandés Saku Koivu, que foi o xogador que máis anos exerceu de capitán cun total de dez. Os diferentes xogadores que teñen sido capitáns do equipo ao longo da súa historia son:[13]

Capitáns entre 1909 e 1956
Nome(s) Periodo
Jack Laviolette 1909–10
Newsy Lalonde 1910–11
Jack Laviolette 1911–12
Newsy Lalonde 1912–13
Jimmy Gardner 1913–15
Howard McNamara 1915–16
Newsy Lalonde 1916–22
Sprague Cleghorn 1922–25
Billy Coutu 1925–26
Sylvio Mantha 1926–32
George Hainsworth 1932–33
Sylvio Mantha 1933–36
Albert "Babe" Siebert 1936–39
Walter Buswell 1939–40
Toe Blake 1940–48
Bill Durnan 1948 (xaneiro-abril)
Emile Bouchard 1948–56
Capitáns dende 1956
Nome(s) Periodo
Maurice Richard 1956–60
Doug Harvey 1960–61
Jean Beliveau 1961–71
Henri Richard 1971–75
Yvan Cournoyer 1975–79
Serge Savard 1979–81
Bob Gainey 1981–89
Guy Carbonneau e Chris Chelios 1989–90
Guy Carbonneau 1990–94
Kirk Muller 1994–95
Mike Keane 1995 (abril–decembro)
Pierre Turgeon 1995–96
Vincent Damphousse 1996–99
Saku Koivu 1999–2009
Vacante 2009-2010
Brian Gionta 2010–14
Vacante dende 2014

Eleccións na primeira rolda do draft[editar | editar a fonte]

Cada ano dende 1963, os xogadores das ligas menores teñen a posibilidade de asinar contratos coas franquías da NHL. A continuación mostranse as eleccións na primeira rolda do draft da NHL dos Montreal Canadiens:[14]

Doug Wickenheiser, elixido no 1º posto do draft polos Canadiens en 1980.
Alex Galchenyuk, elixido no 3º posto do draft da NHL polos Canadiens en 2012.
1963 a 1981
Ano Nome do xogador Posto Equipo (liga)
1963 Garry Monahan Equipo júnior de St.Michael's
1964 Claude Chagnon Equipo de Rosemont
1965 Pierre Bouchard St-Vincent de Paul Jr. B
1966 Phil Myre Shawinigan Bruins (LHJQ)
1967 Elgin McCann Weyburn Red Wings (LHJS)
1968 Michel Plasse
Roger Belisle
Jim Pritchard


Drummondville Rangers (LHJMQ)
Montréal-Nord Castors
Jets de Winnipeg (WHL)
1969 Réjean Houle
Marc Tardif

Montreal Junior Canadiens (OHA)
Montreal Junior Canadiens (OHA)
1970 Ray Martyniuk
Chuck Lefley

Flin-Flon Bombers (WHL)
Brandon Wheat Kings (WHL)
1971 Guy Lafleur
Chuck Arnason
Murray Wilson


11º
Quebec Remparts (LHJMQ)
Flin-Flon Bombers (LHOC)
67's d'Ottawa (AHO)
1972 Steve Shutt
Michel Larocque
Dave Gardner
John Van Boxmeer



14º
Toronto Marlboros (OHA)
67's d'Ottawa (OHA)
Toronto Marlboros (AHO)
Guelph CMC's (SOJHL)
1973 Bob Gainey Peterborough Petes (OHA)
1974 Cam Connor
Doug Risebrough
Rick Chartraw
Mario Tremblay
Gord McTavish


10º
12º
15º
Flin-Flon Bombers (WHL)
Kitchener Rangers (AHO)
Kitchener Rangers (OHA)
Montreal Bleu-Blanc-Rouge (LHJMQ)
Sodbury Wolves (OHA)
1975 Robin Sadler
Pierre Mondou

15º
Edmonton Oil Kings (WHL)
Montreal Bleu-Blanc-Rouge (LHJMQ)
1976 Peter Lee
Rod Schutt
Bruce Baker
12º
13º
18º
Ottawa 67's (OHA)
Sudbury Wolves (OHA)
Ottawa 67's (OHA)
1977 Mark Napier
Norm Dupont
10º
18º
Birmingham Bulls (WHA)
Verdun Junior Canadiens (LHJMQ)
1978 Dan Geoffrion
Dave Hunter

17º
Cornwall Royals (LHJMQ)
Sudbury Wolves (OHA)
1979 Ningunha elección na primeira rolda
1980 Doug Wickenheiser Regina Pats (WHL)
1981 Mark Hunter
Gilbert Delorme
Jan Ingman

18º
19º
Brantford Alexanders (OHL)
Chicoutimi Saguenéens (LHJMQ)
Färjestads BK (Elitserien)
Dende 1982
Ano Nome do xogador Posto Equipo (liga)
1982 Alain Heroux 19º Chicoutimi Saguenéens (LHJMQ)
1983 Alfie Turcotte 17º Portland Winterhawks (WHL)
1984 Petr Svoboda
Shayne Corson

CHZ Litvinov (1. liga)
Brantford Alexanders (OHL)
1985 José Charbonneau
Tom Chorske
12º
16º
Drummondville Voltigeurs (LHJMQ)
Minneapolis Southwest (MSHSL)
1986 Mark Pederson 15º Medicine Hat Tigers (WHL)
1987 Andrew Cassels 17º Ottawa 67's (OHL)
1988 Éric Charron 20º Trois-Rivières Draveurs (LHJMQ)
1989 Lindsay Vallis 13º Seattle Thunderbirds (WHL)
1990 Turner Stevenson 12º Seattle Thunderbirds (WHL)
1991 Brent Bilodeau 17º Seattle Thunderbirds (WHL)
1992 David Wilkie 20º Kamloops Blazers (WHL)
1993 Saku Koivu 21º TPS Turku (SM-liiga)
1994 Brad Brown 18º North Bay Centennials (OHL)
1995 Terry Ryan Tri-City Americans (WHL)
1996 Matt Higgins 18º Moose Jaw Warriors (WHL)
1997 Jason Ward 11º Erie Otters (OHL)
1998 Éric Chouinard 16º Quebec Remparts (LHJMQ)
1999 Ningunha elección na primeira rolda
2000 Ron Hainsey
Marcel Hossa
13º
16º
Universidade de Lowell (NCAA)
Portland Winterhawks (WHL)
2001 Mike Komisarek
Alexander Perezhogin

25º
Universidade de Michigan (NCAA)
Avangard Omsk (Superliga)
2002 Chris Higgins 14º Universidade de Yale (NCAA)
2003 Andrei Kostitsyn 10º CSKA Moscova (Superliga)
2004 Kyle Chipchura 18º Prince Albert Raiders (WHL)
2005 Carey Price Tri-City Americans (WHL)
2006 David Fischer 20º Apple Valley High School (MSHSL)
2007 Ryan McDonagh
Max Pacioretty
12º
22º
Cretin Derham Hall (MSHSL)
Sioux City Musketeers (USHL)
2008 Ningunha elección na primeira rolda
2009 Louis Leblanc 18º Omaha Lancers (USHL)
2010 Jarred Tinordi 22º Estados Unidos sub-18 (USHL)
2011 Nathan Beaulieu 17º Saint-Jean Sea Dogs (LHJMQ)
2012 Alex Galchenyuk Sarnia Sting (LHO)
2013 Michael McCarron 25º United States National Development Team (USHL)
2014 Nikita Chtcherbak 26º Saskatoon Blades (LHOu)

Líderes históricos[editar | editar a fonte]

Esta sección presenta as estatísticas dos xogadores dos Canadiens que superaron os 500 puntos nas súas carreiras. As estatísticas refírense só aos puntos conseguidos cos Montreal Canadiens e os mellores rexistros en cada campo son sinalados en negras:[15]

Para os significados das abreviaturas véxase estatísticas do hóckey sobre xeo.

Líderes históricos dos Montreal Canadiens
Xogador Pos  PX  G   A  Pts
Guy Lafleur RW 962 518 728 1.246
Jean Béliveau C 1.125 507 712 1.219
Henri Richard C 1.256 358 688 1.046
Maurice Richard RW 978 544 421 965
Larry Robinson D 1.202 197 686 883
Yvan Cournoyer RW 968 428 435 863
Jacques Lemaire C 853 366 469 835
Steve Shutt LW 871 408 368 776
Bernard Geoffrion RW 766 371 388 759
Saku Koivu C 792 191 450 641
Elmer Lach C 664 215 408 623
Mats Näslund LW 617 243 369 612
Dickie Moore LW 654 254 340 594
Claude Provost RW 1.005 254 335 589
Mario Tremblay RW 852 258 326 584
Guy Lapointe D 777 166 406 572
Peter Mahovlich C 581 223 346 569
Guy Carbonneau C 912 221 326 547
Toe Blake LW 569 235 292 527
Bobby Rousseau RW 643 200 322 522
Bob Gainey LW 1160 239 263 502
Ralph Backstrom C 844 215 287 502

Números retirados[editar | editar a fonte]

Números retirados no Centre Bell.

Os Canadiens retiraron quince números en honor a dezaoito xogadores,[16] o maior número entre todos os equipos da National Hockey League, e o terceiro maior do total das catro maiores ligas profesionais dos Estados Unidos e Canadá. Todos os xogadores homenaxeados naceron en Canadá, e Howie Morenz foi o primeiro xogador honrado o 2 de novembro de 1937.[17]

Números retirados dos Montreal Canadiens
Xogador Posición Carreira Data da retirada
1 Jacques Plante G 1953-63 7 de outubro de 1995
2 Doug Harvey D 1947-61 26 de outubro de 1985
3 Emile Bouchard D 1941-56 4 de decembro de 2009
4 Jean Beliveau C 1952-71 9 de outubro de 1971
5 Bernie Geoffrion RW 1950-64 11 de marzo de 2006
Guy Lapointe D 1968-82 8 de novembro de 2014
7 Howie Morenz C 1923-37 2 de novembro de 1937
9 Maurice Richard RW 1943-60 6 de outubro de 1960
10 Guy Lafleur RW 1971-85 16 de febreiro de 1985
12 Dickie Moore LW 1953-63 12 de novembro de 2005
Yvan Cournoyer RW 1964-79 12 de novembro de 2005
16 Henri Richard C 1955-75 10 de decembro de 1975
Elmer Lach C 1940-54 4 de decembro de 2009
18 Serge Savard D 1967-81 18 de novembro de 2006
19 Larry Robinson D 1972-89 19 de novembro de 2007
23 Bob Gainey LW 1974-89 23 de febreiro de 2008
29 Ken Dryden G 1970-79 29 de xaneiro de 2007
33 Patrick Roy G 1985-95 22 de novembro de 2008

Presidentes[editar | editar a fonte]

Dende a fundación da franquía en 1909, 14 persoas sucedéronse no posto de presidente do Canadiens. O primeiro presidente foi John Ambrose O'Brien, fundador da National Hockey Association e da propia franquía. O 30 de xuño de 2011, Pierre Boivin anunciou que deixaría o posto de presidente, sendo sucedido polo daquela copropietario maioritario do club Geoff Molson.[18] Os presidentes dos Canadiens ao longo da súa historia foron os seguintes:[19]

Presidentes dos Montreal Canadiens
Director xeral Inicio Fin
John Ambrose O'Brien 1909 1910
Hector Bisaillon 1910 1913
Urgèle Boucher 1913 1916
George Kendall 1916 1921
Athanase David 1921 1935
Ernest Savard 1935 1938
Donat Raymond 1938 1957
Hartland de Montarville Molson 1957 1964
David Molson 1964 1972
Jacques Courtois 1972 1978
Morgan McCammon 1978 1982
Ronald Corey 1982 1999
Pierre Boivin 1999 2011
Geoff Molson 2011 No cargo

Directores xerais[editar | editar a fonte]

Dende a súa creación, os Canadiens tiveron 17 directores xerais. O primeiro director xeral foi [[Jack Laviolette, que foi ademais xogador do equipo entre 1909 (cos Canadiens na NHA) e 1918 (co equipo de Montreal xa na NHL),[20] compartindo o cargo con Joseph Cattarinich. Os directores xerais da franquía foron:[21]

Directores xerais dos Montreal Canadiens
Director xeral Inicio Fin
Jean-Baptiste « Jack » Laviolette 1909 1910
Joseph Cattarinich 1909 1910
George Kennedy 1910 1921
Joseph Viateur « Léo » Dandurand 1921 1935
Ernest Savard 1935 1936
Cecil Hart 1936 1939
Jules Dugal 1939 1940
Thomas Patrick « Tommy » Gorman 1940 1946
Frank J. Selke 1946 1964
Sam Pollock 1964 1978
Irving Grundman 1978 1983
Serge Savard 1983 1995
Réjean Houle 1995 2000
André Savard 2000 2003
Bob Gainey 2003 2010
Pierre Gauthier 2010 2012
Marc Bergevin 2012 No cargo

Membros do Hall of Fame[editar | editar a fonte]

62 persoas relacionadas cos Canadiens foron introducidas no Hockey Hall of Fame. 36 destes xogadores son de tres dinastías destacadas separadas: 12 entre 1955 e 1960, 11 entre 1964 e 1969, e 13 entre 1975 e 1979. Howie Morenz e Georges Vezina foron os primeiros xogadores dos Canadiens en recibir o honor en 1945, mentres que Chris Chelios foi o máis recentemente introducido, en 2013.[22]

Xogadores incluídos no Hockey Hall of Fame
Xogador Nacionalidade Posición Ano de entrada
Howie Morenz Flag of Canada.svg C 1945
Georges Vezina Flag of Canada.svg G 1945
Aurele Joliat Flag of Canada.svg LW 1947
Newsy Lalonde Flag of Canada.svg C 1950
Joe Malone Flag of Canada.svg C 1950
Sprague Cleghorn Flag of Canada.svg D 1958
Herb Gardiner Flag of Canada.svg D 1958
Sylvio Mantha Flag of Canada.svg D 1960
Maurice "Rocket" Richard Flag of Canada.svg RW 1961
Joe Hall Flag of Canada.svg D 1961
George Hainsworth Flag of Canada.svg G 1961
Harry Cameron Flag of Canada.svg D 1962
Jack Laviolette Flag of Canada.svg D 1962
Jimmy Gardner Flag of Canada.svg LW 1962
Didier Pitre Flag of Canada.svg RW 1962
Albert "Babe" Siebert Flag of Canada.svg D 1964
Bill Durnan Flag of Canada.svg G 1964
Marty Barry Flag of Canada.svg C 1965
Ken Reardon Flag of Canada.svg D 1966
Hector "Toe" Blake Flag of Canada.svg LW 1966
Emile Bouchard Flag of Canada.svg D 1966
Elmer Lach Flag of Canada.svg C 1966
Tom Johnson Flag of Canada.svg D 1970
Jean Beliveau Flag of Canada.svg C 1972
Bernard "Boom Boom" Geoffrion Flag of Canada.svg RW 1972
Doug Harvey Flag of Canada.svg D 1973
Dickie Moore Flag of Canada.svg LW 1974
Gord Drillon Flag of Canada.svg RW 1975
Jacques Plante Flag of Canada.svg G 1978
Henri "Pocket Rocket" Richard Flag of Canada.svg C 1979
Lorne "Gump" Worsley Flag of Canada.svg G 1980
Frank Mahovlich Flag of Canada.svg LW 1981
Yvan Cournoyer Flag of Canada.svg RW 1982
Ken Dryden Flag of Canada.svg G 1983
Jacques Lemaire Flag of Canada.svg C 1984
Bert Olmstead Flag of Canada.svg LW 1985
Serge Savard Flag of Canada.svg D 1986
Jacques Laperriere Flag of Canada.svg D 1987
Guy Lafleur Flag of Canada.svg RW 1988
Tony Esposito Flag of Canada.svg G 1988
Bud O'Connor Flag of Canada.svg C 1988
Bob Gainey Flag of Canada.svg LW 1992
Guy Lapointe Flag of Canada.svg D 1993
Steve Shutt Flag of Canada.svg LW 1993
Larry Robinson Flag of Canada.svg D 1995
Denis Savard Flag of Canada.svg C 2000
Rod Langway Flag of the United States.svg D 2002
Patrick Roy Flag of Canada.svg G 2006
Dick Duff Flag of Canada.svg LW 2006
Doug Gilmour Flag of Canada.svg C 2011
Chris Chelios Flag of the United States.svg D 2013

Outras personalidades no Hall of Fame[editar | editar a fonte]

As seguintes personalidades son membros do Hockey Hall of Fame na categoría de Builders, inclúen a presidentes, propietarios de franquías, adestradores ou membros dos medios de comunicación. O primeiro introducido foi o vicepresidente William Northy en 1945. O máis recentemente introducido foi o adestrador Pat Burns en 2014.[23]

Outras personalidades incluídas no Hockey Hall of Fame
Nome Nacionalidade Cargo Ano de entrada
William Northey Flag of Canada.svg Vicepresidente 1945
Hon. Donat Raymond Flag of Canada.svg Propietario 1958
Dick Irvin Flag of Canada.svg Adestrador 1958
Frank J. Selke Flag of Canada.svg Mánager xeral 1960
J. Ambrose O'Brien Flag of Canada.svg Propietario 1962
Leo Dandurand Flag of Canada.svg Propietario 1963
Tommy Gorman Flag of Canada.svg Mánager xeral 1963
Hon. H de M Molson Flag of Canada.svg Propietario 1973
Joe Cattarinich Flag of Canada.svg Propietario 1977
Sam Pollock Flag of Canada.svg Mánager xeral 1978
Scotty Bowman Flag of Canada.svg Adestrador 1991
Pat Burns Flag of Canada.svg Adestrador 2014

Trofeos da NHL e internos[editar | editar a fonte]

Trofeos colectivos[editar | editar a fonte]

Stanley Cup

O trofeo final para un equipo na NHL, a Stanley Cup é entregada ao campión das series eliminatorias dende a tempada 1926-27.[24][nota 2].

Os Canadiens ostentan actualmente o récord da NHL en número de campionatos conseguidos cun total de 24 Stanley Cups.[25] A seguinte táboa amosa os anos nos que os Canadiens conseguiron o trofeo, o resultado da serie final, o adversario na final, e os nomes do adestrador e do capitán do equipo esa tempada.

Títulos da Stanley Cup
Ano Resultado Adversario Adestrador dos Canadiens Capitán dos Canadiens Referencias
1915-1916 3-2 Portland Rosebuds Édouard « Newsy » Lalonde Howard McNamara [1]
1923-1924 2-0 Vancouver Maroons Léo Dandurand Sprague Cleghorn [2]
1929-1930 2-0 Boston Bruins Cecil Hart Sylvio Mantha [3]
1930-1931 3-2 Chicago Black Hawks Cecil Hart Sylvio Mantha [4]
1943-1944 4-0 Chicago Blackhawks Dick Irvin Hector « Toe » Blake [5]
1945-1946 4-1 Boston Bruins Dick Irvin Hector « Toe » Blake [6]
1952-1953 4-1 Boston Bruins Dick Irvin Émile « Butch » Bouchard [7]
1955-1956 4-1 Detroit Red Wings Hector « Toe » Blake Émile « Butch » Bouchard [8]
1956-1957 4-1 Boston Bruins Hector « Toe » Blake Maurice « Rocket » Richard [9]
1957-1958 4-2 Boston Bruins Hector « Toe » Blake Maurice « Rocket » Richard [10]
1958-1959 4-1 Toronto Maple Leafs Hector « Toe » Blake Maurice « Rocket » Richard [11]
1959-1960 4-0 Toronto Maple Leafs Hector « Toe » Blake Maurice « Rocket » Richard [12]
1964-1965 4-3 Chicago Blackhawks Hector « Toe » Blake Jean Béliveau [13]
1965-1966 4-2 Detroit Red Wings Hector « Toe » Blake Jean Béliveau [14]
1967-1968 4-0 St. Louis Blues Hector « Toe » Blake Jean Béliveau [15]
1968-1969 4-0 St. Louis Blues Claude Ruel Jean Béliveau [16]
1970-1971 4-3 Chicago Blackhawks Claude Ruel et Al MacNeil Jean Béliveau [17]
1972-1973 4-2 Chicago Blackhawks Scotty Bowman Henri Richard [18]
1975-1976 4-0 Philadelphia Flyers Scotty Bowman Yvan Cournoyer [19]
1976-1977 4-0 Boston Bruins Scotty Bowman Yvan Cournoyer [20]
1977-1978 4-2 Boston Bruins Scotty Bowman Yvan Cournoyer [21]
1978-1979 4-1 New York Rangers Scotty Bowman Yvan Cournoyer [22]
1985-1986 4-1 Calgary Flames Jean Perron Bob Gainey [23]
1992-1993 4-1 Los Angeles Kings Jacques Demers Guy Carbonneau [24]
Presidents' Trophy

O Presidents' Trophy é entregado ao equipo que máis puntos sumou na clasificación xeral da NHL durante a liga regular. O trofeo é outorgado dende a tempada 1985-86. Dende que se creou o trofeo, os Canadiens non o gañaron en ningunha ocasión, mais se tivese existido dende a creación da NHL, os Canadiens terían un total de 22 títulos.[26]

1917-1918 1931-1932 1945-1946 1957-1958 1960-1961 1965-1966 1972-1973 1977-1978
1927-1928 1943-1944 1946-1947 1958-1959 1961-1962 1967-1968 1975-1976 -
1928-1929 1944-1945 1955-1956 1959-1960 1963-1964 1968-1969 1976-1977 -
Prince of Wales Trophy

Dende a tempada 1993-1994, entrégase o Prince of Wales Trophy ao equipo gañador da final da Conferencia Leste durante os play-offs. O Prince of Wales Trophy é o trofeo que máis veces mudou o seu significado ao longo da historia da NHL. Os Canadiens son o equipo que ten gañado máis veces o trofeo cun total de 25, moi por riba dos Boston Bruins, que contan con 15 trofeos.[27][28]

Trofeos individuais[editar | editar a fonte]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. O aforo dos pavillóns que se indica corresponde ao número de espectadores en competicións de hóckey sobre xeo.
  2. Antes da tempada 1926-27, outros equipos non afiliados á NHL estaban autorizados a competir pola Stanley Cup.
Referencias
  1. Club de hockey Canadien, Inc. (2013). canadiens.nhl.com, ed. «Montreal Canadians: Privacy Policy» (en inglés). Consultado o 13 de maio de 2015. 
  2. Hamilton, Graeme (2008-10-22). The National Post Company, ed. «Are the Canadiens a religion?». National Post (en inglés). Canadá. Arquivado dende o orixinal o 24 de outubro de 2008. Consultado o 13 de maio de 2015. 
  3. The Globe and Mail, ed. (12 de xuño de 2011). «It's been 18 years since last Canadian Stanley Cup» (en inglés). Consultado o 13 de maio de 2015. 
  4. 4,0 4,1 notrehistoire.canadiens.com (ed.). «ADVERSAIRES: BRUINS DE BOSTON» (en francés). Consultado o 5 de maio de 2014. 
  5. notrehistoire.canadiens.com (ed.). «Saison 1951-1952 - Description, photos, faits saillant et plus» (en francés). Consultado o 6 de maio de 2014. .
  6. En Strachan, « Cent ans de hockey », páx 34
  7. www.canoe.ca (ed.). «Imaxe de Richard dándolle a man a Henry logo do gol gañador do 7º partido» (en inglés). Consultado o 6 de maio de 2014. 
  8. notrehistoire.canadiens.com (ed.). «L'émeute du Forum» (en francés). Consultado o 8 de maio de 2014. 
  9. En Hornby, «Les grands moments du Hockey», páxs 42 e 43.
  10. NHL (2010) Official Guide & Record Book, p. 156
  11. notrehistoire.canadiens.com (ed.). «Saison 1970-1971 - Description, photos, faits saillant et plus» (en francés). Consultado o 8 de maio de 2014. .
  12. 12,0 12,1 www.hockeydb.com (ed.). «Montreal Canadiens [NHL] Farm Teams» (en inglés). Consultado o 5 de xuño de 2015. 
  13. Montreal Canadiens (ed.). «Notre Histoire. Capitaines» (en francés). Consultado o 5 de xuño de 2015. 
  14. hockeydb.com (ed.). «Montreal Canadiens Draft History» (en inglés). Consultado o 5 de maio de 2015. 
  15. Farber, « Le siècle du Canadien », page 109
  16. Club de hockey Canadien (2008). «Montreal Canadiens – Retired Jerseys». canadiens.nhl.com. Consultado o 2014-02-23. 
  17. «Canadiens celebrate 100th anniversary». ESPN. December 4, 2009. Consultado o October 29, 2014. 
  18. «Habs president Boivin to step down in 2011». CBC.ca (en inglés). 5 de xullo de 2010. Consultado o 17 de outubro de 2010. 
  19. habs.com (ed.). «Montreal Canadiens Presidents» (en inglés). Consultado o 30 de xuño de 2015. 
  20. Hockey Hall of Fame. Legends of Hockey, ed. «Laviolette, Jack. Statistics, Awards & Career» (en inglés). Consultado o 30 de xuño de 2015. 
  21. Montreal Canadiens (ed.). managers/Gm-Marc-Bergevin ««Notre Histoire. Directeurs Généraux»» (en francés). Consultado o 30 de xuño de 2015. 
  22. Hockey Hall of Fame (ed.). «Legends of Hockey - Team: Montreal Canadiens» (en inglés). Consultado o 2 de febreiro de 2015. 
  23. Hockey Hall of Fame (ed.). «Legends of Hockey - Builders» (en inglés). Consultado o 2 de febreiro de 2015. 
  24. Hockey Hall of Fame. Legends of Hockey, ed. «The Stanley Cup» (en inglés). Consultado o 30 de xuño de 2015. 
  25. Hockey Hall of Fame. Legends of Hockey, ed. «Stanley Cup Winners» (en inglés). Consultado o 30 de xuño de 2015. 
  26. Hockey Hall of Fame. Legends of Hockey, ed. «Presidents' Trophy Winners» (en inglés). Consultado o 30 de xuño de 2015. 
  27. Hockey Hall of Fame. Legends of Hockey, ed. «Prince of Wales Trophy» (en inglés). Consultado o 30 de xuño de 2015. 
  28. Hockey Hall of Fame. Legends of Hockey, ed. «Prince of Wales Trophy Winners» (en inglés). Consultado o 30 de xuño de 2015. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Montreal Canadiens
WikiProject Ice Hockey logo.svg
A Galipedia ten un portal sobre:

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Bonneau, Line; Hafsi, Taïeb (1996). Presses de l'Université du Québec, ed. Sam Pollock et le Canadien de Montréal (en francés). Montreal. p. 129. ISBN 2-7605-0859-5. Bonneau. 
  • Brown, William (1999). Vehicule Press, ed. The Montreal Maroons: The Forgotten Stanley Cup Champions (en inglés). Montreal. p. 222. ISBN 1-55065-128-5. Brown. 
  • Bruneau, Pierre; Normand, Léandre (2003). Éditions de l'Homme, ed. La glorieuse histoire des Canadiens (en francés). Montreal. p. 743. ISBN 2-7619-1860-6. 
  • D'Arcy Jenish (2009). Random House of Canada, ed. The Montreal Canadiens. 100 Years of Glory (en inglés). p. 366. ISBN 9780385663250. Jenish. 
  • Farber, Michael (2009). Sports Illustrated, ed. Le siècle du Canadien (en francés). Montreal. p. 112. ISBN 1-60320-071-1. Farber. 
  • Morey Holzman, Joseph Nieforth (2002). Dundurn Press Ltd., ed. Deceptions and doublecross: how the NHL conquered hockey (en inglés). p. 392. ISBN 978-1550024135. Holzman. 
  • Hornby, Lance (2005). Modus Vivendy, ed. Les grands moments du Hockey (en francés). ISBN 2-89523-337-3. Hornby. 
  • Leonetti, Mike (2003). Raincoast Books, ed. Canadiens legends : Montreal's hockey heroes (en inglés). ISBN 1-55192-731-4. 
  • McFarlane, Brian (1997). Sports Publishing Inc, ed. Brian McFarlane's History of Hockey (en inglés). ISBN 1-57167-145-5. McFarlane. 
  • Mouton, Claude (1987). Key Porter Books, ed. The Montreal Canadiens (en inglés). Toronto, ON. ISBN 1-55013-051-X. 
  • National Hockey League (2010). Triumph books, ed. Official Guide & Record Book / 2010 (en inglés). p. 664. ISBN 978-1-60078-303-6. NHLrecords. 
  • Strachan, Al (2000). Hurtubise HMH, ed. Cent ans de hockey (en francés). Montreal. ISBN 2-89428-439-X. Strachan. 

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]