Chicago Blackhawks
| Chicago Blackhawks | |
|---|---|
.jpg) | |
| Fundación | 1926 |
| Cidade |  Chicago, Illinois Estados Unidos |
| Estadio | United Center (20.500 espectadores) |
| Liga | National Hockey League |
| Conferencia | Oeste |
| División | Central |
| Campionatos | 6 |
| Propietario(s) | Wirtz Corporation Danny Wirtz, presidente |
| Director |  Kyle Davidson |
| Adestrador | Luke Richardson |
| Afiliado(s) | Rockford IceHogs (AHL) Indy Fuel (ECHL) |
| Cores | Vermello, negro, branco |
| Na rede | |
| http://blackhawks.nhl.com/ | |
     | |
Os Chicago Blackhawks (escrito Black Hawks ata 1986, e coñecidos coloquialmente como Hawks) son un equipo profesional de hóckey sobre xeo da cidade de Chicago (Estados Unidos) que compite na National Hockey League (NHL) como membro da Central Division na Conferencia Oeste. Foi fundado en 1926 e gañou seis Stanley Cups (1933-34, 1937-38, 1960-61, 2009-10, 2012-13 e 2014-15), catro títulos de conferencia (1991-92, 2009-10, 2012-13 e 2014-15), dous Presidents' Trophies (1990–91, 2012–13) e 15 títulos de división. Entre 1926 e 1986 era denominado Chicago Black Hawks, trocando a súa denominación pola actual en 1986. Son un dos denominados "Original Six" da NHL, xunto cos Detroit Red Wings, os Montreal Canadiens, os Toronto Maple Leafs, os Boston Bruins, e os New York Rangers. Dende a tempada 1994-95 o equipo xoga os seus partidos como local no United Center, que comparte cos Chicago Bulls da National Basketball Association (NBA); previamente ambos equipos xogaron no actualmente demolido Chicago Stadium.[1]
O propietario orixinal dos Blackhawks foi Frederic McLaughlin, un propietario moi intervencionista que despediu a moitos adestradores mentres tivo a franquía e levou o equipo a gañar dous títulos da Stanley Cup en 1934 ee 1938. Logo da morte de McLaughlin en 1944, o equipo pasou a ser propiedade familia Norris, que actuaron como arrendadores como donos do Chicago Stadium, e tamén tiñan participación en varios equipos da NHL. Inicialmente, a propiedade dos Norris exercíase a través dun sindicato encabezado polo veterano executivo Bill Tobin, e o equipo quedou relegado en favor do Detroit Red Wings, tamén propiedade dos Norris. Logo da morte de James E. Norris pai en 1952, os bens da familia Norris repartíronse entre os seus membros, e James D. Norris converteuse no propietario dos Blackhawks. O mozo Norris amosou un interese activo no equipo, que gañou outra Stanley Cup baixo a súa xestión en 1961. Logo da morte de James D. Norris en 1966, a franquía pasou ás mans da familia Wirtz. En 2007, o control do equipo pasou ás mans de Rocky Wirtz, a quen se lle atribúe a transformación da organzación, que perdera tanto o interese da afección como a competitividade; baixo a xestión de Wirtz, os Blackhawks gañaron tres veces a Stanley Cup en 2010, 2013 e 2015.[2][3] Rocky morreu en xullo de 2023, e o seu fallo, Danny Wirtz, foi nomeado presidente dos Blackhawks.
Máis de 800 xogadores vestiron a camisola da franquía, incluíndo a uns corenta membros do Hockey Hall of Fame. De todos eles, Stanley Mikita xogou no equipo entre as tempadas 1958-59 e 1979-1980. É o máximo puntuador e pasador da historia da franquía, así como o xogador máis empregado, tanto en liga regular como nos play-offs. É superado só por Robert Hull en número de goles tanto nas series como na liga regular, os dous xogadores compartiron case toda a súa carreira.
Identidade do equipo
[editar | editar a fonte]Nome
[editar | editar a fonte]
O nome imaxinado por Laughlin para a franquía e que fai referencia ao xefe amerindio Falcón Negro escribiuse en dúas palabras dende o seu debut na NHL. Durante o verán de 1986, o descubrimento do contrato orixinal do equipo amosou que o nome escribírase Blackhawks nunha soa palabra. O daquela propietario, Bill Wirtz, decidiu formalizar este nome para axustarse ao documento orixinal.[4]
Mascota
[editar | editar a fonte]
Como a maior parte dos equipos profesionais americanos, os Blackhawks posúen a súa propia mascota. A mascota dos Blackhawks é Tommy Hawk, un buteogallus anthracinus antropomorfo que leva as catro plumas dos Blackhawks na súa cabeza, xunto cunha camisola do equipo e pantalóns de hóckey sobre xeo. O seu nome é un xogo de palabras que fai referencia ao tomahawk, un arma empregada polos nativos norteamericanos.[5]
Tommy Hawk participa frecuentemente no lanzamento de camisolas no United Center.[5] Camiña ao redor da pista antes e durante o partido.[5] O equipo presentou a Tommy Hawk na tempada 2001–02.[6] Tommy Hawk foi introducido no Mascot Hall of Fame en 2019.[7]
Pavillóns
[editar | editar a fonte]Dende 1994, os Chicago Blackhawks xogan os seus partidos como locais no United Center, se ben anteriormente xogou algunhas tempadas no Chicago Coliseum, e a maior parte da súa historia no Chicago Stadium (entre 1929 e 1994). Dende a primeira tempada da franquía, o equipo de Chicago empregou os tres pavillóns para os seus partidos como local nos seguintes períodos:
| Imaxe | Nome | Primeira tempada | Derradeira tempada | Capacidade[a] | Usos futuros |
|---|---|---|---|---|---|
 | Chicago Coliseum | 1926-1927 | 1928-1929 | 6 000 | Demolido en 1983 |
 | Chicago Stadium | 1929-1930 | 1993-1994 | 17 317 | Demolido en 1995 |
 | United Center | 1995-1996 | Actualmente en uso | 19 717 |
Chicago Coliseum
[editar | editar a fonte]- Artigo principal: Chicago Coliseum.
Chicago Stadium
[editar | editar a fonte]- Artigo principal: Chicago Stadium.
United Center
[editar | editar a fonte]- Artigo principal: United Center.
Asistencia ao United Center
[editar | editar a fonte]Os Blackhawks levan conseguido o récord de asistencia as cinco últimas tempadas de xeito consecutivo.[8]
| Tempada | Asistencia | Media |
|---|---|---|
| 2000–2001 | 614.875 | 14.996 |
| 2001–2002 | 638.324 | 15.568 |
| 2002–2003 | 606.580 | 14.794 |
| 2003–2004 | 543.374 | 13.253 |
| 2005–2006 | 546.075 | 13.318 |
| 2006–2007 | 521.809 | 12.727 |
| 2007–2008 | 689.377 | 16.814 |
| 2008–2009 | 871.337 | 21.783 |
| 2009–2010 | 854.267 | 21.356 |
| 2010–2011 | 878.356 | 21.423 |
| 2011–2012 | 882.874 | 21.533 |
| 2012–2013 | 522.619 | 21.775 |
Equipos afiliados
[editar | editar a fonte]
As franquías da NHL teñen un cadro de xogadores limitado por convenio, polo que contan cun ou máis equipos «afiliados» que cada ano compiten en ligas menos importantes. Isto permítelles recrutar xogadores novos na repesca anual, posibilitándolles continuar o seu desenvolvemento sen comezar demasiado cedo. Ademais, estes equipos afiliados (tamén chamados clubs escola ou farm teams en inglés) constitúen unha reserva de talentos para as franquías da NHL, que os atraen a mercé das lesións e/ou a pobre formación do equipo. A excepción dos equipos propietarios do seu propio club escola, as afiliacións finalizan cun acordo contractual e non se conxelan no tempo. Dende os seus inicios, os Blackhawks tiveron as seguintes afiliacións:[9]
| Período | Equipo | Liga |
|---|---|---|
| 1937-1938 | Saint-Louis Flyers | AHA |
| 1939-1941 | Providence Reds | AHL |
| 1940-1942 | Kansas City Americans | AHA |
| 1946-1948 | Kansas City Pla-Mors | USHL |
| 1947-1948 | Pittsburgh Hornets | AHL |
| 1949-1950 | Kansas Mohawks | USHL |
| 1950-1951 | Milwaukee Sea Gulls | USHL |
| 1951-1953 | Saint-Louis Flyers | AHL |
| 1953-1954 | Calgary Stampeders | WHL |
| 1953-1954 | Québec As | LHQ |
| 1954-1966 | Buffalo Bisons | AHL |
| 1963-1967 | Saint-Louis Braves | CHL |
| 1967-1978 | Dallas Black Hawks | CHL |
| 1967-1973 | Portland Buckaroos | WHL |
| 1978-1982 | New Brunswick Hawks | AHL |
| 1982-1984 | Springfield Indians | AHL |
| 1984-1985 | Milwaukee Admirals | IHL |
| 1985-1987 | Nova Scotia Oilers | AHL |
| 1987-1989 | Saginaw Hawks | IHL |
| 1989-1998 | Indianapolis Ice | IHL |
| 1998-1999 | Portland Pirates | AHL |
| 1999-2000 | Cleveland Lumberjacks | IHL |
| 2000-2007 | Norfolk Admirals | AHL |
| Dende 2007 | Rockford IceHogs | AHL |
Afiliacións secundarias
[editar | editar a fonte]Ademais destes equipos, as franquías da NHL posúen unha ou dúas afiliacións denominadas «secundarias» con equipos que compiten en ligas menores. Estes equipos son empregados xeralmente como depósito de xogadores para os equipos anteriores en caso de ausencias por lesión de xogadores ou partidos cun equipo da NHL. Ao longo da súa historia, os Blackhawks tiveron as seguintes afiliacións secundarias:[9]
| Período | Equipo | Liga |
|---|---|---|
| 1967-1968 | Columbus Checkers | IHL |
| 1967-1971 | Greensboro Generals | EHL |
| 1969-1982 | Flint Generals | IHL |
| 1982-1984 | Peoria Prancers | IHL |
| 1985-1987 | Saginaw Generals | IHL |
| 1993-1994 | Columbus Chill | ECHL |
| 1993-1994 | St. Thomas Wildcats | UHL |
| 1993-1995 | Flint Generals | UHL |
| 1995-1999 | Columbus Chill | ECHL |
| 2001-2002 | Jackson Bandits | ECHL |
| 2002-2003 | Roanoke Express | ECHL |
| 2004-2006 | Greenville Grrrowl | ECHL |
| 2007-2008 | Pensacola Ice Pilots | ECHL |
| 2008-2009 | Fresno Falcons | ECHL |
| 2009-2014 | Toledo Walleye | ECHL |
| Dende 2014 | Indy Fuel | ECHL |
Personalidades
[editar | editar a fonte]Xogadores
[editar | editar a fonte]Capitáns do equipo
[editar | editar a fonte]
Dende os inicios da franquía, 35 xogadores tiveron o honor de ostentar a capitanía do equipo. Jonathan Toews, que foi nomeado na tempada 2008-09 con 20 anos e 79 días, é o capitán máis novo na historia da franquía e o terceiro da NHL por detrás de Sidney Crosby dos Pittsburgh Penguins e Vincent Lecavalier do Tampa Bay Lightning.[10] De todos os xogadores que levaron o "C" na súa camisola, o porteiro Charlie « Chuck » Gardiner é o único que levou o seu equipo á Copa Stanley. Os diferentes xogadores que teñen sido capitáns do equipo ao longo da súa historia son:[11]
|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Eleccións na primeira rolda do draft
[editar | editar a fonte]
- Artigo principal: Lista de eleccións no Draft dos Chicago Blackhawks.
Cada ano dende 1963, os xogadores das ligas menores teñen a posibilidade de asinar contratos coas franquías da NHL. Ao longo da súa historia, os Blackhawks escolleron dúas veces en primeira posición, seleccionando a Connor Bedard (2023) e Patrick Kane (2007). A continuación móstranse as eleccións na primeira rolda do draft da NHL dos Chicago Blackhawks:[12]
|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Líderes históricos
[editar | editar a fonte]Para os significados das abreviaturas véxase estatísticas do hóckey sobre xeo.
Esta sección presenta os diferentes récords da franquía. A táboa refírese a anotadores na historia da franquía e os puntos contabilizados fan referencia só aos anotados coa franquía de Chicago.[13]
| Nº | Liga regular | Play-offs | ||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Xogador | PX | G | A | Pts | Xogador | PX | G | A | Pts | |||
| 1 | Stan Mikita | 1.394 | 541 | 926 | 1.467 | Mikita, Stan | 155 | 59 | 91 | 150 | ||
| 2 | Bobby Hull | 1.036 | 604 | 549 | 1.153 | Savard, Denis | 131 | 61 | 84 | 145 | ||
| 3 | Denis Savard | 881 | 377 | 719 | 1.096 | Hull, Bobby | 116 | 62 | 67 | 149 | ||
| 4 | Steve Larmer | 891 | 406 | 517 | 923 | Larmer, Steve | 107 | 45 | 66 | 111 | ||
| 5 | Doug Wilson | 938 | 225 | 554 | 779 | Wilson, Doug | 95 | 19 | 61 | 80 | ||
| 6 | Dennis Hull | 904 | 298 | 342 | 640 | Roenick, Jeremy | 82 | 35 | 42 | 77 | ||
| 7 | Pit Martin | 740 | 243 | 384 | 627 | Hull, Dennis | 97 | 33 | 34 | 67 | ||
| 8 | Jeremy Roenick | 524 | 267 | 329 | 596 | Pilote, Pierre | 82 | 8 | 52 | 60 | ||
| 9 | Tony Amonte | 627 | 268 | 273 | 541 | Lysiak, Tom | 65 | 23 | 33 | 56 | ||
| 10 | Bill Mosienko | 710 | 258 | 282 | 540 | Murray, Bob | 112 | 19 | 37 | 56 | ||
Números retirados
[editar | editar a fonte]| No. | Xogador | Posición | Carreira | Retirada do número |
|---|---|---|---|---|
| 1 | Glenn Hall | P | 1957–67 | 20 de novembro de 1988 |
| 3 | Keith Magnuson 1 | D | 1969–80 | 12 de novembro de 2008 |
| Pierre Pilote 1 | D | 1955–68 | 12 de novembro de 2008 | |
| 7 | Chris Chelios | D | 1990–1999 | 25 de febreiro de 2024 |
| 9 | Bobby Hull | LW | 1957–72 | 18 de decembro de 1983 |
| 18 | Denis Savard | C | 1980–90, 1995–97 | 19 de marzo de 1998 |
| 21 | Stan Mikita | C | 1958–80 | 19 de outubro de 1980 |
| 35 | Tony Esposito | P | 1969–84 | 20 de novembro de 1988 |
| 81 | Marian Hossa | RW | 2009–17 | 20 de novembro de 2022 |
| 99 2 | Wayne Gretzky | C | - | 6 de febreiro de 2000 [14] |
- Notas:
- 1 Os dous xogadores que levaron o #3 foron homenaxeados.
- 2 Gretzky nunca xogou para a franquía. O seu dorsal #99 foi retiradode toda a Liga pola NHL.
Membros do Hockey Hall of Fame
[editar | editar a fonte]Xogadores
[editar | editar a fonte]| Xogador | Nacionalidade | Posición | Ano de entrada |
|---|---|---|---|
| Sid Abel | | C | 1969 |
| Lionel Conacher | | D | 1994 |
| Tony Esposito | | G | 1988 |
| Glenn Hall | | G | 1975 |
| Ted Lindsay | | LW | 1966 |
| Bert Olmstead | | LW | 1985 |
| Allan Stanley | | D | 1981 |
| Ed Belfour | | G | 2011 |
| Roy Conacher | | LW | 1998 |
| Phil Esposito | | C | 1984 |
| George Hay | | LW | 1958 |
| Harry Lumley | | G | 1980 |
| Bobby Orr | | D | 1979 |
| John Stewart | | D | 1964 |
| Doug Bentley | | LW | 1964 |
| Chris Chelios |  | D | 2013 |
| Bill Gadsby | | D | 1970 |
| Bobby Hull | | LW | 1983 |
| Mickey MacKay | | C | 1952 |
| Pierre Pilote | | D | 1975 |
| Harry Watson | | LW | 1994 |
| Max Bentley | | C | 1966 |
| Paul Coffey | | D | 2004 |
| Charlie Gardiner |  | G | 1945 |
| Marian Hossa |  | RW | 2020 |
| Dick Irvin | | C | 1958 |
| Stan Mikita |  | C | 1983 |
| Denis Savard | | C | 2000 |
| Georges Boucher | | D | 1960 |
| Art Coulter | | D | 1974 |
| Doug Gilmour | | C | 2011 |
| Duke Keats | | C | 1958 |
| Howie Morenz | | C | 1945 |
| Earl Seibert | | D | 1963 |
| Doug Wilson | | D | 2020 |
| Frank Brimsek | | G | 1966 |
| Babe Dye | | RW | 1970 |
| Michel Goulet | | LW | 1998 |
| Hugh Lehman | | G | 1958 |
| Bill Mosienko | | RW | 1965 |
| Clint Smith | | C | 1991 |
Trofeos da NHL e internos
[editar | editar a fonte]Trofeos colectivos
[editar | editar a fonte]
- Copa Stanley
O trofeo final para un equipo na NHL, a Stanley Cup é entregada ao campión das series eliminatorias dende a tempada 1926-27.[15][b] Os Blackhawks son o quinto equipo que máis veces inscribiu o se noma na Copa Stanley cun total de seis vitorias.[16]
- Presidents' Trophy
O Presidents' Trophy é entregado ao equipo que máis puntos sumou na clasificación xeral da NHL durante a liga regular. O trofeo é outorgado dende a tempada 1985-86. Dende que se creou o trofeo, os Blackhawks gañaron o trofeo en dúas ocasións.[17]
- Prince of Wales Trophy
Dende a tempada 1993-1994, entrégase o Prince of Wales Trophy ao equipo gañador da final da Conferencia Leste durante os play-offs. O Prince of Wales Trophy é o trofeo que máis veces mudou o seu significado ao longo da historia da NHL.[18][19] Os Blackhawks gañaron en dúas ocasións este trofeo cos seguintes significados:
- Clarence S. Campbell Bowl
- O Clarence S. Campbell Bowl foi entregado por primeira vez en 1968 e é entregado anualmente ao equipo campión dos play-offs na Conferencia Oeste. Os Chicago Blackhawks gañaron sete veces este galardón:
- Campións de división
- East Division: 1970
- West Division: 1971, 1972, 1973
- Smythe Division: 1976, 1978, 1979, 1980
- Norris Division: 1983, 1986, 1990, 1991, 1993
- Central Division: 2010, 2013, 2017
Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ A capacidade dos pavillóns que se indica corresponde ao número de espectadores en competicións de hóckey sobre xeo.
- ↑ Antes da tempada 1926-27, outros equipos non afiliados á NHL estaban autorizados a competir pola Stanley Cup.
Referencias
[editar | editar a fonte]- ↑ Horn, Toby (2002). "Blackhawks". Stadiums (en inglés) 2 (1). pp. 56–80.
- ↑ Mather, Victor (4 de xuño de 2015). "When Ownership Changed in 2007, So Did the Blackhawks". The New York Times (en inglés). Consultado o 25 de agosto de 2025.
- ↑ Belson, Ken (16 de xuño de 2015). "With Blackhawks' 3 Stanley Cups in 6 Years, Chicago Runneth over". The New York Times (en inglés). Consultado o 25 de agosto de 2025.
- ↑ The Big Book of Hockey Trivia, p. 242
- 1 2 3 "TOMMY HAWK" (en inglés). National Hockey League. 9 de marzo de 2017. Arquivado dende o orixinal o 11 de febreiro de 2017. Consultado o 24 de agosto de 2023.
- ↑ O'Brien, Katie (17 de setembro de 2013). "The origins of Chicago's sports mascots" (en inglés). WBEZ. Arquivado dende o orixinal o 9 de marzo de 2017. Consultado o 24 de agosto de 2023.
- ↑ Wogenrich, Mark (16 de xuño de 2019). "Penn State's Nittany Lion mascot is a Hall of Famer". The Morning Call (en inglés). Arquivado dende o orixinal o 16 de xuño de 2019. Consultado o 24 de agosto de 2023.
- ↑ ESPN NHL attendance report
- 1 2 www.hockeydb.com (ed.). "Chicago Blackhawks Farm Teams" (en inglés). Consultado o 26 de agosto de 2025.
- ↑ "Toews Named 34th Captain In Team History" (en inglés). Chicago Blackhawks. 18 de xullo de 2008. Arquivado dende o orixinal o 30 de maio de 2010. Consultado o 30 de agosto de 2025.
- ↑ "All-Time Blackhawk Team Captains" (en inglés). Chicago Blackhawks. Arquivado dende [blackhawks.nhl.com/club/page.htm?id=46621 o orixinal]
|url=incorrecto (Axuda) o 12 de xullo de 2010. Consultado o 30 de agosto de 2025. - ↑ hockeydb.com (ed.). "Chicago Blackhawks Draft History" (en inglés). Consultado o 24 de agosto de 2023.
- ↑ Chicago Blackhawks (ed.). "Career and Single-Season Leaders" (en inglés). Arquivado dende o orixinal o 19 de xuño de 2015. Consultado o 19 de xuño de 2015.
- ↑ "Gretzky's number retired before All-Star Game" Arquivado 28 de setembro de 2013 en Wayback Machine., Sports Illustrated, 7 de febreiro de 2000
- ↑ Hockey Hall of Fame. Legends of Hockey, ed. "The Stanley Cup" (en inglés). Arquivado dende o orixinal o 30 de xuño de 2017. Consultado o 29 de agosto de 2025.
- ↑ Hockey Hall of Fame. Legends of Hockey, ed. "Stanley Cup Winners" (en inglés). Consultado o 29 de agosto de 2025.
- ↑ Hockey Hall of Fame. Legends of Hockey, ed. "Presidents' Trophy Winners" (en inglés). Consultado o 29 de agosto de 2025.
- ↑ Hockey Hall of Fame. Legends of Hockey, ed. "Prince of Wales Trophy" (en inglés). Arquivado dende o orixinal o 05 de setembro de 2015. Consultado o 29 de agosto de 2025.
- ↑ Hockey Hall of Fame. Legends of Hockey, ed. "Prince of Wales Trophy Winners" (en inglés). Consultado o 29 de agosto de 2025.
Véxase tamén
[editar | editar a fonte] |
Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Chicago Blackhawks |
Ligazóns externas
[editar | editar a fonte]- Sitio web oficial (en inglés)
