Manuel Rodríguez López

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Manuel Rodríguez López
Photograph of Manuel Rodriguez Lopez.jpg
Manuel Oreste Rodríguez López
Manuel Orestes Rodríguez López
Datos persoais
Nacemento 11 de decembro de 1934
Lugar Paradela, Provincia de Lugo
Falecemento 13 de febreiro de 1990
Lugar Lugo, España
Nacionalidade española
Cónxuxe Irene López Gómez (O Páramo)
Fillos Enrique (1963) e
Santiago (1971)
Relixión católico
Actividade
Lingua galego, catalán, castelán
Xéneros poesía, conto, crónicas, teatro, tradución
Ocupación escritor, cronista, tradutor
Premios ver a sección "Traxectoria"
Firma de Manuel Rodriguez Lopez.jpg
Manuel Rodríguez López

Manuel Oreste Rodríguez López, nado en Paradela o 11 de decembro de 1934 e finado na cidade de Lugo o 13 de febreiro de 1990, foi un poeta, cronista e tradutor galego.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Manuel Rodríguez López foi un emigrante galego que residiu en Barcelona dende os seis anos. En 1987 retornou a Lugo. Cursou Humanidades e Filosofía no Seminario Diocesano de Barcelona dende 1946 ata 1952. Posteriormente estudou Contabilidade e Lexislación Laboral. Traballou como xefe administrativo do departamento de persoal nunha industria siderometalúrxica (OSSA). Casado con Irene López Gómez (O Páramo), e pai de dous fillos.

Manuel Rodríguez López no parque de Rosalía de Castro en Lugo.

O longo da súa vida demostrou unha gran preocupación pola cultura e por Galicia, tanto na súa longa emigración en terras catalás, onde chegou a ser cronista de todos os actos referidos a Galicia celebrados en Cataluña, coma unha vez establecido en Lugo.[Cómpre referencia]

Foi premiado en numerosos concursos literarios. Destacan os primeiros premios de poesía Meigas e Trasgos de Sarria nos anos 1976 e 1980, o Premio Xosé Mª Chao Ledo no III Certame Literario de Vilalba, en 1977, e o primeiro premio do Certame Literario de Begonte en 1985.

En prosa, acadou o primeiro premio Nós de Barcelona en 1980. En Sarria, mereceron o premio Meigas e Trasgos dous contos seus en 1977 e en 1986. En Barakaldo gañou un premio en 1978. En 1985 e 1987 quedou finalista na sección de Reportaxe dos Premios Galicia de Xornalismo.[Cómpre referencia]

Varios dos seus poemas foron musicados e cantados por Suso Vaamonde, Xerardo Moscoso, Alfredo González Vilela e Mary C. Otero Rolle.

No ano do seu pasamento (1990), foi nomeado a título póstumo "Fillo Predilecto de Paradela" e "Lucense del año 1989".

Legado[editar | editar a fonte]

Manuel Rodríguez deixou un inmenso legado para a Cultura Galega e o círculo emigrante Galego de Barcelona.[Cómpre referencia] Tamén influíu ós emigrantes Galegos do mundo. Isto o fixo coa súa obra xornalística e cos seus dous libros "Galegos en Catalunya" I e II. Outro legado que deixou foi o do Certame Literario a el adicado, que axuda financeiramente a autores e autoras que escriben en galego ou castelán.

Foi un asiduo colaborador en medios de comunicación de Galicia, Cataluña e Arxentina. Foi correspondente de Faro de Vigo e de El Ideal Gallego na Cidade Condal, onde firmaba co seu nome de pía completo. Colaborou asiduamente en El Progreso de Lugo, La Voz de Galicia e Praza Maior (voceiro do Concello de Lugo). Foi Cronista Oficial do Centro Galego de Barcelona, publicando numerosos artigos nas revistas Boletín, Treboada e Alborada desa entidade. Colaborou en Correo de Galicia e outros xornais e revistas de Buenos Aires e publicou diversos artigos nas revistas galegas Coordenadas e Dorna. Así mesmo foi colaborador en Radio Nacional de España na Coruña e Radio Popular de Lugo, centrándose as súas colaboracións en temas de historia lucense, monumentalidade e viaxes.

Centro Socio-Cultural Manuel Oreste Rodríguez López[editar | editar a fonte]

En 1990 inaugurouse a Casa de Cultura de Paradela "Manuel Rodríguez López" e, no 2001, o novo "Centro Socio-Cultural Manuel Rodríguez López" onde se celebra o Certame[1]. O centro ten facilidades bibliotecarias e contén un Salón e ordenadores xunto a espazo social que esta dispoñible para a comunidade. O Premio Literario Manuel Oreste Rodríguez López vense celebrando alí dende o ano 1995 organizado polo Concello de Paradela[1]. A última e décimo-sétima edición celebrouse no ano 2012[2].

Obras[editar | editar a fonte]

Poesía[editar | editar a fonte]

  • Poemas populares galegos (1968)
  • Saudade no bulleiro (1970)
  • Soldada mínima (1979)
  • Onte e hoxe vivencial (1995)
  • A Atlántida (1995), tradución ó galego do poema épico catalán de Jacint Verdaguer.
  • Manuel Rodríguez López. Poesía completa (2009)

Prosa[editar | editar a fonte]

  • Reencontro coa aldea (1983)
  • Galegos en Catalunya 1978-1982 (1983)
  • Galegos en Catalunya-2 (1985)
  • Viaxes con Ánxel Fole (1988)
  • Festa da Virxe das Dores de Paradela 1989 (1989)
  • Volta a España a pé (1990), tradución ó galego do libro de Manolo Silva

Colaboracións en libros colectivos[editar | editar a fonte]

  • Homaxe ó Che (1970)
  • A Nosa Terra (de "Libro de Oro", no centenario de Ramón Cabanillas) (1976)
  • Homenaxe multinacional a Castelao (1976)
  • Galicia no ano 1979 (1979)
  • José Mª Acuña (1983)
  • Os escritores lucenses arredor de Fole (1986)
  • Voces poéticas (1987)
  • Paradela y su concello (1990)
  • Aliad-Ultreia. Poesía. Pintura (1993)

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]