Jacint Verdaguer

Mosén ^(en)
Jacint Verdaguer
	;
Biografía
Nacemento	17 de maio de 1845 ; Folgueroles, España
Morte	10 de xuño de 1902 (57 anos); Vallvidrera, España
Causa da morte	tuberculose
Lugar de sepultura	Camposanto de Montjuïc, via Sant Joan, secció 9 41°21′18″N 2°09′07″L / 41.355028, 2.152076
Académico da Real Academia das Boas Letras de Barcelona
	Representa: 25; 1880 – 10 de xuño de 1902 ; ← sen valor – Narcís Oller →
Datos persoais
Relixión	Catolicismo
Actividade
Ocupación	poeta, escritor, sacerdote católico
Membro de	Real Academia das Boas Letras de Barcelona (1880–1903)
Obra
	Obras destacables (1877) L'Atlàntida (en) ; (1884) Canigó (pt) ;
Arquivos en	Biblioteca de Catalunya ;
Familia
Parentes	Narcís Verdaguer i Callís, curmán entregue
Premios
	(1902) Gran Cruz da Orde Civil de Afonso XII; (1880) Mestre en Gai Saber ;
	Sinatura
Descrito pola fonte	Nordisk familjebok; Ensayo de un catálogo de periodistas españoles del siglo XIX (1903-1904), (sec:Verdaguer (Jacinto), p.473); Enciclopedia Católica
Sitio web	verdaguer.cat

Jacint Verdaguer i Santaló, nado en Folgueroles o 17 de maio de 1845 e finado en Vallvidrera, Barcelona, o 10 de xuño de 1902, foi un poeta e sacerdote catalán. Verdaguer é unha das grandes figuras da Cataluña moderna. Foi un poeta romántico, adscrito á xeración da Restauración Borbónica de 1874, que no marco da Renaixença volveu a situar á lingua catalá na categoría de lingua literaria.

Este artigo sobre cultura é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.
Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.