Saltar ao contido

Lingua dinamarquesa

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Lingua dinamarquesa
dansk Editar o valor en Wikidata
Imaxe
 Instancia de
 Subclase de
 Composto por
Old Danish (en) Traducir (800 (Gregoriano) - 1100 (Gregoriano))
Angel Danish (en) Traducir
Southern Schleswig Danish (en) Traducir
Perkerdansk (en) Traducir
Dano-Norwegian (en) Traducir
Insular Danish (en) Traducir
Modern Danish (en) Traducir (1500 (Gregoriano) - )
Jutlandic (en) Traducir
dinamarqués medio (1100 (Gregoriano) - 1525 (Gregoriano))
dinamarqués oriental Editar o valor en Wikidata
 Nome orixinal
dansk (da) Editar o valor en Wikidata
 Caracterizado por
 Estudado por
Propiedades
 Número de falantes
5621380 (2012)
5520860 (2012)
6000000 Editar o valor en Wikidata
 Institución de normalización
 Caso gramatical
 Xénero gramatical
 Usa maiúsculas para
 Estado de lingua da UNESCO
segura
Clasificación lingüística
Localización
 Orixinario de
Mapa de distribución
 Coordenadas
Historia
 Historia
Códigos e identificadores
Freebase/m/0295r Editar o valor en Wikidata
ISO 639-1da Editar o valor en Wikidata
ISO 639-2dan Editar o valor en Wikidata
ISO 639-3dan Editar o valor en Wikidata
ISO 639-5dan Editar o valor en Wikidata
IETFda Editar o valor en Wikidata
OpenAlexC164622146 Editar o valor en Wikidata
Fontes e ligazóns
Wikidata C:Commons

O dinamarqués[1] ou danés[2] é unha lingua xermánica falada principalmente na Dinamarca, en Groenlandia, nas Illas Feroe e en partes do norte da Alemaña. É tamén unha das linguas oficiais da Unión Europea. É unha lingua escandinava, bastante parecida co noruegués e o sueco — os falantes de dinamarqués, noruegués e sueco compréndense entre eles con certa facilidade.

Os primeiros textos en dinamarqués datan de cerca de 1200 . A fins do século XIV a raíña Margareth I decidiu trocar o latín, que era a lingua administrativa, polo dinamarqués.

O dinamarqués moderno desenvolveuse a partir da lingua escrita durante o período da Reforma protestante, fortemente influenciado nos séculos XVII e XVIII polo dialecto falado polos habitantes de Copenhague, centro cultural, económico e político da nación.

A historia da lingua dinamarquesa divídese en tres períodos:

  • Dinamarqués antigo (cerca de 800-1100), que corresponde en gran parte á época Viquinga;
  • Dinamarqués medio (cerca de 1100-1525), que corresponde á Idade Media;
  • Dinamarqués moderno (a partir de 1525), despois da Reforma ata os días actuais.

De todas as linguas escandinavas, a dinamarquesa é a que se afastou máis das súas raíces comúns escandinavas, sobre todo pola localización xeográfica de Dinamarca que forma unha ponte entre os países nórdicos e a Europa continental.

Dialectos

[editar | editar a fonte]

Os dialectos dinamarqueses divídense tradicionalmente en tres amplos grupos:

  • Jysk (Xutlandia)
  • Omál (dinamarqués insular, falados nas illas Fionia, Selandia, e nas illas menores ao sur)
  • Bomholmsk (na illa de Bomholm, ao sur da Suecia).

Unha das características máis distintiva da pronuncia dinamarquesa, o stod ou oclusión glótica, cuxo uso varía dependendo da rexión, ten sido utilizada polos lingüistas para diferenciar as variantes dialectais.

Gramática

[editar | editar a fonte]

A orde da oración é suxeito, verbo e obxecto, aínda que, como complemento, verbo e suxeito sexan utilizados para dar énfase.

O dinamarqués moderno posúe dous casos (nominativo e xenitivo) e dous xéneros (masculino e feminino). Unha das súas características peculiares é o seu modo de articulación sonora, que tivo orixe no acento tónico. O acento tónico está sempre na primeira sílaba da palabra raíz.

O dinamarqués posúe dous xéneros: común e neutro. O artigo determinado é -en para substantivos comúns e -et para os neutros, sendo -ene a forma de plural para ambos os xéneros.

A partícula negativa é o adverbio ikke.

Os verbos son transitivos ou intransitivos, tendo voces activa e pasiva e modos indicativo e imperativo con vestixios do subxuntivo.

Vocabulario

[editar | editar a fonte]

Algunhas palabras e frases comúns en dinamarqués:

  • Ola - hej, goddag, dav(s)
  • Adeus - farvel, hej-hej
  • Onde está...? - hvor ligger...?
  • ... o baño - badeværelset.
  • ... o hospital - hospitalet/sygehuset.
  • Fala (vostede) galego? - taler De galicisk?
  • Grazas! - tak!
  • De nada - tak, i lige måde/ingen årsag
  • Canto custa? - hvor meget koster det?/hvad koster det?
  • Si - ja ou jo
  • Non - nej

Os números do un a vinte en dinamarqués son:

en to tre fire fem seks syv otte ni ti elleve tolv tretten fjorten femten seksten sytten atten nitten tyve.

  1. Definicións no Dicionario da Real Academia Galega e no Portal das Palabras para dinamarqués.
  2. Definicións no Dicionario da Real Academia Galega e no Portal das Palabras para danés.

Véxase tamén

[editar | editar a fonte]

Outros artigos

[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas

[editar | editar a fonte]

Este artigo tan só é un bosquexo
 Este artigo sobre lingüística é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.
 Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.