Lingua eslovaca

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Eslovaco
'Slovenčina'
Falado en: Eslovaquia, República Checa, Hungría, Serbia, Montenegro, Polonia, Romanía, Ucraína.
Total de falantes: 5,6 millóns
Familia: Indoeuropea
 Balto-eslava
  Eslava
   Eslava occidental
    Checo-eslovaca
     Eslovaco
Estatuto oficial
Lingua oficial de: Flag of Slovakia.svg Eslovaquia
Flag of Europe.svg Unión Europea
Regulado por: Instituto Ľudovít Štúr
Códigos de lingua
ISO 639-1: sk
ISO 639-2: slo (B) slk (T)
ISO 639-3: slk
SIL: SLO
Idioma eslovaco.PNG

O eslovaco (slovenčina, slovenský jazyk) é unha lingua eslava falada principalmente na República de Eslovaquia. Pertence ao grupo das linguas eslavas occidentais. É próximo do checo na escrita, mais difire fonética e gramaticalmente. A maioría dos adultos eslovacos e checos son capaces de comprenderse mutuamente sen dificultade, tendo estado en contacto coas dúas linguas por medio da radio e da televisión nacionais, ata a partición de Checoslovaquia no 1993. Aqueles que non viviron esta situación, en particular os máis novos, poden experimentar dificultades de comprensión. É próximo tamén do polaco, e en xeral existe unha intercomprensión máis ou menos doada con todas as linguas eslavas occidentais e meridionais (esloveno, serbocroata etc.)

Non hai que confundilo co esloveno (slovenščina), xa que aínda que é outra lingua do grupo eslavo trátase de dúas linguas distintas. O esloveno forma parte do grupo do eslavo meridional occidental (como o serbocroata), mentres que o eslovaco é parte do eslavo occidental como o citado checo ou o polaco.

O eslovaco utiliza un alfabeto latino modificado, con signos diacríticos para anotar certos sons.

Historia[editar | editar a fonte]

Tradicionalmente as elites eslovacas escribían en checo, por veces cheo de eslovasquismos, especialmente entre os católicos mentres a elite protestante tendía a utilizar un checo sen trazos eslovacos. O sacerdote católico Anton Bernolák foi o autor do primeiro estándar para o eslovaco a fins do século XVIII, baseábase no eslovaco occidental, que comparte moitos trazos co checo, pero que é moi diferente dos outros dialectos eslovacos[1] polo que o seu éxito foi limitado, quedando en desuso a comezos do século XIX. A base da lingua normativa eslovaca actual é a codificación feita en 1840 por Ľudovít Štúr, tomando como fundamento os dialectos eslovacos centrais principalmente.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Stephen Barbour e Cathie Carmichael Language and nationalism in Europe. Oxford University Press, 2000, páxina 201
Wikipedia
Existe unha versión da Wikipedia en Lingua eslovaca.
Galizionario
Vexa no Galizionario as palabras en Eslovaco.