Linguas xermánicas occidentais

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar para a navegação Saltar para a pesquisa
As linguas xermánicas en Europa:
Linguas nórdicas      Islandés      Feroés      Noruegués      Sueco      Dinamarqués Linguas xermánicas occidentais      Escocés      Inglés      Frisón      Neerlandés      Baixo alemán      Alemán

As linguas xermánicas occidentais constitúen a meirande das tres pólas nas que se divide a familia xermánica de linguas (sendo as outras dúas a nórdica e a oriental, xa extinta).

As tres linguas xermánicas occidentais máis prominentes son o inglés, o alemán e o neerlandés. A familia tamén inclúe ás linguas alto e o baixo alemán e dialectos como o luxembourgués e o yiddish, ademais das linguas franconias e ingvaeónicas como o frisón, o escocés e o afrikaans (que están estreitamente relacionadas co inglés e co neerlandés, respectivamente). Ademais, numerosas linguas crioulas, patois e pidgins están baseadas no neerlandés e no inglés xa que foron linguas de grandes imperios coloniais.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Adamus, Marian (1962). On the mutual relations between Nordic and other Germanic dialects. Germanica Wratislavensia 7. 115–158.
  • Bammesberger, Alfred (Ed.) (1991), Old English Runes and their Continental Background. Heidelberg: Winter.
  • Bammesberger, Alfred (1996). The Preterite of Germanic Strong Verbs in Classes Fore and Five, in "North-Western European Language Evolution" 27, 33–43.
  • Bremmer, Rolf H., Jr. (2009). An Introduction to Old Frisian. History, Grammar, Reader, Glossary. Amsterdam / Philadelphia: Benjamins Publishing Company.