Le Dernier Métro

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura

Le Dernier Métro
Ficha técnica
Título orixinalLe Dernier Métro
DirectorFrançois Truffaut
ProdutorFrançois Truffaut
Jean-José Richer
GuiónFrançois Truffaut
Suzanne Schiffman
Jean-Claude Grumberg
IntérpretesCatherine Deneuve
Gérard Depardieu
Jean Poiret
MúsicaGeorges Delerue
FotografíaNéstor Almendros
MontaxeMartine Barraqué
EstudioLes Films du Carrosse
Andrea Films
SEDIF
SFP
TF1 Films Production
DistribuidoraGaumont
Estrea17 de setembro de 1980
Duración131 minutos
OrixeFlag of France.svg Francia
XéneroDrama histórico
Recadación23,3 millóns de dólares[1][2]
3 393 694 entradas (Francia)[3]
Na rede
IMDB: tt0080610 Filmaffinity: 918951 Allocine: 169 Rottentomatoes: m/the_last_metro Allmovie: v28351 TV.com: movies/the-last-metro Netlix: 686138Editar o valor em Wikidata

Le Dernier Métro é un filme francés de 1980 escrito e dirixido por François Truffaut, e protagonizado por Catherine Deneuve e Gérard Depardieu.[4] Ambientado en 1942 durante a ocupación alemá de Francia, segue a fortuna dun pequeno teatro da zona de Montmartre, en París, que emprega a resistencia pasiva mantendo a súa integridade cultural, a pesar da censura, o antisemitismo e a escaseza de materiais, para saír triunfante ao final da guerra.[5] O título evoca dous feitos salientables da vida da cidade baixo os alemáns: a escaseza de combustible levou á xente a pasar as noites en teatros e outros lugares de entretemento, mais o toque de queda fixo que tivesen que coller o último tren do metro para casa.

Foi escollido como candidato de Francia para o Óscar ó mellor filme internacional na 53ª edición dos premios, sendo finalmente nomeado.

Argumento[editar | editar a fonte]

Durante a ocupación alemá durante a segunda guerra mundial, un director de teatro xudeu en París, Lucas Steiner, vese obrigado a agacharse na adega do teatro onde a súa muller, a actriz Marion Steiner, o actor Bernard Granger e un grupo de actores, ensaian e presentan unha obra. Daxiat, un crítico de teatro pronazi fai unha crítica violenta da obra. Granger encóntrao e golpéao. A resposta é a posible incautación do teatro porque foi propiedade dun xudeu. Marion reclámalle violentamente a súa imprudencia. Traballan e triunfan na obra, mais déixanse de falar. Granger decide deixar a obra e unirse á resistencia.

Personaxes[editar | editar a fonte]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. JP. "Le Dernier métro (1980)- JPBox-Office". Consultado o 28 de outubro de 2016. 
  2. "The Last Metro (1981) - Box Office Mojo". Consultado o 28 de outubro de 2016. 
  3. Box Office information for Francois Truffaut films at Box Office Story
  4. Lanzoni, Rémi Fournier (2002). French Cinema: From Its Beginnings to the Present. Continuum. pp. 314–315. ISBN 978-0-8264-1600-1. 
  5. Holmes, Diana; Ingram, Robert (1998). François Truffaut. Manchester: Manchester university press. p. 18. ISBN 0-7190-4554-1. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]