Ilya Ehrenburg

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Ilya Ehrenburg
Ilya Ehrenburg (1959).tif
Nacemento14 de xaneiro de 1891, 26 de xaneiro de 1891 e 27 de xaneiro de 1891
Lugar de nacementoKíiv
Falecemento31 de agosto de 1967
Lugar de falecementoMoscova
Causainfarto agudo de miocardio
Soterradocemiterio Novodevichii
NacionalidadeImperio Ruso e Unión Soviética
EtniaPobo xudeu
Alma máterFirst Moscow gymnasium
Ocupaciónxornalista, escritor, poeta, novelista, guionista, tradutor, político, escritor de literatura infantil, prosista e xornalista de opinión
CónxuxeLjuba Kozintzeva-Ehrenburg
FillosIrina Erenburg
Coñecido porThe Extraordinary Adventures of Julio Jurenito, Ottepel, Black Book e Menschen, Jahre, Leben
PremiosCabaleiro da Lexión de Honra, Orde de Lenin, Bandeira Vermella do Traballo, Orde da Estrela Vermella, Medalha "Pela Defesa de Moscou", Medalla da vitoria sobre Alemaña na gran guerra patriótica 1941-1945, Medalha de "Mérito de Trabalho da Grande Guerra Patriótica 1941-1945", Premio Stalin, International Stalin Prize for Peace, Orde de Lenin e Premio Lenin da Paz
Na rede
IMDB: nm0251280 Dialnet: 1892237 iTunes: 1271947273 Musicbrainz: 82fcd8e5-5cf4-49fb-9c2a-93d7fdcec369 Find a Grave: 21425 Editar o valor em Wikidata
editar datos en Wikidata ]

Ilya Ehrenburg, nado en Kíiv o 26 de xaneiro de 1891 e finado en Moscova o 31 de agosto de 1967, foi un escritor ruso.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Primeiros anos[editar | editar a fonte]

Naceu nunha familia xudía na capital de Ucraína. Involucrado cos movementos revolucionarios que actuaban no Imperio tsarista, foi detido durante uns meses mentres realizaba os seus estudos de secundaria en Moscova. Desde a Revolución Rusa de 1905 involucrouse en actividades bolxeviques. En 1908 emigrou a París, alí entrou en contacto co mundo literario e compuxo as súas primeiras poesías. Correspondente na fronte de guerra durante a primeira guerra mundial. Trala guerra volveu ó seu país e estableceuse en Kíiv como profesor.

Despois da revolución de 1917[editar | editar a fonte]

Descontento co rumbo que tomaba o réxime soviético en 1921 marchou do país, pasou por Berlín e Bruxelas antes de establecerse en París en 1925. Unha vez proclamada a república en España realizou varias viaxes alí e escribiu o libro España, república de traballadores (1932), foi correspondente de guerra en España durante a Guerra civil española. Na Segunda guerra mundial as súas alocucións na radio foron das máis escoitadas polas tropas soviéticas e a poboación en xeral, axudando a manter a moral. Unha das súas obras máis coñecidas, sobre a caída de París, escribiuna durante a guerra, en 1942.

Rasp díxolle ao crítico soviético Alexander Dymshitz, membro da Academia das Artes da RDA, que cando veu chegar aos soldados do exército roxo en 1945, desenterrou libros Ilya Ehrenburg do seu xardín con dedicatorias por ter participado nun filme con guión do escritor. Os soldados víronos, pediron un intérprete, leváronlle comida e puxeron unha inscrición na porta da casa: "O amigo de Ilya Ehrenburg vive aquí. A casa está custodiada por tropas soviéticas".[1] Cando lle contaron iso a Ehremburg, dixo que "Raps era un bo tipo", e continuaron a súa amizade ao longo dos anos.

Despois da Segunda guerra mundial[editar | editar a fonte]

A súa novela curta Ottepel, en alfabeto cirílico ruso: Оттепель, publicada por primeira vez no número de primavera de 1954 de Novy Mir.[2] Acuñou o nome do "Desxeo" o período de liberalización posterior á morte de Stalin en 1953 e a desestalinización de Nikita Khrushchev. A novela supuxo unha ruptura tanto co traballo anterior prosoviético de Ehrenburg como con ideas anteriores sobre o realismo socialista.[3] A novela tivo moito éxito, vendendo os 45.000 exemplares da primeira edición nun só día.[4] Recibiu críticas das autoridades por mencionar a Gran Purga e outros aspectos negativos do estalinismo; a finais de 1954 o Congreso de Escritores Soviéticos criticouno con dureza. Konstantin Simonov, entón secretario da Unión de Escritores da URSS, acusou a Ehrenburg "de caricaturizar... a vida artística". Con todo, Ehrenburg tivo a oportunidade de defenderse na Literaturnaya Gazeta.[5]

Ehrenburg foi un dos primeiros en escribir sobre o Holocausto, en particular o sufrido polos xudeus soviéticos a mans dos nazis.

A publicación das memorias de Ehrenburg foron criticadas pola facción máis conservadora entre os escritores soviéticos, concentrada arredor da revista Oktyabr.

Para o lector contemporáneo, porén, a obra parece ter un sabor ideolóxico claramente marxista-leninista característico dun escritor oficial da época soviética.

Tamén participou activamente na publicación das obras de Osip Mandelstam cando este último fora rehabilitado postumamente, pero aínda en gran parte inaceptable para a censura. Ehrenburg tamén estivo activo como poeta até os seus últimos días.

Pasamento[editar | editar a fonte]

Ilya Ehrenburg grave.JPG

Ehrenburg morreu en 1967 dun cancro de próstata e vexiga, e foi enterrado no cemiterio Novodevichy de Moscova, onde a súa lápida está adornada cunha reprodución do seu retrato debuxado polo seu amigo Pablo Picasso.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. "Ал. Дымшиц Трудная любовь. Воспоминания об Илье Эренбурге". biography.wikireading.ru. Consultado o 2022-08-03. 
  2. "Seventeen Moments in Soviet History". Seventeen Moments in Soviet History (en inglés). Consultado o 2022-08-03. 
  3. "HIS 242 the Thaw BB". novaonline.nvcc.edu. Consultado o 2022-08-03. 
  4. "HIS 242 the Thaw BB". novaonline.nvcc.edu. Consultado o 2022-08-03. 
  5. unofficialartins00sjek. 1967. pp. 67-68. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]