Revolución Rusa de 1905

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Os manifestantes fuxindo dos soldados tsaristas

A revolución rusa de 1905 foi unha revolta espontánea e antigobernamental que se xeneralizou en todo o Imperio Ruso. Considerada o punto de arrinque dos cambios que conduciron á Revolución Rusa

Contexto[editar | editar a fonte]

A Rusia dos tsares gobernábase como unha autocracia cunha monarquía absoluta e unha nobreza que posuía case toda a terra cultivable que explotaba aos campesiños como servos, Rusia era un país onde a industria era relativamente escasa e que non coñecera a revolución liberal que cambiara a Europa no percorrer do século XIX. A oposición ao réxime estaba dividida en dúas grandes correntes, a liberal que aspiraba a dar a Rusia un réxime semellante ao do resto de Europa e os que desexaban unha revolución social que liberase ás masas campesiñas.

Revolta[editar | editar a fonte]

En 1905 a derrota de Rusia fronte ao Xapón na guerra ruso-xaponesa puxo de manifesto a debilidade e arcaísmo do réxime ruso e foi a faísca que prendeu o movemento revolucionario. O 22 de xaneiro de 1905 formouse en San Petersburgo unha inmensa manifestación que de forma pacífica se dirixiu ao palacio do tsar Nicolao II para pedir a convocatoria de eleccións democráticas a unha asemblea constituínte e a mellora das condicións dos traballadores. A reacción das autoridades foi brutal, a policía metrallou á multitude desde a residencia real causando arredor de mil mortos nunha xornada coñecida como o Domingo vermello, non se sabe se coa compracencia do emperador ou non xa que este non estaba na cidade. A insurrección expendeuse ás principais cidades e en Odesa os mariñeiros do acoirazado Potemkin subleváronse matando aos oficiais. O tsar en vista dos acontecementos prometeu convocar unha asemblea representativa, a Duma que se constituíu en maio de 1906 pero que tivo curta vida xa que foi disolta polo tsar pouco tempo despois.