Christian Gottfried Ehrenberg

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á busca
Christian Gottfried Ehrenberg
Ehrenberg Christian Gottfried 1795-1876.png
Nacemento 19 de abril de 1795
  Delitzsch
Falecemento 27 de xuño de 1876
  Berlín
Soterrado sen etiquetar
Nacionalidade Alemaña
Educado en Universidade Humboldt de Berlín
Ocupación biólogo, paleontólogo, zoólogo, naturalista, botánico, catedrático de universidade, micologista, entomologista, anatomista e algologist
Fillos Clara ° Ehrenberg
Premios Medalha Leeuwenhoek, Orde do Mérito das Ciencias e as Artes, Medalha Wollaston e Bavarian Maximilian Order for Science and Art
editar datos en Wikidata ]

Christian Gottfried Ehrenberg, nado o 19 de abril de 1795 en Delitzsch, Saxonia, Alemaña, e finado o 27 de xuño de 1876 en Berlín, foi un naturalista, explorador, zoólogo, botánico, anatomista, xeólogo e microscopista alemán.

Foi un dos máis famosos e produtivos científicos da súa época.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Estudos[editar | editar a fonte]

Fillo dun xuíz, Christian Gottfried Ehrenberg naceu en Delitzsch, cerca de Leipzig. Estudou primeiro teoloxía na Universidade de Leipzig, e despois medicina e ciencias naturais na Universidade Humboldt de Berlín, onde se fai amigo do famoso explorador Alexander von Humboldt, e do que foi logo o seu máximo colaborador e íntimo amigo, o tamén explorador e naturalista Wilhelm Friedrich Hemprich.

En 1818 acada o doutoramento cunha tese sobre os fungos: Sylvae mycologicae Berolinenses (Elenco micolóxico berlinés) .

Primeiras coleccións[editar | editar a fonte]

Entre 1820 e 1825 participou, co seu amigo Wilhelm Hemprich, como naturalistas, nunha expedición arqueolóxica a Exipto que organizara Martin Lichtenstein e que estaba dirixida polo xeneral prusiano von Minutoli. A asistencia dos dous naturalistas foi subvencioanada pola Academia de Ciencias de Berlín. Investigaron partes de Exipto e o deserto de Libia. En marzo de 1821 abandoaron aos outros membros da expedición para explorar o val do Nilo até Dongola, a capital de Nubia (rexión situada no sur do actual Exipto e o norte do actual Sudán). Durante dous anos estudaron a fauna e a flora da rexión. Dous anos máis tarde, Ehrenberg e Hemprich parten cara á rexión reritrea de Debub (El Sur), sobre a costa do mar Vermello, ao suroeste da península do Sinaí. Visitaron o monte Sinaí. Foron uns dos premeiros naturalistas que estudaron a fauna mariña do mar Vermello. En 1824 visitaron o Líbano e foron de Beirut até o cumio do monte Líbano e permaneceron en Bxari. En agosto volveron a Exipto. Nesta expedición recolectaron milliros de espécimes de plantas e animais.[1] onde fixeron un especial estudo dos corais. Tamén exploraron partes de Siria, Arabia e Abisinia. Algúnos resultados das suúas viaxes e das súas importantes coleccións foron comentados por Humboldt en 1826.

En novembro, os dos amigos parten de novo cara ás costas do mar Vermello, visitando numerosos portos, entre eles o de Jeddah, en Arabia. Despois chegaron ao porto eritreo de Massaua coa intención de visitar a terras altas de Abisinia. Hemprich morreu neste porto de febre palúdica. Ehrenberg enterrouno na isla de Toalul.

Ehrenberg volveu a Europa e publicou varios artigos sobre insectos e corais e, en 18281834, unha relación en dous volumes dos seus descubrimentos baixo os dous nomes (del, e de Hemprich) co título de Symbolae Physicae,[2] mostrando moitas particularidades de mamíferos, aves, insectos, etc. Outras observacións comunícaas a varias sociedades científicas. Os espécimes recolectados por Ehrenberg e Hemprich están depositados no Museum für Naturkunde (Museo de Historia Natural da Universidade Homboldt). A colección conta cuns 46 000 espécimes botánicos que representan unhas 3 000 especies e uns 34 000 espécimes de animais correspondentes a unhas 4 000 especies, entre elas numerosas novas para a ciencia.

Estudos xeolóxicos e de organismos microscópicos[editar | editar a fonte]

En 1827 Ehrenberg opositou e gañou unha cátedra de profesor de medicina na Universidade de Berlín.

En 1829 acompañou a Alexander von Humboldt a unha expedición a través do leste de Rusia cara a fronteira chinesa. Ao seu regreso concentrouse en estudos de organismos microscópicos, que non foran sistematicamente estudados.

Durante cerca de trinta anos Ehrenberg examinou mostras de auga, solo, sedimentos, po, rochas, etc., e describiu miles de novas especies, flaxelados como Euglena, ciliados como Paramecium aurelia e Paramecium caudatum, e moitos fósiles, en cerca de 400 publicacións. Estivo particularmente interesado nun grupo de protistas, as chamadas diatomeas. Tamén estudou e nomeou moitas especies de radiolarios.

As súas investigacións orixinaron importantes aplicacións das terras de infusorios usadas no pulido e outros propósitos económicos; ampliou notoriamente o coñecemento sobre microorganismos de ceertas formacións xeolóxicas, especialmente de calcaria, e de acumulacións mariñas e de auga doce. Até Ehrenberg descoñecíanse absolutamente que moitas masas rochosas compoñíanse de diminutos animais ou plantas. Demostrou que a fosforescencia do mar se debía a organismos.

Continuou investigando até moi avanzada idade organismos microscópicos das profundidades mariñas, e varias formacións xeolóxicas.

Faleceu en Berlín en 1876, aos 81 anos.

Ehrenberg foi membro e numerosas Sociedades científicas:

Algunhas publicacións[editar | editar a fonte]

  • "Fortsetzung der mikrogeologischen Studien als Gesammt-Übersicht der mikroskopischen Paläontologie gleichartig analysirter Gebirgsarten der Erde, mit specieller Rücksicht auf den Polycystinen-Mergel von Barbados", en Abhandlungen der königlichen Akadademie der Wissenschaft. Berlín, 225 pp. 1875
  • Aufbau von Bacillarien-Wänden. 1872
  • Gedächtnissrede auf Alexander von Humboldt. Oppenheim, Berlin 1870
  • Gedächtnissrede gehalten am 3. August 1856. Berlin 1856
  • Über die Stellung der Universitäten im Staate. Berlin 1856
  • Mikrogeologie. 2 vols. Leipzig, 1854
  • A súa colección (con planchas de Mikrogeologie, 1854) está en liña do Museum für Naturkunde, Humboldt-Universität [1]
  • Über die Formbeständigkeit und den Entwicklungskreis der Organischen Formen. Dümmler, Berlín 1852
  • Passat-Staub und Blut-Regen. Berlín 1849
  • Mittheilungen über den rothen Passatstaub und das dadurch bedingte Dunkelmeer der Araber. Reimer, Berlín 1848
  • Rede zur Feier des Leibnitzischen Jahrestages über Leibnitzens Methode, Verhältniss zur Natur, Forschung und Briefwechsel mit Leeuwenhoek. Voss, Leipzig, Berlín 1845
  • Verbreitung und Einfluss mikroskopischen Lebens in Süd- und Nord-Amerika. Berlín 1843
  • Über noch zahlreich jetzt lebende Thierarten der Kreidebildung. Berlín 1840
  • Die Bildung der europäischen, libyschen und arabischen Kreidefelsen und des Kreidemergels aus mikroskopischen Organismen. Berlín 1839
  • Mikroskopische Analyse des curländischen Meteorpapiers von 1686. Berlín 1839
  • Die Infusionsthierchen als vollkommene Organismen. 2 vols. Leipzig, 1838
  • Atlas über Infusionsthierchen. Voss, Leipzig 1838.
  • Die fossilen Infusorien und die lebendige Dammerde. Berlin 1837
  • Beobachtung einer auffallenden bisher unerkannten Structur des Seelenorgans bei Menschen und Thieren. Berlin 1836
  • Zusätze zur Erkenntnis grosser Organisationen im kleinen Raume. Berlín 1836
  • Das Leuchten des Meeres. Berlín 1835. (con Bernhard Wienker)
  • Organisation in der Richtung des kleinsten Raumes. Berlin 1834
  • Zur Erkenntniss der Organisation in der Richtung des kleinsten Raumes. Dümmler, Berlín 1832
  • Organisation, Systematik und geographisches Verhältniss der Infusionsthierchen. Berlín 1830
  • Symbolæ physicæ. Berlin 1828–45 (con Wilhelm Friedrich Hemprich e Johann Christoph Klug)
  • Reisen in Aegypten, Libyen, Nubien und Dongala. Mittler, Berlín, Posen, Bromberg 1828
  • Die geographische Verbreitung der Infusionsthierchen in Nord-Africa und West-Asien. Berlin 1828
  • Naturgeschichtliche Reisen durch Nord-Afrika und West-Asien in den Jahren 1820 bis 1825 von Dr. W. F. Hemprich und Dr. C. G. Ehrenberg, Historischer Theil. Mittler, Berlín 1828
  • Beitrag zur Characteristik der nordafrikanischen Wüsten. Schade, Berlín 1827
  • Sylvae mycologicae Berolinensis. Bruschcke, Berlín 1818

Honores[editar | editar a fonte]

  • En 1839 foi galardoado coa Medalla Wollaston, o premio máis famoso da Geological Society of London
  • En 1877 recibiu a Medalla Leeuwenhoek, establecida nese ano pola Real Academia Neerlandesa das Artes e as Ciencias (Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen, KNAW) en honor ao microscopista neerlandés Anton van Leeuwenhoek. Desde esa data, concédese cada dez ou doce anos ao científico que se considerara que realizara a contribución máis significativa á microbioloxía durante a década precedente.
  • Na súa localidade natal, Delitzsch, o Instituto de Secundaria "Ehrenberg-Gymnasium" foi así nomeado na súa honra. E o mellor alumno de cada ano recibe o "Premio Ehrenberg" e unha bolsa de estudos.

Epónimos[editar | editar a fonte]

Xéneros
Especies

Uns de 300 rexisytros, ente eles:

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Bauer, A. M. (2000): The Symbolae Physicae and the herpetology of Hemprich and Ehrenberg’s expedition to Egypt and the Middle East". International Society for the History and Bibliography of Herpetology Newsletter and Bulletin 2' (1): 16
  2. O título completo é Symbolae physicae, seu, Icones et descriptiones corporum naturalium novorum aut minus cognitorum: quae ex itineribus per Libyam Aegyptum Nubiam Dongalam Syriam Arabiam et Habessiniam publico institutis sumptu Friderici Guilelmi Hemprich et Christiani Godofredi Ehrenberg Ver texto completo).
  3. Neue Entdeck. Pflanzenk. 2: 129. 1821; et Syst. ii. 12 1825 (IK)
  4. Nov. Gen. Sp. Pl. (Martius) 2 (2): 72 t. 163 1827 (IK)
  5. Fl. Brit. W.I. [Grisebach] 415 1862 (IK)
  6. Biol. Cent.-Amer. Bot. 2: 94 1881 (IK)
  7. (GCI)
  8. Fl. Bras. (Martius) 3 (1): 491 1863 (IK)
  9. Recueil Trav. Bot. Néerl. 42: 8 1950 (IK)
  10. Icon. Pl. Rar. Link, Klotzsch & Otto '1 (3): 39 (38-40 t. 16) 1841 (GCI)

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]