Vallenato

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
A caixa, instrumento típico do vallenato.

O vallenato é un xénero musical orixinario do Caribe colombiano, con epicentro na antiga provincia de Padilla e unha variante importante na rexión sabanera dos departamentos de Bolívar, Sucre e Córdoba. A súa popularidade estendeuse hoxe a todas as rexións do país e países veciños como Venezuela e Ecuador. Interprétase tradicionalmente con tres instrumentos: o acordeón diatónico, a guacharaca e a caixa, un tambor pequeno de coiro de chibo.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Araújo Noguera, Consuelo: Vallenatología: orígenes y fundamentos de la música vallenata. Tercer Mundo, Bogotá, 1973.
  • Gutiérrez H., Tomás Darío: Cultura vallenata, teoría y pruebas. Plaza y Janés, Bogotá, 1992.
  • Llerena, Rito: Memoria cultural del vallenato. Universidad de Antoquía, Medellín, 1985.
  • Oñate, Julio: El abc del vallenato. Taurus, Bogotá, 2003.
  • Quiroz, Ciro: Vallenato, Hombre y Canto. Icaro Editores Ltda. 1 ed. 1983.

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]