Ugia Pedreira

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Ugia Pedreira en concerto, decembro 2007

Maria Eugénia Pedreira Sanches, máis coñecida como Ugia Pedreira, nada en Foz, é unha cantante galega. O seu repertorio abarca folk, ska, electrónica, latina, ou boleros.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Comezou sendo coñecida na música galega polos tres discos editados co seu anterior grupo de folk, Chouteira, e polas súas constantes colaboracións e heteroxeneas creacións. Desde os anos 90 ven tendo presenza constante na música rock galega da man de tres grandes bandas: Xenreira, Nen@s da Revolta, a Matraca Perversa, e actualmente volveu aparcer co novo proxecto de Marcos Payno, Galegoz.

Creou no ano 2000 o Conservatorio de Música Tradicional e Folque de Lalín, e, desde aquela dirixe este centro referencia do folk en Galiza xunto á asociación paralela do CMTF que realiza encontros internacionais entre creadores, intercambios, intensivos, e monográficos. No ano 2008, o CMTF de Lalín transformouse en aCentral Folque, no Centro Galego de Música Popular e instalaronsen en Santiago de Compostela. Actualmente, aCentral Folque tanto como asociación e empresa está formada por 22 traballadores da cultura musical galega.

Neste centro naceron proxectos como Nordestinas, Marful, Ecléctica Ensemble e máis recentemente un dúo musical con Óscar Fernández (os Cempés, BOnovo). Zanfona electroacústica e voz, romances tradicionais e composicións actuais. Dous novos trovadores acuario que se entenden.

Actualmente está preparando o novo disco de Marful que sairá en septembro do 2010 . Neste vrao 10, dará a luz a súa primeira obra asinada en solitario: un libro-cd de poemas e cancións Noente Paradise (Através Editora, 2010) e antes de que remate o ano gravará un disco con cantautor brasileiro Fred Martins que será editado na Peninsula e en Brasil.

Colaboracións[editar | editar a fonte]

Ugia Pedreira creou un programa na Radio Galega chamado Tres peixes voando sobre música de autor de todo o mundo en calquera xénero, xunto con Xabier Díaz e Guillermo Fernández (de Berroguetto). Eles tres tocaron en xuño do 2007 por vez primeira no Gran Teatro da Habana na Sala Lecuona e presentaron a música galega aos medios de comunicación da illa como parte do Departamento de Internacionalización da Música que tiña o goberno bipartito. Abandounou o programa e a sección musical chamada "Folla de Ruta" na Radio galega no 2009 ao mesmo tempo que Xurxo Souto.

Outros datos[editar | editar a fonte]

O Musical Dillei co actor Carlos Blanco e a agrupación Ecléctica Ensemble.

Cantando con Eliseo Parra.

Fixo os coros do espectáculo de Antón Reixa Galicia Babie, colaborando con xente como Fermin Muguruza, Julián Hernández, Mercedes Peón, Amparanoia, Rui Reirinho ou Karen Matheson (cantante de Capercaille). Acadou ese papel mercede a Kaki Arkarazo, director da banda Suevia que musicaba o espectáculo.

A súa versión de Gracias a la vida de Violeta Parra para o grupo de ska italiano Banda Bassotti, colaborando na presentación deste disco en Roma.

O espectáculo femenino galego Son delas con Mercedes Peón, Uxía Senlle e Rosa Cedrón.

A súa voz soa tamén no segundo disco de Susana Seivane e no de Cempés Circo Montecuruto.

Compuxo a música para a exposición Narracións do escultor galego Caxigueiro. Tamén a música para a curtametraxe de Alex Sampayo Bobo Furcia.

En 1995 fixo a canción orixinal e espazo sonoro para a primeira obra de danza contemporánea galega Laradas da Compañía Doble Xiro.

Compuxo o espazo sonoro das obras teatrais o Canto do Dime-dime, O Tío Vania da Compañía Factoría Teatro (coa que foi nominada para o Premio María Casares á mellor música orixinal no 2006.

Creou a música para a exposición Xógaras do xoieiro lugués Miguel Caamaño

Xunto a P. Pascual compuxo a música para a obra Os homes só contan até tres de Antón Lopo, Premio Álvaro Cunqueiro de teatro, e nominada para o María Casares.

Cristina Domínguez (actualmente directora do Centro Dramático Galego) ten dirixido actoralmente a Ugia no musical O Señor BOm-bom coa música do seu proxecto mais personal: Marful.

En abril de 2005 estreou a música do trío Nordestin@s, sobre cancións mariñeiras do Norte da Galiza con Guadi Galego (Berrogüetto) e o famoso pianista de jazz Abe Rábade e as súas propias composicións. Este disco recibiu o 1º premio La Opinión de música folk galega no 2007, sendo gravado en directo no Teatro Principal de Compostela en setembro do 2006.

Tamén en 2005 coordinou o espectáculo colectivo Ao pé da letra (producido por Nordesia), composto por sete grupos da vangarda musical galega (entre eles o seu, Marful) que teñen como eixo central a palabra chea de contidos, un escaparate dos artistas actuais que abandeiran a canción galega de máxima actualidade apoiado en escena por Jorge Drexler na actuación de Vigo.

No nadal do 2006 compartiu escenario na produción Cantos da Maré sobre linguas lusófonas cantando con Dulce Pontes, Uxía, Amelia Muge e Eneida Marcos entre outras. Na actualidade estase editando o disco-dvd sobre este espectáculo en directo realizado no Pazo da Cultura de Pontevedra.

O 16 de xuño do 2006 presentou o seu primeiro disco con Marful no ciclo Sons da Diversidade de Compostela diante de 1000 persoas. Marful converteuse nun dos discos de culto da música galega, e cunha discográfica pequena e independente venderon nun ano 5000 copias. O selo é Producciones Efímeras do músico Germán Diaz, co que Marful comparte grande amizade persoal e musical. O disco de Marful foi considerado por votación popular o mellor Disco do Ano 2006 segundo a Radio Galega. Marful tocou en tódolos teatros importantes e festivais de world music galego con boa acollida por parte do público e da crítica.

En setembro de 2007 comezou a compor o espazo sonoro para a obra Regreso ó deserto de Koltès co Centro Dramático Galego.

En outubro do 2007 representou a Galiza no Festival Womex en Sevilla.

No ano 2007 sae o disco de Ecléctica Ensemble (Dillei) onde canta e compón xunto con Nacho Muñoz (produtor de Mercedes Peón, algún disco de Xosé Manuel Budiño, compositor da Ópera Off) e Ramom Piñeiro (director de Ouvirmos S.L.) e o técnico de son Xurxo Piñeiro (técnico da Sala Nasa de Compostela).

Obra literaria[editar | editar a fonte]

Poesía[editar | editar a fonte]

  • Noente paradise, 2010, Através Editora.

Obras colectivas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]