Xenreira

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

A xenreira é un sentimento no cal se lle colle mala vontade ou mala disposición do ánimo a algo ou alguén. Pode ser moi variada, xa que se pode expresar a través dunha fonda antipatía cara cousas, persoas, fenómenos ou situacións. As persoas tratan de evitar ou destruír aquilo ao que lle teñen este sentimento, e no caso de que llo teñan a outra persoa, pode ser reflexado mediante insultos ou agesións físicas.Tamén pode xerar sentimentos de destrución, destrución do equilibrio harmónico, ou incluso quizais chegue até a autodestrución. É considerado o oposto ao amor.

Algunhas explicacións desta sensación aparecen xa nas orixes da cultura grega, sobre o 2000 A.C.

Punto de vista filosófico[editar | editar a fonte]

En relación ca filosofía, Empédocles foi unha das primeiras persoas que fixeron un estudo completo sobre a xenreira, a cal para el era unha forza cósmica oposta ao amor ou á amizade, e é a causa da súa separación. O amor e a xenreira exercen o seu predominio por ciclos: cando un domina, o outro retíarase. Dende o punto de vista de Aristóteles, este sentimento veo coma un desexo de aniquilación dun obxeto, que non pode ser curada polo tempo.

Diferentes puntos de vista[editar | editar a fonte]

Para Charles Darwin, as raíces da xenreira estaban na venganza e na defensa dos propios intereses.Segundo o psicólogo Erich Fromm, este sentimento xorde como resposta a unha ameaza. O historiador Isaiah Berlin falaba da xenreira focalizándoa nun grupo; por exemplo a xenofobia, e é debido a un sentimento de humillación que experimenta un grupo de xente causado por outro.

Tipos de xenreira[editar | editar a fonte]

  • Irracional:coma o seu nome indica, este tipo é o que fai que as persoas non teñan a capacidade de pensar ou razoar, por iso se unha persoa sinte xenreira irracional cara algo ou alguén, non pensará se é realmente o que está a notar.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]