Lista de monarcas de León

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
(Redirixido desde "Lista de reis de León")
Armas do Reino de León

O reino medieval de León tivo a súa orixe na transferencia da capital do reino de Asturias de Oviedo para a cidade de León, nos tempos de Afonso III de Asturias. Máis tarde, por súa morte, este rei dividiu o seu reino entre os seus tres fillos: Froila II gobernou nas Asturias, Ordoño II na Galiza, e García I en León; polas súas mortes sucesivas, todos virían a reinar sobre o reino de León.

Entidade hexemónica, por algúns períodos de tempo o reino de León se dividiu noutros varios reinos (Castela, Galiza e Portugal), para despois se volver a unificar (excepto Portugal, que non mais volveu á súa órbita); extinguiuse en 1230, cando foi definitivamente absorbido por Castela; desde entón os reis daquel reino foron tamén reis de León.

Dinastia Asturo-leonesa ou Pelaxiana (866-1037)[editar | editar a fonte]

Dinastía de Navarra ou Ximena (1037-1126)[editar | editar a fonte]

Despois de derrotar as tropas leonesas e da morte do rei Bermudo III, Fernando I, que xa era rei de Castela (que se autonomizara de condado en reino chefiado polos reis de Navarra), accedeu ao trono de León; o seu dereito fundamentábase no casamento con Sancha, irmá de Bermudo; trátase da primeira unificación dos tronos de León e Castela.

Despois da morte de Fernando, o reino foi repartido polos seus tres fillos, García (Galiza), Sancho (Castela) e Afonso (León).

Dinastía da Borgoña (1126-1230)[editar | editar a fonte]

Despois da morte de Afonso VII, o reino foi repartido polos seus dous fillos, Fernando (León) e Sancho (Castela e Toledo).

Após a morte de Afonso IX, o seu fillo Fernando, xa rei de Castela (herdanza materna), herdou tamén a coroa de León, a pesar do seu pai o ter desherdado en favor das fillas Sancha e Dulce. Polo acordo de paz firmado por mediación da súa nai, Santa Teresa de Portugal, estas renunciaron ao trono en favor do medio-irmán; foi entón que se deu a unificación definitiva das coroas de León e Castela, manténdose embora os privilexios, foros e costumes propios de cada reino en separado.

Dinastía da Borgoña (restauración: 1284-1285 e 1296-1301)[editar | editar a fonte]

Xurdiron aínda novas tentativas de autonomizar o vello reino de León. O sucesor de Fernando III, o célebre Afonso X, o Sabio, desherdou en 1282 o seu segundo fillo (o futuro Sancho IV de Castela), con quen se puxera a mal, atribuíndo ao neto que tivera do seu fillo mais vello, Fernando de Lacerda, a coroa de Castela, e ao seu fillo terceiro, Xoán de Castela, a coroa de León. Por morte do rei, Sancho fíxose coroar, contra o estabelecido en testamento, rei de León e Castela, e o seu irmán Xoán declarase rei de León. Con todo, Sancho domina a situación, e só despois da súa morte, o infante D. Xoán, aproveitando a menoridade de Fernando IV de Castela, goberna de facto León como reino autónomo.

Dinastía de Lencastre (1371-)[editar | editar a fonte]

Após o asasinato do rei Pedro I de Castela, o último membro da dinastía da Borgoña, e a subida ao trono do Trastámara, Henrique II de Castela, o duque de Lencaster Xoán de Gaunt casou con unha filla daquel, Constanza, e xulgouse con pretensións ao trono; foi aclamado rei por algúns nobres leoneses, mais a aceptación non foi total.

A lista prosegue con Lista de monarcas de Castela.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Listas de monarcas dos reinos cristianos da Península Ibérica desde a Reconquista ata os nosos días
Portugal España
Coroa de Castela Navarra Coroa de Aragón
Galicia Asturias León Castela Aragón Barcelona Valencia Mallorca