Hans Magnus Enzensberger

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Hans Magnus Enzensberger en 2006.

Hans Magnus Enzensberger, nado en Kaufbeuren o 11 de novembro de 1929, é un poeta e ensaísta alemán.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Estudou Xermanística, Literatura e Filosofía nas Universidades de Erlagen, Friburgo e Hamburgo, completando a súa formación na Sorbona de París, doctorándose en 1955.

Entre 1965 e 1975 foi membro do "Grupo 47". En 1965 fundou a revista Kursbuch, e desde 1985 dirixe a colección literaria Die andere Bibliothek (A outra biblioteca).

Traballou como redactor na radio de Stuttgart e exerceu a docencia ata 1957. No ano 2002 recibiu o Premio Príncipe de Asturias de Comunicación e Humanidades.

Obra[editar | editar a fonte]

Ensaio[editar | editar a fonte]

  • Política e delito.
  • Der kurze Sommer der Anarchie. Buenaventura Durrutis Leben und Tod (O curto verán da anarquía; vida e morte de Durruti, 1972).
  • As aporías da vangarda.
  • Migallas políticas.
  • Europa, Europa!.
  • Der Zahlenteufel. Ein Kopfkissenbuch für alle, die Angst vor der Mathematik haben (O diaño dos números, 1997; ilustracións de Rotraud Susanne Berner).
  • A gran migración.
  • Perspectivas de guerra civil.
  • Mediocridade e Delirio.
  • Elemento para unha teoría dos medios de comunicación (1971).

Teatro[editar | editar a fonte]

  • O filántropo.

Poesía[editar | editar a fonte]

  • Defensa dos lobos.
  • Lingua do país.
  • Mausoleo.
  • Poesía para os que non len poesía.
  • Música pura.
  • O fundimento do Titanic.
  • Máis lixeiro que o aire.
  • Historia das nubes.

Premios[editar | editar a fonte]