EuroChallenge
A FIBA EuroChallenge (chamada FIBA Europe League entre 2003 e 2005, e FIBA EuroCup entre 2005 e 2008)[1] é unha competición de baloncesto organizada pola FIBA Europa, sendo a máxima competición masculina que organiza. Nesta competición se clasifican os mellores equipos de Europa que non se clasificaron para a Euroliga ou a Copa ULEB, isto é as competicións da Unión de Ligas Europeas de Baloncesto (ULEB). Non debe confundirse coa FIBA EuroCup Challenge, a extinta segunda competición organizada pola FIBA Europa disputada entre o 2002 e o 2007.
Índice |
Historia [editar]
Co propósito de dar continuidade á histórica Copa de Europa, disputada por última vez co nome de Suproliga na tempada 2000-01, o torneo naceu na tempada 2003-04 coa denominación de Liga Europea da FIBA.
Ao consolidarse a Euroliga como máxima competición continental, en Novembro de 2004 a FIBA chegou a un acordo coa organización que representa aos equipos escindidos na tempada 2000-01 para recoñecela como sucesora da Copa de Europa e, á súa vez, renomear á súa Liga Europea como Eurocopa de cara á seguinte tempada, converténdose así na terceira competición en importancia no ámbito dos clubs europeos.
O trofeo que se lle entrega ao equipo campión é o mesmo que se empregaba a tal efecto durante a etapa da Copa de Europa. O Maccabi Tel Aviv gravou o seu nome na placa situada na base que acompaña ao trofeo ao gañar a Suproliga no 2001.
Sistema de Competición [editar]
A competición organízase do seguinte xeito:
- Unha primeira fase, na que participan 32 equipos, que se distribúen en oito grupos de catro cada un. Xógase a xeito de liguiña, de tal xeito que tódolos participantes encadrados nun mesmo grupo se enfrontan entre si en dúas ocasións (ida e volta). Os dous primeiros clasificados de cada un avanzan á seguinte fase.
- Unha segunda fase de 16 equipos, distribuídos en catro grupos de catro equipos. O sistema de competición é o mesmo da fase anterior e tamén se clasifican os dous primeiros.
- Un play off de cuartos de final ao mellor de tres partidos.
- Unha Final Four ou final a catro. Dispútanse dúas semifinais a partido único, cuxos vencedores se encontran na final. O vencedor deste último partido álzase co título de campión da competición.
Finais [editar]
| Ano | Campión | Finalista | Resultado | Sé |
|---|---|---|---|---|
| 2003-04 |  UNICS Kazan |
 Maroussi Atenas |
87–63 | Kazan |
| 2004-05 | Dynamo San Petersburgo |
 BC Kyiv |
85–74 |  Istanbul |
| 2005-06 |  Joventut Badalona |
Khimki Moscow Region |
88–63 | Kiev |
| 2006-07 | Akasvayu Girona |
Azovmash Mariupol |
79–72 | España Girona |
| 2007-08 |  Barons LMT |
.svg){kind=small} Dexia Mons-Hainaut |
63–62 |  Limassol |
| 2008-09 |  Virtus Bologna |
 Cholet Basket |
77–75 | Boloña |
| 2009-10 |  BG Göttingen |
Krasnye Krylya Samara |
83–75 | Göttingen |
| 2010-11 |  KK Krka |
Lokomotiv-Kuban |
83–77 | Ostend |
| 2011-12 | Beşiktaş |
Élan Chalon |
91–86 |  Debrecen |
Final Four MVP [editar]
- 2003-04:
Martin Müürsepp - 2004-05:
Kelly McCarty - 2005-06:
Rudy Fernández - 2006-07: Arriel McDonald
- 2007-08:
Giedrius Gustas - 2008-09: Keith Langford
- 2009-10: Taylor Rochestie
- 2010-11:
Goran Ikonić - 2011-12:
Pops Mensah-Bonsu
Palmarés [editar]
Clubes [editar]
| Equipo | Título | Ano |
|---|---|---|
| UNICS Kazan |
1 | 2003-04 |
| Dynamo San Petersburgo |
1 | 2004-05 |
| DKV Joventut |
1 | 2005-06 |
| Akasvayu Girona |
1 | 2006-07 |
| Barons LMT Riga |
1 | 2007-08 |
| Virtus Bologna |
1 | 2008-09 |
| BG Göttingen |
1 | 2009-10 |
| KK Krka |
1 | 2010-11 |
| Beşiktaş |
1 | 2011-12 |
Adestradores [editar]
| Adestrador | Títulos | Anos |
|---|---|---|
| Stanislav Eremin |
1 | 2003-04 |
 David Blatt |
1 | 2004-05 |
| Aíto García Reneses |
1 | 2005-06 |
 Svetislav Pešić |
1 | 2006-07 |
| Karlis Muiznieks |
1 | 2007-08 |
| Matteo Boniciolli |
1 | 2008-09 |
| John Patrick |
1 | 2009-10 |
| Aleksandar Džikić |
1 | 2010-11 |
| Ergin Ataman |
1 | 2011-12 |
