Alizée

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Alizée logo 2012.png
French singer Alizee at Les Enfoires 2013 - DSC5744.jpg
Alizée durante o concerto "Les Enfoirés charity" no ano 2013 en París.
Nome completo Alizée Jacotey
Alias Alizée/ Ali/ Lilly
Naceu 21 de agosto de 1984 (30 anos)
Orixe Ajaccio, Córsega Flag of France.svg Francia
Ocupación (s) Cantante, Bailarina, Socialite, Filatropo
Xénero World music, Pop, Europop, Rock, french style, Hip-Hop
Instrumento(s) Voz
Tipo de voz Mezzosoprano
Selo(s) discográfico (s) Polydor Records (2000-2007)
RCA Records (2007-2009)
Wisteria Song (2009-presente)
Sony Music (2009-presente).
Relacionado con
Mylène Farmer
Jenifer Bartoli
Charles Aznavour
Les enfoirés
Alain Chamfort
Madonna
Tempo en activo 1999- actualidade
Na rede
alizee-officiel.com
Alizée's autograph.svg

Alizée Jacotey, nada en Ajaccio (Córsega) o 21 de agosto de 1984, é unha cantante francesa. O seu nome artístico é Alizée —A forma feminina de alizé para os ventos alisios.[1] Foi descuberta por Mylène Farmer, mentres participaba no programa de talentos Graines de Star en 1999.[2] Coa colaboración de Mylène Farmer e Laurent Boutonnat, Alízée lanzou dous álbums, os cales tiveron éxito dentro e fóra de Francia.

O seu primeiro álbum chamouse Gourmandises (Larpeiradas), que recibiu un disco de platino a tres meses do seu lanzamento. Gourmandises foi un éxito despois do séu lanzamento internacional en 2001. De Gourmandises tirouse o seu éxito máis famoso, Moi... Lolita, que acadou o número un nas listas de ventas en Europa e Asia. Alizée interpretaba o papel dunha Lolita. Despois de Gourmandises foi lanzado o seu segundo álbum de estudo titulado Mes courants électriques en 2003, que non tivo tanto éxito coma o seu predecesor, aínda que alcanzou un número de ventas tamén considerable. Despois do seu lanzamento, Alizée deu unha xira de 43 concertos en Francia algúns en Bélxica e Suíza.

Alizée casou co cantante francés Jérémy Chatelain en 2003[3] e tivo un fillo con el en 2005.[4] A principios de 2004 fixo unha pausa na súa carreira musical, que retomou a finais de novembro de 2007 co álbum Psychédélices.[5]

Despois dun gran éxito en Latinoamérica, Asia e un éxito moderado comparado coas doas anteriores producións en Europa con Psychédélices, Alizée fixo un cambio radical no estilo musical do Psychedelic Pop do seu anterior álbum ao Mainstream , ó vincularse co selo independente chamado Institubes e unirse a artistas do xénero coma Chateau Marmont, Rob, Tahiti Boy, Adanowsky e outros colaboraron na cuarta produción da corsa Une enfant du siècle, material que saíu oficialmente á venta o 29 de marzo de 2010.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Alizée creceu en Ajaccio, Corsega.

É filla de Michelle (empresaria) e Joseph (informático), e ten un irmán menor, Johann. Alizée dende pequena sentiu unha grande afección pola danza, que empezou a practicar en L'école du Spectacle.[6] Aos 4 años empezaba a familiarizarse co mundo del espectáculo,[7] tomando clases de teatro e canto, apoiada por Monique Mufraggi, a súa mestra, e dirixida por Patrick Fiori.

No 1995 unha aeroliña francesa realizou un concurso invitando a nenos a debuxar un avión e o deseño máis orixinal sería reproducido a escala dun avión real. Alizée, de 11 años, inscribiuse ao concurso e inspirada polo libro O Principiño realizou o seu deseño. O seu debuxo resultou gañador e foi premiada cun viaxe ás Maldivas, ademais de reproducir o seu debuxo nun avión ó que bautizaron Alizée.[6]

En 1999, Alizée realizou una audición no César Palace de Ajaccio para un programa de novos talentos chamado a academia Star, cantando a canción La vie ne m'apprend rien de Daniele Balavoine. A súa segunda audición tras pasar a primeira ronda foi o 16 de decembro, en París, co tema Waiting for tonight de Jennifer López. O 25 de febreiro de 2000, apareceu no programa interpretando a canción Ma prière de Axelle Red coa que quedou en segundo lugar.

Nese mesmo ano, Alizée coñeceu a Mylène Farmer e a Laurent Boutonnat, grazas á súa actuación en Graines de Star, quen buscaban a unha artista nova que interpretara a canción que compuxeran, Moi… Lolita. Despois de realizar probas en estudos de gravación e obter resultados reveladores, Alizée foi elixida para interpretar este tema. Pronto gravaron o primeiro sinxelo que máis tarde chegaría a vender máis de dous millóns e medio de unidades só en Francia.

1999 - 2001 Gourmandises, Moi... Lolita e éxito internacional[editar | editar a fonte]

Mylène Farmer e Laurent Boutonnat produciron o primeiro álbum, titulado Gourmandises (Larpeiradas), con letras inspiradas nas vivencias, desexos e gustos de Alizée. As súas cancións falan de adolescencia, de dúbidas, de amor... das súas ansias de vivir. En só tres meses xa era disco de platino con 300.000 copias vendidas. O segundo sinxelo, ''L'Alizé'', saíu á venta ó mesmo tempo que o álbum, conseguiu tamén un grande éxito e subiu rapidamente ao primeiro posto da lista de ventas con máis de 700.000 copias vendidas.

O éxito das súas cancións traspasou fronteiras, xa era coñecida en moitos países europeos en 2001, así como en Xapón, Corea do Sur e Canadá. Os premios pola súa excelente carreira artística non se fixeron de rogar, pronto recibiu o seu primeiro galardón de M6 Awards. Posteriormente, recibiu o premio NRJ Music Awards, por Revelación Francesa do Ano. En Alemaña e Holanda recibiu Disco de Ouro por manterse nas listas de ventas por bastantes semanas. Tamén recibiu un recoñecemento por mellor sitio web.[8]

2003: Mes Courants Electriques[editar | editar a fonte]

Mes courants électriques (as miñas correntes eléctricas) é o segundo álbum de Alizée, foi lanzado o 18 de marzo de 2003. Este álbum ten versións en inglés de catro das súas cancións. Foi comercializado en distintas rexións con diferente contido. A versión francesa non contén ningunha versión en inglés, as cales se incluíron na versión internacional, a versión xaponesa cambia o nome de J'en ai marre e pasa a chamarse Mon bain de mousse, en Hong Kong e outras partes de Asia foi lanzado o disco dobre e un disco interactivo cos vídeos Moi… Lolita e I'm fed up (versión en inglés de "J'en ai marre"). O álbum vendeu en Francia 259.000 exemplares, foi certificado Dobre Disco de Ouro, pero é unha cifra baixa se se compara con Gourmandises que vendeu 800.000 copias só en Francia.

O primeiro sinxelo, J'en ai marre, saíu á venta o 25 de febreiro de 2003, chegou ó cuarto lugar nas listas francesas e vendeu máis de 200.000 copias; foi certificado Disco de Ouro. Os seguintes sinxelos, "J'ai pas vingt ans" e "A contre-courant", non tiveron tanta sorte ao situarse no decimo sétimo e no vixésimo segundo lugar, respectivamente.

2004: Alizée En Concert e tres anos de silencio[editar | editar a fonte]

Alizée nunha firma de autógrafos en 2007.

Co lanzamento do segundo álbum Alizée fixo unha xira de concertos por Francia e algúns en Bélxica e Suíza. A xira comezou cun concerto o 23 de agosto de 2003 no Olympia e concluíu no Le Zénith, ambas salas en París, o 17 de xaneiro de 2004.

Un disco compacto e DVD, titulados Alizée En Concert (presentando escenas seleccionadas dos seus 43 concertos) foi lanzado en outono de 2004. O disco contiña cancións dos seus dous álbums, o DVD tiña as presentacións en vivo das cancións, ensaios dunha das súas cancións e a realización dalgúns dos seus vídeos musicais. O disco situouse no trixésimo oitavo lugar dos máis vendidos de Francia mentres que o DVD chegou ao primeiro lugar.

O disco compacto e o DVD (xunto cos seus outros dous álbums) foron relanzados no 2007 por Universal Music México (debido á popularidade alcanzada por Alizée neste país) como un paquete de DVD+CD. Os discos compactos e o DVD chegaron á cima das listas de ventas o 28 de maio de 2007, manténdose bastante tempo nesa posición.

2007 - 2009: Psychédélices[editar | editar a fonte]

Alizée actuando no 2008.

O seu terceiro álbum chamado Psychédélices foi lanzado o 3 de decembro de 2007 sendo «Mademoiselle Juliette» o primeiro sinxelo do seu álbum. O sinxelo foi transmitido na radio francesa NRJ o 27 de setembro de 2007 por primeira vez e saíu de maneira dixital o día 30. O vídeo do mesmo lanzouse en novembro.

Alizée decidiu deixar neste álbum a os seus padriños artísticos, Mylène Farmer e Laurent Boutonnat. Deixando atrás a súa imaxe de lolita e mostrando unha imaxe máis madura. Para este novo álbum colaboraron con ela músicos coma Bertrand Burgalat, Daniel Darc, Oxmo Puccino, Jean Fauque e seu marido, Jérémy Chatelain. O seu segundo sinxelo é Fifty-Sixty, cun vídeo que oficialmente se estreou en Internet a comenzos de maio, e debutou na televisión francesa durante o mes de xuño, dito vídeo forma parte da triloxía "Fifty Sixty", composta por dous vídeos máis baseados en remixes de "Fifty Sixty".

Despois do moderado éxito de "Fifty - Sixty" anunciouse o lanzamento de "La isla bonita" a súa versión do éxito de Madonna como terceiro sinxelo exclusivo para México, logrando consolidarse na radio a nivel nacional.

Alizée realizou unha xira mundial que a levou por diferentes países, o primeiro concerto desta xira foi realizado en Moscova o 19 de maio, seguido por 5 concertos en México durante o mes de xuño, ditos concertos realizáronse en importantes cidades, entre elas: Ciudad de México, Guadalajara, Monterrey, Puebla e unha presentación especial na Feira de San Marcos en Aguascalientes esta fóra do tour. Despois do gran éxito en dito país a corsa presentou 3 conciertos en Canadá e continuou co tour simultaneamente. "Ki M´aime Me Suive" productora francesa encargada de organizar o tour, estima que o público superou os 50,000 espectadores.

O Track List deste Tour está composto na súa maior parte polas cancións do álbum Psychédélices, aínda que tamén cancións dos séus anteriores álbums, nos cales Alizée tivo que modificar a música de cancións como "J’en ai marre" e "Moi lolita", xa que Mylène Farmer e Laurent Boutonnat no concederon os permisos de dereitos de autor polo cal só a letra se mantivo orixinal mentres que o arreglo musical cambiou.

Alizée como DJ invitado no Hotel Ritz de París no 2010.

2010: Une enfant du siècle, nova imaxe e novo estilo musical[editar | editar a fonte]

O seu cuarto álbum, Une enfant du siècle, producido en parte por Chateau Marmont, foi lanzado o 29 de marzo 2010. Aclamado pola crítica e ao facer un bó cambio radical de estilo, o álbum, que reúne a novos produtores etiqueta Institubes (Chateau Marmont, Rob ...). O álbum só chegou á posición 23 do top francés e caeu inmediatamente para saír do top unhas semanas despois, vendendo apenas 5,000 exemplares en Francia. Une enfant du siécle só foi distribuído en dous países, mentres Alizée viaxa a Israel para participar na homenaxe a Serge Gainsbourg o 28 de xullo de dito ano en Tel Aviv no cal interpretou a súa versión do sinxelo "Dis-lui Toi que Je t'aime" de Vanessa Paradis. Para a promoción de este CD, posou na revista de orixe francés Technikart, na que saíu có look da cantante Madonna do séu sinxelo "Like a Virgin". "Les Collines (Never Leave You)" o sinxelo promo do cal se desprende o video do mesmo nombre foi publicado unha semana despois do lanzamento, tras o éxito foi pre-nominada a o álbum do año por Les Victoires de la Musique.

2011 - Presente: Participacións, Quinto álbum de estudo e Filantropía[editar | editar a fonte]

Alizée participou por sexta vez no espectáculo Enfoirés "L'oeil des Enfoirés" na Area de Montpellier. Alizée participou no sinxelo "Des Ricochets" con máis de 44 artistas, o título do sinxelo lanzado polo grupo París-África fundado por UNICEF na loita contra a desnutrición similar a "We Are the World" de USA for Africa.

Tamén é parte dos artistas que gravaron a dúo con Alain Chamfort no álbum de estudo Elles & Lui e no sinxelo Clara veut la Lune, Alizée ten participado en varios espectáculos na TF1 coma as xeracións 90 e 2000.

Logo do último disco de Alizée.

Dende o 1 ata o 6 de febreiro do 2012; Alizée participou en Les Enfoirés co novo espectáculo "Le bal de Les Enforiés" no auditorio Zenith de Lyon, que esgotou entradas. Despois desta semana en Lión, a prensa comenzou o rumor dun romance con M. Pokora, sen embargo, ambos negaron o informe.

O último disco de Alizée, 5, tiña prevista a súa saía a finais de 2012, pero finalmente atrasou a súa saída ata o 25 de marzo de 2013 cando Sony Music o puxo á venda. À cause de l'automne, o primeiro sinxelo do disco apareceu o 4 de xullo de 2012.[9]

Arte[editar | editar a fonte]

Musica e Voz[editar | editar a fonte]

Alizée en Les Enfories 2008.

Alizée posúe unha gama vocal mezzo-soprano, ela comenzou a súa carreira musical con cancións que ela describe como "música pop soul". En 2000 irrompeu no mundo da música e convértese nunha sensación mundial sendo a cantante francesa máis con máis éxito nun largo período de tempo, Alizée é coñecida por mesturar sons electrónicos co Pop. No seu primeiro álbum Alizée utiliza o Pop mesturado co Euro Pop con elegantes sons suaves, World Music e a clásica Chanson francesa. No segundo disco utilizou máis música House, instrumentais e sons electrónicos mesturados cós sonidos do seu álbum pasado, no terceiro álbum de cambio a maior parte dos sons dos seus dous últimos discos remprazándoos con sons psicodélicos e World Music con música moi rítmica , o sinxelo Fifty-Sixty dedicoullo á memoria da falecida modelo Edie Sedgwick. Para o seu cuarto álbum fixo un cambio radical no estilo de música cun novo xénero para a súa carreira o Mainstream , con este radical cambio de xénero deu un estilo moi elegante pero menos rítmico en comparación cos seus tres últimos discos, que recibiron loubanzas pola crítica.

Influencias[editar | editar a fonte]

Alizée actuando no Point Ephémère de Paris en 2010.

Alizée mencionou en varias ocasións a Madonna como unha das súas grandes inspiracións, o precursor da Chanson francesa Serge Gainsbourg, Whitney Houston tamén mencionou á súa ex protectora Mylène Farmer coma unha grande inspiración, ela ten dito que lle agrada o estilo de Gwen Stefani e que ama o seu cabelo; inspirouse nesta artista para o séu álbum Psychedelices, ao igual que na banda virtual Gorillaz. As súas influencias musicais son o Pop en moitas das súas raíces, World Music, Chanson francesa, a música House, o Mainstream e o Hip-Hop entre outros.

Imaxe pública[editar | editar a fonte]

Alizée mostrou no seu debut un estilo libre coma unha Lolita chea de inocencia, éxito que a levou a conseguir un premio World Music Award. Na súa segunda etapa uniu unha gran parte do estilo do seo debut, pero máis eléctrico e co cabelo en capas, pero sempre sen demasiado maquillaxe. Despois de dous años de silencio regresou cun estilo psicodélico e chic, cambio co que cativou a un público novo na súa carreira. Para o seu cuarto álbum fixo un cambio radical tanto no estilo de música e imaxe cun maquillaxe máis maduro cun estilo elegante e chic no vestir e o estilo de cabelo. Para a promoción dese álbum Alizée posou para una importante revista francesa usando o estilo Like a Virgin do seu ídolo Madonna.

Legado[editar | editar a fonte]

Alizée converteuse nunha icona da cultura pop internacional inmediatamente despois de lanzar a súa carreira musical. A NRJ radio referiuse a ela como: "Unha das voces máis polémicas e cantantes femininas do séculos 21 que irrompeu no mundo da música aos 17 años con un éxito en todo o mundo que lle consolidaría o nome "A Reina do Europop " encabezando o auxe do europop post-milenario... Alizée dende o principio cultivou unha mestura dunha doce e inocencia de Lolita e a forza e talento que fixo romper o banco só con esa imaxe". Ela está na lista feita pola SACEM como ter o "álbum máis vendido por unha artista francesa en solitario nos últimos 30 años" polo álbum debut Gourmandises que vendeu en tres meses 700.000 copias só en Francia e máis de 4.250.000 ventas en Europa occidental só no año 2001.

Discografía[editar | editar a fonte]

Álbums[editar | editar a fonte]

  1. "Moi... Lolita" — 4'16
  2. "Lui ou toi" — 4'15
  3. "L'Alizé" — 4'15
  4. "J.B.G." — 3'55
  5. "Mon Maquis" — 5'40
  6. "Parler tout bas" — 4'35
  7. "Veni Vedi Vici" — 4'20
  8. "Abracadabra" — 4'00
  9. "Gourmandises" — 4'10
  10. "À quoi rêve une jeune fille" — 4'05
  1. "J'en ai marre!"
  2. "I'm Fed Up!" ("J'en ai Marre!" — English version)
  3. "À Contre-courant"
  4. "Toc de mac"
  5. "Amélie m'a dit"
  6. "Amelie" ("Amélie m'a dit" — English version)
  7. "C'est trop tard"
  8. "Tempête"
  9. "J'ai pas vingt ans!"
  10. "I'm Not Twenty!" ("J'ai pas vingt ans!" — English version)
  11. "Hey! Amigo!"
  12. "Youpidou"
  13. "Youpidoo" (English version)
  14. "Couer déjà pris"
  1. Intralizée
  2. L'Alizé
  3. Hey! Amigo!
  4. Toc de Mac
  5. J'en Ai Marre!
  6. Lui Oi Toi
  7. Gourmandises
  8. Mon Maquis
  9. J.B.G.
  10. Moi... Lolita
  11. Amélie M'a Dit
  12. Parler Tout Bas
  13. C'est Trop Tard
  14. Youpidoo
  15. Tempête
  16. A Contre Courant
  1. Mademoiselle Juliette
  2. Fifty Sixty
  3. Mon Taxi Driver
  4. Jamais Plus
  5. Psychédélices
  6. Décollage
  7. Par Les Paupières
  8. Lilly Town
  9. Lonely List
  10. Idéaliser
  11. L’effet
  1. Eden, Eden
  2. Grand Central
  3. Limelight
  4. La Candida
  5. Les Collines (Never Leave You)
  6. 14 Décembre
  7. A Cœur Fendre
  8. Factory Girl
  9. Une Fille Difficile
  10. Mes Fantômes

Sinxelos[editar | editar a fonte]

Álbums en vivo & Edicións[editar | editar a fonte]

Xiras[editar | editar a fonte]

Premios[editar | editar a fonte]

  • 17 de novembro de 2000: Alizée recibiu o seu primeiro premio, Revelación Femenina Francófona, polos premios M6.
  • 16 de decembro de 2000: Alizée foi nomeada ao premio Petite Princesse á Mellor Cantante.
  • 25 de decembro de 2000: Alizée recibiu o Trophée des Anges, un premio que otorgan os niños.
  • 20 de xaneiro de 2001: Alizée recibiu dous premios, Revelación Francófona e Mellor Sitio Musical de Internet, polos NRJ Music Awards.
  • 17 de febreiro de 2001: Alizée foi nomeada a Victoires de la Musique, polo álbum debut do año (Gourmandises).
  • 31 de maio de 2001: Alizée, Mylène Farmer e Laurent Boutonnat recibiron o premio Vincent Scotto da SACEM pola canción Moi… Lolita.
  • Xuño de 2001: Alizée recibiu un premio na cerimonia de Hit FM Awards en Rusia.
  • Setembro de 2001: Alizée recibiu o premio «Mellor Éxito Internacional Nunca Lanzado en EU», pola canción Moi… Lolita, nos segundos premios DMX Awards.
  • Novembro de 2001: Alizée recibiu un premio DMX Awards ao Éxito Internacional pola canción Moi… Lolita, que soaba en varios países.
  • 25 de decembro de 2001: Alizée recibíu por segundo año consecutivo o Trophée des Anges.
  • 19 de enero de 2002: Alizée foi nominada na categoría «Artista Francófona Femenina do Año» polos NRJ Awards, finalmente Mylène Farmer gañou o premio.
  • 6 de marzo de 2002: Alizée recibiu o World Music Awards por ser a artista de fala francesa que máis discos vendeu nese ano.
  • 16 de outubro de 2008: Alizée foi nomeada aos MTV Latin America Awards, celebrados en México na categoría: Mellor Artista Novo Internacional
  • 18 de febreiro de 2010: Alizée foi pre-nominada a Victoires de la musique, de álbum do ano por Une enfant du siècle.

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Alizée