Xosé Núñez Búa

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Xosé Núñez Búa
Nacemento31 de decembro de 1897
 Tenorio
Falecementoxaneiro de 1981
 La Plata
NacionalidadeEspaña
Alma máterUniversidade de Santiago de Compostela
Ocupaciónescritor
PaiRogelio Núñez de Couto
editar datos en Wikidata ]

Xosé Núñez Búa, nado en Tenorio (Cerdedo-Cotobade) en 1897[1] e finado en La Plata en xaneiro de 1981,[2] foi un político, xurista, mestre, escritor e intelectual galego no exilio arxentino.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Seoane e Díaz Pardo cos Núñez Búa, Sofovich e Scheimberg en 1962 en Magdalena, o centro cerámico onde ambos os dous idearon o Laboratorio de Formas.[3][4]

Fillo de Rogelio Núñez de Couto e sobriño de Joaquín Núñez de Couto. Licenciado en dereito pola Universidade de Santiago de Compostela. Impartiu docencia no colexio Labor de Vigo e dende 1920 no colexio León XIII de Vilagarcía de Arousa propiedade do seu pai e do seu tío.[5] Foi concelleiro de Vilagarcía de Arousa en 1924. Membro do Seminario de Estudos Galegos, foi colaborador da revista Nós, Galicia e El Pueblo Gallego. Militante do Partido Galeguista, foi presidente do Grupo Galeguista de Vigo, era concelleiro e vicepresidente da Deputación de Pontevedra. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido, pero conseguiu fuxir e exiliouse na Arxentina. Implicado no mundo cultural galego do exilio, foi un dos fundadores da revista Galicia Libre e un dos promotores do Instituto Argentino de Cultura Gallega. Colaborador da revista Galicia Emigrante, unha parte dos seus artigos foron recompilados no libro Revoeira en 1971.

Obras[editar | editar a fonte]

  • Revoeira, 1971.
  • Vida e paixón de Castelao, 1986.
  • Escolma de textos con Galiza ao fondo, 1986.

Vida persoal[editar | editar a fonte]

Casou en Vilagacía de Arousa con Otilia Valladares Fernández en xullo de 1923.[6]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. En 1903 segundo o DS21, a EGU, o DEGU, o DBdG e Fernández del Riego; en 1897 segundo a GEG, Vilavedra e outras fontes.
  2. La Voz de Galicia, 21-1-1981, p. 39.
  3. Díaz, Xosé (novembro de 2010). "Seoane o deseño e o Laboratorio de Formas". Raigame: revista de arte, cultura e tradicións populares (33): 35–41. ISSN 1136-3207. 
  4. Díaz, Xosé (2010). "O factor simbólico. Luís Seoane e o Laboratorio de Formas" (PDF). Grial (186): 46–53. ISSN 0017-4181. 
  5. Torres Velo, Kely (2014): O Colexio León XIII de Vilagarcía de Arousa (1903-1935): Un ensaio de resposta ás demandas educativas da burguesía local.. Universidade de Santiago de Compostela: Traballo de fin de grao.
  6. Galicia, 8-7-1923, p. 2.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]