Replicación do ADN

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
(Redirixido desde "Replicación")


A replicación do ADN é un mecanismo que posúen as células mediante o cal poden duplicar o seu material xenético, isto é, obter unha copia idéntica do seu ADN. Este proceso, que se desenvolve no núcleo celular, ten unha proporción de erro moi baixa. Este proceso acontece mediado por multitude de proteínas, que mediante diferentes funcións son quen de separar a dobre cadea de ADN, e partir de cada unha delas (que funcionarán como cadea molde) sintetizar unha cadea complementaria. Cada nova dobre cadea de ADN estará constituída por unha cadea molde e unha cadea de nova síntese. É por iso que dicimos que a replicación do ADN é semiconservativa.

A molécula de ADN ábrese coma unha cremalleira por ruptura das pontes de hidróxeno entre as bases complementarias liberándose as dúas hebras e a ADN polimerasa sintetiza a metade complementaria engadindo nucleótidos que se atopan dispersos no núcleo celular. Deste xeito, cada nova molécula é idéntica á molécula de ADN inicial.

A replicación comeza en puntos determinados: as orixes de replicación (ORIs). A proteínas iniciadoras recoñecen secuencias de nucleótidos específicas neses puntos e facilitan a fixación de outras proteínas que permitirán a separación das dúas hebras de ADN formándose unha forquita ou garfo de replicación (do inglés, replication fork). Un grande número de enzimas e proteínas interveñen no mecanismo molecular da replicación, formando o chamado complexo de replicación ou replisoma. Estas proteínas e enzimas son homólogas en eucariotas e arqueas, pero difiren en bacterias.


Características xerais[editar | editar a fonte]

Semiconservativa[editar | editar a fonte]

Representación gráfica das tres hipóteses sobre a replicación do ADN
a) Conservativa
b) Dispersante
c) Semiconservativa

Ver artigo principal: Experimento de Meselson e Stahl.

En cada unha das moléculas fillas consérvase unha das cadeas orixinais, e é por iso que se di que a replicación do ADN é semiconservativa. Nun primeiro momento consideráronse tres posíbeis modelos para o mecanismo da replicación, até que finalmente, no ano 1958, Meselson e Stahl demostraron coa bacteria Escherichia coli que a replicación do ADN era semiconservativa.


  • Hipótese semiconservativa (modelo aceptado na actualidade). En cada unha das moléculas fillas consérvanse unha das cadeas orixinais.
  • Hipótese conservativa Sintetízase unha molécula totalmente nova, copia da orixinal.
  • Hipótese dispersante: As cadeas fillas constan de fragmentos da cadea antiga e de fragmentos da nova.

Secuencial[editar | editar a fonte]

Bidireccional[editar | editar a fonte]

Semidiscontinua[editar | editar a fonte]