Gran Premio de España de 1990

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
España Gran Premio de España de 1990
Detalles da carreira
Carreira 14 de 16 no Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1990.
Trazado do circuíto de Xerez
Trazado do circuíto de Xerez
Data 30 de setembro 1990
Nome oficial XXXI Gran Premio Tio Pepe de España
Localización Circuíto Permanente de Xerez, Jerez de la Frontera, España
Percorrido Circuíto permanente
4´218 km
Distancia 73 voltas, 307´918 km
ClimaSeco, asollado e cálido
Pole position
Piloto Flag of Brazil.svg Ayrton Senna McLaren-Honda
Tempo 1:18.387
Volta rápida
Piloto Italia Riccardo Patrese Williams-Renault
Tempo 1:24.513 na volta 53
Podio
Primeiro Francia Alain Prost Ferrari
Segundo Flag of the United Kingdom.svg Nigel Mansell Ferrari
Terceiro Italia Alessandro Nannini Benetton-Ford

O Gran Premio de España de 1990 foi unha carreira de Fórmula 1, que se celebrou o 30 de setembro de 1990 no Circuíto Permanente de Xerez en Jerez de la Frontera. Foi o 31º Gran Premio de España e a quinta e última vez que o Gran Premio celebrouse no circuíto de Xerez antes de trasladarse a unha nova instalación máis grande preto de Barcelona en Cataluña, aínda que non foi a última vez que a Fórmula Uno correu aquí. A F1 volveu dúas veces nos anos 90 para unha carreira chamada Gran Premio de Europa. A carreira disputouse sobre 73 voltas no circuíto de catro quilómetros para un distancia da carreira de 308 quilómetros.

Os pilotos de Ferrari dominaron a carreira co campión do mundo reinante Alain Prost liderou sobre o seu compañeiro de equipo Nigel Mansell por 22 segundos para un 1-2 final. O piloto británico Martin Donnelly tivo un horrible accidente durante a práctica do venres no moi rápida curva 14. O asento do seu Lotus rompeuse e saíu disparado lonxe dos restos. Donnelly tivo graves lesións que leváronlle meses de recuperación, poñendo fin á súa carreira na Fórmula Un, aínda que máis tarde regresou ás carreiras. O equipo Lotus decidiu non retirarse da carreira, e Derek Warwick estivo preto das posicións dos puntos cando se converteu no último retirado da carreira na volta 63 coa caixa de cambios rota no outro Lotus 102.

A carreira tamén resultou ser a última carreira na Fórmula Un de Alessandro Nannini. Nannini adxudicouse a última posición no podio da carreira no seu Benetton B190, o noveno podio da súa carreira, terminando por diante do par de pilotos de Williams Thierry Boutsen e Riccardo Patrese. Unha semana logo da carreira, sufriu unha grave ferida no antebrazo dereito (chegou a ser amputado e reimplantado) nun accidente de helicóptero. Nannini recuperouse e regresou ás carreiras como piloto na Touring car racing.

Ao comezo da carreira, Gerhard Berger, desesperado por alcanzar ao quinto posto na grella, non deu espazo a Jean Alesi, o que fixo que Alesi movérase cara ao exterior, onde foi golpeado e deixado fora da carreira por Riccardo Patrese.

O Larrousse-Lola de Aguri Suzuki logrou o punto final do campionato da carreira, continuando unha tempada alentadora para o equipo francés. Foi unha carreira alentadora para o outro equipo francés, Yannick Dalmas e Gabriele Tarquini clasificáronse ambos no AGS JH25 a primeira vez para o equipo, AGS nunca volveu a conseguir meter dous coches nunha grella de Fórmula Un. Dalmas terminou na novena posición, o punto culminante da tempada para o pequeno equipo francés. O noveno posto salvou ao equipo da pre-cualificación para a primeira metade da tempada de Fórmula Un de 1991, xa que os moveu ao crucial 14º lugar no Campionato de Construtores. Como consecuencia, a Scuderia Italia caeu na pre-cualificación, xa que non puido terminar máis alto que o décimo lugar durante toda a tempada.

O piloto de McLaren Ayrton Senna retirouse na volta 53 co radiador roto, reduciu a súa vantaxe no campionato mundial sobre Prost a nove puntos a falta de só dous Grandes Premios Xapón e Australia.

Clasificación[editar | editar a fonte]

Pre Cualificación[editar | editar a fonte]

Pos Piloto Construtor Tempo Diferenza
1 18 Francia Yannick Dalmas AGS-Ford 1:22.470
2 17 Italia Gabriele Tarquini AGS-Ford 1:22.592 +0.122
3 14 Francia Olivier Grouillard Osella-Ford 1:22.708 +0.238
4 31 Bélxica Bertrand Gachot Coloni-Ford 1:24.603 +2.133
5 33 Flag of Brazil.svg Roberto Moreno EuroBrun-Judd 1:24.621 +2.151
6 34 Italia Claudio Langes EuroBrun-Judd 1:25.736 +3.266
7 39 Italia Bruno Giacomelli Life 1:42.699 +20.229

Cualificación[editar | editar a fonte]

Pos Piloto Construtor Q1 Q2 Diferenza
1 27 Flag of Brazil.svg Ayrton Senna McLaren-Honda 1:18.900 1:18.387
2 1 Francia Alain Prost Ferrari 1:20.026 1:18.824 +0.437
3 2 Flag of the United Kingdom.svg Nigel Mansell Ferrari 1:21.005 1:19.106 +0.719
4 4 Francia Jean Alesi Tyrrell-Ford 1:19.923 1:19.604 +1.217
5 28 Austria Gerhard Berger McLaren-Honda 1:19.643 1:19.618 +1.231
6 6 Italia Riccardo Patrese Williams-Renault 1:20.562 1:19.647 +1.260
7 5 Bélxica Thierry Boutsen Williams-Renault 1:20.721 1:19.689 +1.302
8 20 Flag of Brazil.svg Nelson Piquet Benetton-Ford 1:21.111 1:19.700 +1.313
9 19 Italia Alessandro Nannini Benetton-Ford 1:21.383 1:20.367 +1.980
10 11 Flag of the United Kingdom.svg Derek Warwick Lotus-Lamborghini 1:22.111 1:20.610 +2.223
11 23 Italia Pierluigi Martini Minardi-Ford 1:22.255 1:21.060 +2.673
12 15 Flag of Brazil.svg Maurício Gugelmin Leyton House-Judd 1:23.019 1:21.167 +2.780
13 26 Francia Philippe Alliot Ligier-Ford 1:23.783 1:21.170 +2.783
14 3 Flag of Japan.svg Satoru Nakajima Tyrrell-Ford 1:22.690 1:21.215 +2.828
15 30 Flag of Japan.svg Aguri Suzuki Lola-Lamborghini 1:21.740 1:21.244 +2.857
16 21 Italia Emanuele Pirro Dallara-Ford 1:23.485 1:21.277 +2.890
17 22 Italia Andrea de Cesaris Dallara-Ford 1:22.953 1:21:467 +3.080
18 29 Francia Éric Bernard Lola-Lamborghini 1:22.403 1:21.551 +3.164
19 16 Italia Ivan Capelli Leyton House-Judd 1:23.866 1:21.916 +3.529
20 25 Italia Nicola Larini Ligier-Ford 1:23.290 1:21.996 +3.609
21 14 Francia Olivier Grouillard Osella-Ford 1:24.784 1:22.288 +3.901
22 17 Italia Gabriele Tarquini AGS-Ford 1:23.260 1:22.466 +4.079
23 12 Flag of the United Kingdom.svg Martin Donnelly Lotus-Lamborghini 1:22.659 +4.272
24 18 Francia Yannick Dalmas AGS-Ford 1:23.249 1:22.716 +4.329
25 8 Italia Stefano Modena Brabham-Judd 1:23.641 1:23.133 +4.746
26 9 Italia Michele Alboreto Arrows-Ford 1:24.043 1:23.161 +4.774
27 7 Australia David Brabham Brabham-Judd 1:25.899 1:23.163 +4.776
28 24 Italia Paolo Barilla Minardi-Ford 1:25.093 1:23.274 +4.887
29 10 Alemaña Bernd Schneider Arrows-Ford 1:24.675 1:23.924 +5.537
30 31 Bélxica Bertrand Gachot Coloni-Ford 1:26.593 1:25.114 +6.727

Carreira[editar | editar a fonte]

Pos Piloto Construtor Voltas Tempo/Retirada Grella Puntos
1 1 Francia Alain Prost Ferrari 73 1:48:01.461 2 9
2 2 Flag of the United Kingdom.svg Nigel Mansell Ferrari 73 +22.064 3 6
3 19 Italia Alessandro Nannini Benetton-Ford 73 +34.874 9 4
4 5 Bélxica Thierry Boutsen Williams-Renault 73 +43.296 7 3
5 6 Italia Riccardo Patrese Williams-Renault 73 +57.530 6 2
6 30 Flag of Japan.svg Aguri Suzuki Lola-Lamborghini 73 +1:03.728 15 1
7 25 Italia Nicola Larini Ligier-Ford 72 +1 volta 20
8 15 Flag of Brazil.svg Maurício Gugelmin Leyton House-Judd 72 +1 volta 12
9 18 Francia Yannick Dalmas AGS-Ford 72 +1 volta 23
10 9 Italia Michele Alboreto Arrows-Ford 71 +2 voltas 25
Ret 11 Flag of the United Kingdom.svg Derek Warwick Lotus-Lamborghini 63 Caixa de cambios 10
Ret 16 Italia Ivan Capelli Leyton House-Judd 59 Problemas físicos 19
Ret 28 Austria Gerhard Berger McLaren-Honda 56 Colisión 5
Ret 27 Flag of Brazil.svg Ayrton Senna McLaren-Honda 53 Radiador 1
Ret 20 Flag of Brazil.svg Nelson Piquet Benetton-Ford 47 Batería 8
Ret 22 Italia Andrea de Cesaris Dallara-Ford 47 Motor 17
Ret 14 Francia Olivier Grouillard Osella-Ford 45 rodamento roda 21
Ret 23 Italia Pierluigi Martini Minardi-Ford 41 Trompo 11
Ret 26 Francia Philippe Alliot Ligier-Ford 22 Trompo 13
Ret 29 Francia Éric Bernard Lola-Lamborghini 20 Caixa de cambios 18
Ret 3 Flag of Japan.svg Satoru Nakajima Tyrrell-Ford 13 Trompo 14
Ret 17 Italia Gabriele Tarquini AGS-Ford 5 Motor 22
Ret 8 Italia Stefano Modena Brabham-Judd 5 Colisión 24
Ret 4 Francia Jean Alesi Tyrrell-Ford 0 Trompo 4
Ret 21 Italia Emanuele Pirro Dallara-Ford 0 Acelerador 16
NTS 12 Flag of the United Kingdom.svg Martin Donnelly Lotus-Lamborghini Lesionado
NSC 7 Australia David Brabham Brabham-Judd
NSC 24 Italia Paolo Barilla Minardi-Ford
NSC 10 Alemaña Bernd Schneider Arrows-Ford
NSC 31 Bélxica Bertrand Gachot Coloni-Ford
NSCP 33 Flag of Brazil.svg Roberto Moreno EuroBrun-Judd
NSCP 34 Italia Claudio Langes EuroBrun-Judd
NSCP 39 Italia Bruno Giacomelli Life-Judd
Fonte:[1]

Notas[editar | editar a fonte]

Posicións logo da carreira[editar | editar a fonte]

  • Texto en negra indica quen aínda ten unha oportunidade teórica de converterse en Campión do Mundo.
  • Nota: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. "1990 Spanish Grand Prix". formula1.com. Arquivado dende o orixinal o 21 de decembro de 2014. Consultado o 23 de decembro de 2015. 


Carreira anterior:
Gran Premio de Portugal de 1990
Campionato Mundial de Fórmula 1 da FIA
Temporada 1990
Carreira seguinte:
Gran Premio do Xapón de 1990
Carreira anterior:
Gran Premio de España de 1989
Gran Premio de España Carreira seguinte:
Gran Premio de España de 1991

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]