Edgar Allan Poe

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Edgar Allan Poe
Edgar Allan Poe 2.jpg
Daguerrotipo de Edgar Allan Poe en 1848.
Nome completo Edgar Allan Poe
Nacemento 19 de xaneiro de 1809
Lugar Boston (Massachusetts) Estados Unidos de América Estados Unidos
Falecemento 7 de outubro de 1849 (40 anos)
Lugar Baltimore (Maryland) Estados Unidos de América Estados Unidos
Soterrado Westminster Hall and Burying Ground
Nacionalidade Estados Unidos de América
Etnia Scotch-Irish American
Alma máter Universidade da Virgínia e Academia Militar dos Estados Unidos
Ocupación poeta, escritor, ensaísta, crítico literario, dramaturgo, xornalista, escritor de ciencia ficción, detective writer e novelista
Cónxuxe Virginia Eliza Clemm Poe
Xéneros poesía
Coñecido/a por O Gato Preto, The Pit and the Pendulum, Os crimes da rúa Morgue, The Oval Portrait, Tell Tale Heart, A narración de Arthur Gordon Pym, The Raven, A carta roubada, The Gold-Bug e A Queda da Casa de Usher
Edgar Allan Poe Signature.svg
editar datos en Wikidata ]

Edgar Allan Poe, nado en Boston (Massachusetts) o 19 de xaneiro de 1809 e finado en Baltimore (Maryland) o 7 de outubro de 1849, foi un escritor norteamericano do século XIX célebre polos seus relatos de terror e polo seu alcoholismo crónico que ó cabo levouno á morte.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Formación e primeira publicación[editar | editar a fonte]

Os seus pais foron David e Elizabeth Arnold Poe, mais o seu pai abandonounos ó pouco de nacer Edgar. A súa nai morreu en Richmond en 1811. Edgar foi acollido entón por Frances Allan e John Allan. Este nunca adoptou legalmente a Poe, mais si lle deu o seu apelido. Por disensións co seu medio pai, Poe acabou na Academia Militar de West Point (1827-1831). En xaneiro de 1831 mudouse a Nova York, e coñeceu o editor Elam Bliss, quen lle publicou unha colección de poemas dedicados ó "corpo de cadetes da U.S.".

Revistas e relatos curtos[editar | editar a fonte]

En 1831 volve a Baltimoreu, á casa da súa tía María Clemn. Ese ano desátase a peste en Baltimore. Esta inspiroulle The King Pest (1834) e A Máscara da Morte Bermella (1842). En 1836 casou con Virginia Clemn en segredo. En 1837 trasladouse a Nova York e publicou As aventuras de Arthur Gordon Pym. En 1838 trasladouse a Filadelfia, onde traballou coma axudante de edición na revista Burton's Gentleman's. En 1840 a editorial Lea & Blanchard publica 25 relatos en dous volumes: Tales of the Grotesque and Arabesque. Deixa Burton's Gentleman's e comeza a tentar lanzar a súa propia revista crítica independente. Logo do primeiro fracaso nesa tentativa, entra en Grahan's Magazine.

Éxito[editar | editar a fonte]

Foi entre os anos 1842-1847 en Nova York cando acadou o seu maior éxito, en particular logo de que o New York Times publicase o seu máis célebre poema: "O Corvo". Chega a facerse co Broadway Journal como editor e propietario. En 1847 morre Virxinia, e Poe colapsa no alcohol. Nos derradeiros días de lucidez publica "Eureka", un poema en prosa sobre a creación e a evolución do Universo.

Obra[editar | editar a fonte]

Case unanimemente é considerado un xenio, a súa obra de ficción e a súa poesía non constitúe senón unha pequena parte a carón dos seus ensaios e do traballo coma crítico de literatura.

Entre as súas obras máis célebres cóntanse:

A parte máis pública da súa vida é quizais o seu alcoholismo, que o acompañou durante toda ela. A imaxe popular de Poe é a dun bébedo dando renda solta ós seus delirios, ata tal punto que os que se denominaron Escritores Malditos convertérono no seu profeta. Entre estes cabe destacar a Charles Baudelaire, que fascinado pola obra de Poe, traduciuna ó francés.

Menos coñecida é a imaxe de Poe de si mesmo, un xenio que se recoñece como tal. Capaz de criticar na obra de Charles Dickens erros que el comete logo en As aventuras de Arthur Gordon Pym.

Poe, herdeiro do romanticismo, non pode evitar incluír nos seus relatos auténticas leccións maxistrais, tanto para dotar de realismo ó seu relato como co afán de ilustrar (e de impresionar) propio dun xenio da época.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]