Coito

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á busca
Cópula entre leóns

O coito (do latín: co-iter, ‘marcha en común' ou ‘ir en común') é a cópula ou unión sexual entre dous individuos de distinto ou do mesmo sexo, da mesma ou diferente especie animal. Nos seres humanos o coito é unha parte da relación sexual, e implica a participación dos órganos xenitais externos.

Coito vaxinal[editar | editar a fonte]

Debuxo de parella hemiseccionada durante o coito; Leonardo da Vinci

O coito vaxinal consiste na penetración do pene na vaxina.

A forma primixenia (xa que esta existe noutros mamíferos de modo case excluínte) do coito vaxinal é o chamado a tergo, isto é: a penetración do pene na vaxina realízase estando a femia de lombos ao macho, adoita estimular o clítoris e incluso o área anterior da vaxina, o comunmente chamado punto G (de Graffenberg).

Esta posición sexual adoita ser chamada «pose dos cans» ou levrette se a muller está apoiada sobre súas pernas e brazos («en catro patas»), aínda que os modos a tergo tamén se realizan cando a muller penetrada vaxinalmente éo de lombos (por exemplo «en culleriña»: deitada apoiándo a súas costas no home).

Á parte da forma a tergo, é moi común a forma frontal, vulgarmente chamada «pose do misioneiro» xa que se adxudica, improbablemente, a introdución desta forma de practicar o coito en Oceanía aos misioneiros cristiáns.

Tradicionalmente impúñase que a muller «debía» estar deitada embaixo do home, aínda que desde a segunda metade do século XX fixéronse comúns diversas posturas de coito vaxinal. Por exemplo, a «pose de Andrómaca» coa muller como «dacabalo» do home deitado. Esta pose dá máis posibilidade de movementos tanto á muller como ao home, xa que ambos poden usar as súas mans para acariciar outras partes do corpo.

Coitus interruptus (marcha atrás)[editar | editar a fonte]

Chámase coitus interruptus ou coito interrompido cando ao final do coito a exaculación ocorre fóra da vaxina.

Esta práctica de sacar o pene da vaxina xusto antes da exaculación considerouse como un método anticonceptivo natural durante moito tempo, pero non é unha maneira segura de evitar o embarazo xa que o líquido preseminal —a segregación previa á exaculación— tamén contén seme. Non protexe aos integrantes da parella das ETS (como a sida ou sífilis)

Sexo anal[editar | editar a fonte]

Posición coital do «can»
Artigo principal: Sexo anal.

No sexo anal a penetración realízase no ano da parella (xa sexa este home ou muller). O termo «coito anal» non se utiliza na linguaxe usual. En linguaxe académico chámase ás veces «pedicación» (do latín pœdicatio ou pœdicationis).

A persoa que é penetrada pode exercer forza cos músculos do esfínter anal, apertando o pene e aumentando a sensación pracenteira. O seme exaculado queda depositado no recto ata que os excrementos sigan o seu curso natural ao exterior.

A mucosa anal carece de lubricación e é aínda máis fácil de irritar que a vaxina, polo cal, desde a detección do VIH, o virus que causa a sida, promoveuse o uso do preservativo entre as persoas que practican sexo anal, para evitar un posible contaxio.

Sexo oral[editar | editar a fonte]

Sexo oral de cunnilingus
Artigo principal: Sexo oral.

O sexo oral posúe catro variantes:

  • a felación (estimulación do pene cos beizos e a lingua);
  • a irrumación (onde é o pene o que promove todos os movementos coitales na boca);
  • o cunilinguo (estimulación da vulva e o clítoris cos beizos e a lingua);
  • o anilingus ou bico negro (estimulación do ano cos beizos e a lingua).

Unha variante de sexo oral é a posición popularmente coñecida como 69, na cal os integrantes da parella estimulan, cada cal e ao mesmo tempo, coa súa lingua, beizos etc, os xenitais da parella.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]