Adro Vello

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura

Coordenadas: 42°28′39.8″N 08°55′49.5″O / 42.477722, -8.930417

Vista xeral de Adro Vello.

A necrópole de Adro Vello é un sitio arqueolóxico localizado na costa norte da península do Grove, a carón da praia do Carreiro, que acolle restos dunha vila romana, con elementos que evidencian a práctica da salga de peixe, dunha igrexa de estilo xermánico e inhumacións que se prolongaron entre os séculos VI e XVIII. Toda a construción está bordeada cara ó mar por unha serie de muros superpostos.

Hoxe está abandonado e unicamente protexido por un valado metálico, co interior semicuberto pola vexetación. Un acordo do Concello e da Deputación de Pontevedra pretende levar a cabo unha actuación dirixida á limpeza das escavacións antes do verán de 2013[1]. Pola contra, cando O Grove estaba gobernado por un alcalde socialista, en 2010, debido a que ó concello non lle daban axudas das deputación nin da Xunta víronse na obriga[2]. de propoñer que se cubrisen os restos con area para evitar a progresiva deterioración que estaba a sufrir.

Historia[editar | editar a fonte]

As primeiras edificacións pódense datar nos séculos III e IV d.C. A igrexa de estilo xermánico dátase no VI ou VII.

O nome da necrópole, Adro Vello, fai alusión á devandita igrexa. Séculos despois tivo que ser trasladada cara ó interior, ó lugar no que hoxe se levanta a actual igrexa de San Vicente do Grove, traslado que explica que a necrópole quedase abandonada no século XVIII ata ser cuberta pola area e desaparecer da memoria popular ata o seu descubrimento na segunda metade do século XX.

Foi a partir da construción dunha estrada de acceso a unha urbanización proxectada ó oeste do lugar (e que nunca chegou a levantarse) cando se detectou a presenza de muros e ósos humanos, descubrimento que motivou as primeiras escavacións. O caso foi que a estrada atravesaba o sitio arqueolóxico e baixo ela, así como baixo unha vivenda levantada ó outro lado da estrada, quedou soterrada unha superficie que se estima na metade da área ocupada polas construcións.

Arqueoloxía[editar | editar a fonte]

Detalle dos restos recuperados.
Translación do Apóstolo.

Restos da vila romana son diferentes muros, calzadas e canalizacións de auga. Especialmente importantes son dúas pías dedicadas á salga de peixe, coas paredes internas enlucidas.

Da igrexa de estilo xermánico consérvase a base dos muros perimetrais e restos dun altar. No interior da igrexa pero, sobre todo, ó seu redor esténdese un gran número de enterramentos en varias capas superpostas. Calcúlase que puido haber entre 1.600 e 4.000 enterramentos. A gran maioría son moi simples, directamente en terra ou rodeados de varias pedras verticais, pero tamén hai sarcófagos labrados nunha única peza.

Dúas construcións anexas poden corresponder ás bases de cadansúa torre dunha posible fortificación altomedieval.

Nas proximidades de Adro Vello existe un pequeno poboado castrexo, do que ás penas quedan restos pero que deixou a pegada na microtoponimia: O Castriño.

Xa nas primeiras escavacións atopouse unha moeda do século XII na que se representa a que quizais sexa a imaxe máis antiga da translación do apóstolo Santiago [3] e que hoxe se conserva no Museo das Peregrinacións de Santiago de Compostela.

Esta prioridade histórica discútea co tímpano da igrexa románica, tamén do século XX, de Santiago de Cereixo, en Vimianzo.

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]