Ramiro Fonte

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Placa conmemorativa na casa natal de Ramiro Fonte na Praza da Angustia de Pontedeume, no terceiro cabodano do seu pasamento.

Ramiro Fonte Crespo, nado en Pontedeume en 1957 e finado en Barcelona o 11 de outubro de 2008, foi un escritor galego.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Licenciado en Filosofía e Letras e profesor de Lingua e Literatura Galegas, foi poeta, narrador, ensaísta, crítico e estudoso da literatura galega. Foi un dos fundadores do colectivo poético Cravo Fondo (1977) e participou na fundación da revista Dorna en 1981.

Foi membro correspondente da Real Academia Galega. Nos últimos anos da súa vida foi director do centro do Instituto Cervantes en Lisboa.

Obra[editar | editar a fonte]

Poesía[editar | editar a fonte]

  • As cidades da nada, 1983, Sociedade de Cultura Valle-Inclán.
  • Designium, 1984, Xerais.
  • Pensar na tempestade, 1986, Sotelo Blanco.
  • Pasa un segredo, 1988, Xerais. Publicado en castelán no 1991 por Libertarias.
  • Escolma poética, 1990, Deputación de Granada, en edición bilingüe galego-castelán.
  • Adeus norte, 1991, Sociedade de Cultura Valle-Inclán. Publicado en castelán no 1992 por Editorial Renacimiento.
  • As lúas suburbanas, 1991, Librería Anticuaria el Guadalhorce.
  • Luz do mediodía, 1995, Espiral Maior. Publicado en castelán no 1997 por Editorial Renacimiento.
  • Persoas de amor, 1995, Monograma.
  • O cazador de libros, 1997, Sotelo Blanco.
  • Mínima moralidade, 1998, Deputación da Coruña.
  • Capitán Inverno, 1999, Xerais. Publicado en castelán no 2002 por Editorial Pre-Textos.
  • A rocha dos proscritos, 2001, Deputación de Pontevedra. 2ª edición ampliada en 2005 con O pasaxeiro inmóbil, publicada en Xerais.
  • Reversos, 2008, Xerais.

Narrativa[editar | editar a fonte]

  • Catro novelas sentimentais, 1988, Xerais.
  • Aves de paso, 1990, Xerais.
  • As regras do xogo, 1990, Cumio.
  • Os leopardos da lúa, 1993, Galaxia.
  • Soños eternos, 1994, Nigra.
  • Os meus ollos, 2003, Xerais.
  • Os ollos da ponte, 2004, Xerais.
  • As pontes no ceo, 2007, Xerais.

Literatura infanto-xuvenil[editar | editar a fonte]

  • Xardín do pasatempo, 2008, Tambre. Poesía

Ensaio[editar | editar a fonte]

En antoloxías e obras colectivas[editar | editar a fonte]

  • Cravo fondo, 1977, Follas Novas.
  • Escolma de poesía galega (1976-1984), 1984, Sotelo Blanco.
  • Desde a palabra, doce voces, 1986, Sotelo Blanco.
  • Celso Emilio Ferreiro (1912-1979). Unha fotobiografía, 1989, Xerais.
  • "Iluminacións danubianas" en Caderno de viaxe, 1989, Xerais.
  • "Razóns para matar a Martíns" en O relato breve. Escolma dunha década, 1990, Galaxia.
  • Sis poetes gallecs, 1990, Editorial Columna. Edición bilingüe galego-catalán.
  • Los caminos de la voz: seis poetas gallegos de hoy, 1995, Diputación de Granada. Edición bilingüe galego-castelán, a cargo de Luciano Rodríguez Gómez.
  • Ámbito dos pasos, 1996, Concello de Pontedeume.
  • Unha liña no ceo (58 narradores galegos 1979-1996), 1996, Xerais.
  • Galician generation of the eighties: three poets, 1999, Universidade da Coruña.
  • X. Espazo para un signo, 2005, Xerais.
  • Dix-sept poètes galiciens 1975-2000. Dezasete poetas galegos 1975-2000, 2008, Universidade da Coruña.

Premios[editar | editar a fonte]

Poemas musicados[editar | editar a fonte]

O guitarrista e compositor Víctor Aneiros musicaliza o poema "Na barra", no seu álbum Heroe Secreto (2008). No seu álbum Brétemas da Memoria (2010) musicaliza 7 poemas de Ramiro Fonte: "Vida bohemia", "Sombras de Compostela", "Autor de westerns", "Máis alá", "Un tute á morte", "Cabina telefónica" (Lupanar de cristal) e "Rita Hayworth" (Sirenas da policía).

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]