Javier Marías

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Javier Marías
Javier Marías (Feria del Libro de Madrid, 31 de mayo de 2008).jpg
Javier Marías na Feira do Libro de Madrid, 31 de maio de 2008.
Datos persoais
Nacemento 20 de setembro de 1951 (63 anos)
Lugar Madrid Madrid Comunidade de Madrid
Falecemento
Lugar
Soterrado {{{soterrado}}}
Soterrada {{{soterrada}}}
Residencia {{{residencia}}}
Nacionalidade {{{nacionalidade}}}
Cónxuxe {{{cónxuxe}}}
Fillos {{{fillos}}}
Relixión {{{relixión}}}
Actividade
Lingua {{{lingua}}}
Lingua Español
Período {{{período}}}
Movemento {{{movemento}}}
Xéneros Narrativa, ensaio
Princ. obras {{{obras}}}
Alma mater {{{alma_mater}}}
Estudos {{{estudos}}}
Ocupación {{{ocupación}}}
Profesión {{{profesión}}}
Organización {{{organización}}}
Cargos {{{cargos}}}
Premios {{{premios}}}
[[Ficheiro:|centro|250px]]
{{{web}}}

{{{notas}}}

Javier Marías, nado en Madrid o 20 de setembro de 1951, é un escritor, tradutor e editor español, membro da Real Academia Española. É considerado un dos novelistas máis relevantes da literatura española contemporánea.

Biografía[editar | editar a fonte]

Fillo do filósofo Julián Marías, pasou parte da súa infancia xunto coa súa familia en Estados Unidos, xa que ó seu pai, encarcerado e represaliado por ser republicano, prohibiuselle impartir clases na Universidade española. Recibiu unha sólida educación liberal no Colexio Estudio, herdeiro da Institución Libre de Enseñanza. Licenciouse en Filosofía e Letras (sección de Filoloxía Inglesa) pola Universidade Complutense de Madrid.

Sobriño e curmán, respectivamente, dos cineastas Jess e Ricardo Franco, colaborou con eles na súa xuventude traducindo ou escribindo guións, e mesmo aparecendo como extra nalgunha longametraxe.

En 1970 escribiu a súa primeira novela, Los dominios del lobo, que sería publicada ó ano seguinte. Entre a escritura da obra e a súa publicación, coñeceu ó escritor Juan Benet moi importante na súa vida persoal e literaria.

En 1972 publicou a súa segunda novela, Travesía del horizonte, e en 1978 a terceira, El monarca del tiempo. Ese mesmo ano apareceu a súa tradución da novela de Laurence Sterne: "La vida y opiniones del caballero Tristram Shandy", pola que lle foi concedido o ano seguinte o Premio Nacional de Tradución. En 1983 publicou a súa cuarta novela, El siglo.

Entre 1983 e 1985 impartiu clases de Literatura Española e Teoría da Tradución na Universidade de Oxford. En 1984 faríao no Wellesley College en Boston e entre 1987 e 1992 na Universidade Complutense de Madrid.

En 1986 publicou a novela El hombre sentimental e, en 1988, Todas las almas. Esta última, aínda que obra de ficción, narra a historia dun profesor español que imparte clases en Oxford, o que deu lugar a algún equívoco ó ser identificado de forma errónea o narrador co autor.

En 1990 publicouse a súa primeira recompilación de relatos breves, Mientras ellas duermen e en 1991 a súa primeira recompilación de artigos a súa obra publicada en prensa e revistas.

A novela Corazón tan blanco (1992) tivo un grande éxito tanto de público coma de crítica, e significou a súa definitiva consagración como escritor. Foi traducida a decenas de linguas, e o crítico alemán Marcel Reich-Ranicki, auténtico gurú literario no seu país, mencionou a Marías coma un dos máis importantes autores vivos de todo o mundo. Á súa seguinte novela, publicada en 1994, Mañana en la batalla piensa en mí (título tomado dun verso de Shakespeare, ó igual que Corazón tan blanco), chovéronlle os premios en Europa e América.

En 1998 apareceu Negra espalda del tiempo, novela na que Javier Marías detalla os cruces entre ficción e vida real producidos pola falsa interpretación de Todas las almas como un roman à clef. É tamén nesta obra onde se conta a historia do "lendario, real e ficticio" Reino de Redonda, do que Marías se acababa de converter en soberano, co nome de Xavier I, trala abdicación de Jon Wynne-Tyson. Con evidente tono lúdico, Marías (pese ó seu republicanismo confeso) aceptou o título co obxecto de defender o legado literario do Reino, nomeou unha corte formada por personaxes da cultura nacional e internacional e convocou un premio anual. No ano 2000 creou a editorial Reino de Redonda.

En 2002 comezou a publicar a que podería cualificarse coma a súa novela máis ambiciosa, Tu rostro mañana. Aínda que de lectura independente, continúa con algúns dos personaxes (en particular, o narrador) de Todas las almas. Debido á súa extensión, o autor tiña previsto publicala en dous tomos, aínda que serán tres como mínimo, xa que tras os dous primeiros (Fiebre y lanza, 2002 e Baile y sueño, 2004) está aínda inconclusa.

En 2006 foi elixido membro da Real Academia Española de la Lengua, na que, tras ler o seu discurso de ingreso, ocupará a cadeira R, vacante trala morte de Fernando Lázaro Carreter. Anteriormente declinara pertencer á institución porque o seu pai xa ocupaba unha praza.

É considerado un dos escritores vivos máis relevantes en lingua española. As súas Corazón tan blanco e Mañana en la batalla piensa en mí foron catalogadas por moitos entre os clásicos da literatura castelá case desde a súa publicación. O seu labor como articulista foi moi influente tanto en España como en América Latina e apareceu en medios moi relevantes coma os xornais españois El País, El Semanal (ó que renunciou despois de ser censurado) e a revista mexicana Letras Libres.

Ademais (exclusivamente en termos literarios) é rei de Redonda baixo o nome de King Javier I (a historia do nomeamento aparece en Negra espalda del tiempo). Coa súa investidura outorgou títulos nobiliarios (ficticios) a unha grande cantidade de personaxes das artes e las letras, entre eles Pedro Almodóvar, Arturo Pérez-Reverte, Francis Ford Coppola e John Maxwell Coetzee.

Malia o seu éxito de crítica e público (ou quizais a causa disto), a Marías non lle faltan detractores. A nivel literario, algúns considérano pouco español e estranxeirizante. Outros, un tanto sobrevaluado. Ademais, foron públicas as súas diferenzas e enfrontamentos, entre outros, con Jorge Herralde (editor de Anagrama, na que Javier Marías publicou algunha das súas primeiras obras), Elías e Gracia Querejeta, pola adaptación cinematográfica de Todas las almas, co suplemento de prensa El Semanal, que se negou a publicar un dos seus artigos, ou coa Asociación de Víctimas do Terrorismo, a raíz da publicación do artigo Un país demasiado anómalo.

Obras[editar | editar a fonte]

Novelas[editar | editar a fonte]

  • Los dominios del lobo (1971).
  • Travesía del horizonte (1972).
  • El monarca del tiempo (1978).
  • El siglo (1983).
  • El hombre sentimental (1986).
  • Todas las almas (1989).
  • Corazón tan blanco (1992).
  • Mañana en la batalla piensa en mí (1994).
  • Negra espalda del tiempo (1998).
  • Tu rostro mañana (2002 - 2007):
    • 1: Fiebre y lanza (2002),
    • 2: Baile y sueño (2004),
    • 3: Veneno, sombra y adiós (2007).

Relatos[editar | editar a fonte]

  • Mientras ellas duermen (1990; edición ampliada en 2000).
  • Cuando fui mortal (1996).
  • Mala índole (1998).

Coleccións de artigos[editar | editar a fonte]

  • Pasiones pasadas (1991).
  • Literatura y fantama (1993; edición ampliada en 2001).
  • Vida del fantasma (1995; edición ampliada en 2001).
  • Mano de sombra (1997).
  • Seré amado cuando falte (1999).
  • Salvajes y sentimentales (2000).
  • A veces un caballero (2001).
  • Harán de mí un criminal (2003).
  • El oficio de oír llover (2005).
  • Donde todo ha sucedido: al salir del cine (2005).
  • Demasiada nieve alrededor (2007).

Traducións[editar | editar a fonte]

Obras (excluídos artigos) traducidas por Javier Marías:

Outros[editar | editar a fonte]

  • Vidas escritas (1992).
  • El hombre que parecía no querer nada (1996).
  • Miramientos (1997).
  • Si yo amaneciera otra vez (1997).
  • Desde que te vi morir (1999).

Si yo amaneciera otra vez e Desde que te vi morir inclúen traducións de poemas de, respectivamente, Faulkner e Nabokov e ensaios de Javier Marías, polo que se incluíron en dúas categorías.

Galardóns[editar | editar a fonte]

  • Premio Nacional de Traducción por La vida y las opiniones del caballero Tristram Shandy (1979).
  • Premio Herralde de Novela por El hombre sentimental (1986).
  • Premio Cidade de Barcelona por Todas las almas (1989).
  • Premio da Crítica por Corazón tan blanco (1993).
  • Prix L'Œil et la Lettre por Corazón tan blanco (1993).
  • Premio Rómulo Galegos por Mañana en la batalla piensa en mí (1995).
  • Premio Fastenrath (Real Academia Española de la Lengua) por Mañana en la batalla piensa en mí (1995).
  • Prix Femina Étranger (Francia) á mellor novela estranxeira por Mañana en la batalla piensa en mí (1996).
  • Premio Nelly Sachs (Dortmund) polo conxunto da súa obra (1997).
  • IMPAC International Dublin Literary Award (Trinity College de Dublín) por Corazón tan blanco (1997).
  • Premio Letterario Internazionale Mondello-Città di Palermo por Mañana en la batalla piensa en mí (1998).
  • Premio Comunidade de Madrid á creación artística polo conxunto da súa obra (1998).
  • Premio Internazionale Ennio Flaiano por El hombre sentimental (2000).
  • Premio Grinzane Cavour (Turín) por el conjunto de su obra (2000).
  • Premio Internacional Alberto Moravia de narrativa estranxeira (Roma) polo conxunto da súa obra (2000).
  • Premio Nacional de Periodismo Miguel Delibes polo artigo El oficio de oír llover (2003).
  • Premio Salambó ó mellor libro de narrativa por Tu rostro mañana, 1: Fiebre y lanza (2003).

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]