Gran Premio do Reino Unido de 1951

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Flag of the United Kingdom.svg Gran Premio de Reino Unido de 1951
Detalles da carreira
Carreira 5 de 8 no Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1951.
Trazado do circuíto de Silverstone1950-51
Trazado do circuíto de Silverstone1950-51
Data 14 de xullo de 1951
Nome oficial IV RAC British Grand Prix
Localización Circuíto de Silverstone, Northamptonshire, Reino Unido
Percorrido Percorrido permanente de carreira
4´649 km
Distancia 90 voltas, 408´410 km
Clima Amornado, seco
Pole position
Piloto Flag of Argentina.svg José Froilán González Ferrari
Tempo 1:43.4
Volta rápida
Piloto Italia Giuseppe Farina Alfa Romeo
Tempo 1:44.0 na volta 2
Podio
Primeiro Flag of Argentina.svg José Froilán González Ferrari
Segundo Flag of Argentina.svg Juan Manuel Fangio Alfa Romeo
Terceiro Italia Luigi Villoresi Ferrari

O Gran Premio do Reino Unido de 1951 foi unha carreira de automobilismo de Fórmula Un, celebrada o 14 de xullo de 1951 no circuíto de Silverstone, Silverstone, Inglaterra. Foi a quinta carreira da tempada de Fórmula Un de 1951. A carreira, disputada sobre 90 voltas foi a primeira vitoria de José Froilán González, e tamén a primeira de moitas para o equipo Ferrari. Tanto o equipo como o piloto tamén lograron a súa primeira pole position durante o fin de semana. Juan Manuel Fangio terminou segundo nun Alfa Romeo e Luigi Villoresi terceiro en Ferrari.


Informe[editar | editar a fonte]

José Froilán González foi un segundo máis rápido que Juan Manuel Fangio na clasificación, logrando a primeira pole position da súa carreira. Tamén foi a primeira pole position para o equipo Ferrari, e a primeira no Campionato do Mundo (con exclusión das carreiras das 500 Millas de Indianápolis), non marcada por un Alfa Romeo. Nino Farina e Alberto Ascari cualificaron en terceira e cuarta posición, completando a primeira fila. González e Fangio saíron disparados case en paralelo desde a primeira fila da grella, seguidos de cerca polos outros Alfa Romeo e Ferraris. O piloto de Alfa Romeo Felice Bonetto, que saíu na sétima posición, foi o primeiro home na primeira curva, co Ferrari de González en segunda posición. González tomou o liderado de Bonetto na segunda volta, seguido de Fangio. Os BRM de Reg Parnell e Peter Walker foron en persecución dos líderes. O equipo chegara no último minuto, e non participara nas practicas, nin sequera clasificou para a súa primeira carreira, saíndo nas posicións 19 e 20. Na volta 6, Fangio comezou a achegarse a González, ó que lle pasou na recta na volta 10, e aos poucos comezou a afastarse. O Maserati de John James converteuse no primeiro retirado da carreira na volta 23 cun problema no radiador, pero pronto se lles uniron Luís Quirón, compañeiro de equipo en Maseratti, o Ferrari de Alberto Ascari e Farina. Farina detívose na curva da Abadía logo de 75 voltas co embrague patinandolle e o seu motor en chamas. Farina stablecera a volta rápida na volta 38, cun tempo de 1 minuto 44 segundos, cunha velocidade media de 99´99 quilómetros por hora, asegurando un punto ese fin de semana. González volveu tomar a dianteira na volta 39 cun adiantamento na curva Becketts. Mantivo a súa vantaxe durante o resto da carreira (con exclusión dunha volta, cando entrou en boxes xusto antes de que o fixera Fangio). Os pilotos de BRM Parnell e Walker seguían correndo, a pesar de que estaban sufrindo queimaduras nas mans e nos pés, finalmente, acabarían quinto e sétimo respectivamente. González logrou a súa primeira vitoria e a de Ferrari nunha carreira do Campionato do Mundo por 51 segundos. Foi a primeira carreira do Campionato Mundial (con exclusión da Indy 500), que non foi gañado por un Alfa Romeo. Con todo un Alfa aínda estaba en segundo lugar, o de Fangio, campión ao final da tempada. Luigi Villoresi levou ao segundo Ferrari ao podio despois de terminar en terceiro lugar, dúas voltas atrás. Bonetto e Parnell foron os outros dous anotadores de puntos na carreira, acabando en cuarta e quinta posición respectivamente. Ao final resultou que, González competira cun chasis e un motor máis vello que os dos seus compañeiros de equipo, Villoresi e Ascari.[1]

Clasificación[editar | editar a fonte]

Cualificación[editar | editar a fonte]

Pos Piloto Construtor Tempo Diferenza
1 12 Flag of Argentina.svg José Froilán González Ferrari 1:43.4
2 2 Flag of Argentina.svg Juan Manuel Fangio Alfa Romeo 1:44.4 + 1.0
3 1 Italia Nino Farina Alfa Romeo 1:45.0 + 1.6
4 11 Italia Alberto Ascari Ferrari 1:45.4 + 2.0
5 10 Italia Luigi Villoresi Ferrari 1:45.8 + 2.4
6 3 Italia Consalvo Sanesi Alfa Romeo 1:50.2 + 6.8
7 4 Italia Felice Bonetto Alfa Romeo 1:52.0 + 8.6
8 14 Flag of the United Kingdom.svg Peter Whitehead Ferrari 1:54.6 + 11.2
9 22 Francia Louis Rosier Talbot-Lago-Talbot 1:56.0 + 12.6
10 8 Flag of the United Kingdom.svg Bob Gerard ERA 1:57.0 + 13.6
11 18 Flag of the United Kingdom.svg Duncan Hamilton Talbot-Lago-Talbot 1:57.2 + 13.8
12 9 Flag of the United Kingdom.svg Brian Shawe-Taylor ERA 1:58.2 + 14.8
13 23 Flag of Monaco.svg Louis Chiron Talbot-Lago-Talbot 2:00.2 + 16.8
14 25 Bélxica Johnny Claes Talbot-Lago-Talbot 2:05.8 + 22.4
15 15 Flag of the United Kingdom.svg David Murray Maserati 2:06.0 + 22.6
16 17 Flag of the United Kingdom.svg Philip Fotheringham-Parker Maserati 2:13.2 + 29.8
17 16 Flag of the United Kingdom.svg John James Maserati 2:17.0 + 33.6
18 23 Flag of Ireland.svg Joe Kelly Alta 2:18.4 + 35.0
19 7 Flag of the United Kingdom.svg Peter Walker BRM Sen tempo
20 6 Flag of the United Kingdom.svg Reg Parnell BRM Sen tempo

Carreira[editar | editar a fonte]

Pos Piloto Construtor Voltas Tempo/retirada Grella Puntos
1 12 Flag of Argentina.svg José Froilán González Ferrari 90 2:42:18.2 1 8
2 2 Flag of Argentina.svg Juan Manuel Fangio Alfa Romeo 90 +51.0 2 6
3 10 Italia Luigi Villoresi Ferrari 88 +2 voltas 5 4
4 4 Italia Felice Bonetto Alfa Romeo 87 +3 voltas 7 3
5 6 Flag of the United Kingdom.svg Reg Parnell BRM 85 +5 voltas 20 2
6 3 Italia Consalvo Sanesi Alfa Romeo 84 +6 voltas 6
7 7 Flag of the United Kingdom.svg Peter Walker BRM 84 +6 voltas 19
8 9 Flag of the United Kingdom.svg Brian Shawe-Taylor ERA 84 +6 voltas 12
9 14 Flag of the United Kingdom.svg Peter Whitehead Ferrari 83 +7 voltas 8
10 22 Francia Louis Rosier Talbot-Lago-Talbot 83 +7 voltas 9
11 8 Flag of the United Kingdom.svg Bob Gerard ERA 82 +8 voltas 10
12 18 Flag of the United Kingdom.svg Duncan Hamilton Talbot-Lago-Talbot 81 +9 voltas 11
13 25 Bélxica Johnny Claes Talbot-Lago-Talbot 80 +10 voltas 14
Ret 1 Italia Nino Farina Alfa Romeo 75 Embrague 3 1
NC 23 Flag of Ireland.svg Joe Kelly Alta 75 Non clasificado 18
Ret 11 Italia Alberto Ascari Ferrari 56 Caixa de cambios 4
Ret 17 Flag of the United Kingdom.svg Philip Fotheringham-Parker Maserati 46 Fuga de aceite 16
Ret 15 Flag of the United Kingdom.svg David Murray Maserati 45 Motor 15
Ret 23 Flag of Monaco.svg Louis Chiron Talbot-Lago-Talbot 41 Freos 13
Ret 16 Flag of the United Kingdom.svg John James Maserati 23 Radiador 17

Posicións logo da carreira[editar | editar a fonte]

Pos Piloto Puntos
Nuvola single chevron right.svg 1 Flag of Argentina.svg Juan Manuel Fangio 21
Nuvola single chevron right.svg 2 Italia Nino Farina 15
1uparrow green.svg 2 3 Italia Luigi Villoresi 12
1uparrow green.svg 5 4 Flag of Argentina.svg José Froilán González 11
1downarrow red.svg 2 5 Flag of the United States.svg Lee Wallard 9
  • Nota: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación. Só os catro mellores resultados contan para o campionato.

Notas[editar | editar a fonte]

A menos que se indique o contrario, todos os resultados da carreira tómanse de "The Official Formula 1 website". http://www.formula1.com/results/season/1951/576/. Consultado o 2007-06-05.

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Gran Premio do Reino Unido de 1951


Carreira anterior:
Gran Premio de Francia de 1951
Campionato Mundial de Fórmula 1 da FIA
Temporada 1951
Carreira seguinte:
Gran Premio de Alemaña de 1951
Carreira anterior:
Gran Premio do Reino Unido de 1950
Gran Premio do Reino Unido Carreira seguinte:
Gran Premio do Reino Unido de 1952