Galatea (lúa)
| Galatea | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
 | |||||||
|
Instancia de
| |||||||
|
Epónimo
| |||||||
|
Designación provisional
S/1989 N 4  | |||||||
|
Astro pai
| |||||||
| Características orbitais | |||||||
| Excentricidade orbital | 0 | ||||||
| Inclinación orbital | 0,052 ° | ||||||
| Período orbital | 0,42874431 d | ||||||
| Semieixo maior | 61.593 km | ||||||
| Características físicas | |||||||
| Radio | 88 km | ||||||
| Masa | 3,7 Zg | ||||||
| Albedo | 0,08 | ||||||
| Magnitude aparente | 21,9 | ||||||
| Persoas e organizacións | |||||||
|
Descubridor/a
| |||||||
| Datas e cronoloxía | |||||||
|
Data descuberta
28 de xullo de 1989 | |||||||
| |||||||
| Wikidata G:Commons C:Commons | |||||||
Galatea (ou en grego Γαλάτεια), tamén coñecida coma Neptuno VI, é o cuarto satélite máis próximo a Neptuno. Foi máis tarde nomeada Galatea, unha das Nereidas da mitoloxía grega.
Galatea foi descuberta a finais de xullo do 1989 a partir de imaxes tomadas pola sonda espacial Voyager 2. Déuselle a designación temporal de S/1989 N 4.[1] O descubrimento foi anunciado (IAUC 4824) o 2 de agosto do 1989, pero o texto só fala de "10 fotogramas tomados en 5 días", resultando así que o descubrimento fora uns cantos días antes do 28 de xullo. O nome foille outorgado o 16 de setembro do 1991[2].
Galatea amosa unha forma irregular e non amosa signos de modificacións xeolóxicas. É máis coma unha pila de cascallos "reagrupados" a partir de fragmentos de satélites orixinais de Neptuno, os cales foron pulverizados polas perturbacións de Tritón pouco despois de que a lúa fose capturada na súa moi excéntrica órbita inicial[3].
A órbita de Galatea está por debaixo do radio da órbita sincrónica de Neptuno, está pois nunha lenta espiral cara ó planeta debido ó efecto de desaceleración que as mareas gravitatorias provocan e eventualmente podería impactar contra a atmosfera de Neptuno, ou partirse, creando un anel planetario unha vez traspasado o límite de Roche, debido á dispersión dos fragmentos da lúa.
Galatea parece ser unha lúa pastor para o anel de Adam que está a 1000 km cara a fóra respecto da órbita da lúa. As resonancias con Galatea nunha taxa de 42:43 son consideradas coma o mecanismo máis probable de confinamento dos particulares arcos de anel que existen neste anel.[4] A masa de Galatea foi estimada a partir das perturbacións que esta crea no anel.[5]
Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ IAUC circular 4824
- ↑ "IAU Circular No. 5347". 16 de setembro do 1991. Consultado o 10-04-2007.
- ↑ D. Banfield e N. Murray (1992). "A dynamical history of the inner neptunian satellites". Icarus 99: 390. doi:10.1016/0019-1035(92)90155-Z.
- ↑ F. Namouni; C. Porco (2002). "The confinement of Neptune's ring arcs by the moon Galatea". Nature 417: 45. doi:10.1038/417045a.
- ↑ C.C. Porco (1991). "An Explanation for Neptune's Ring Arcs". Science 253: 995. PMID 17775342. doi:10.1126/science.253.5023.995.
Véxase tamén
[editar | editar a fonte]Outros artigos
[editar | editar a fonte]Ligazóns externas
[editar | editar a fonte]- Galatea ProfileArquivado 01 de agosto de 2007 en Wayback Machine. by NASA's Solar System Exploration (en inglés)
- Neptune's Known Satellites (by Scott S. Sheppard) (en inglés)
