O caso Tornasol

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
(Redirixido desde "O asunto Tornasol")
Saltar ata a navegación Saltar á procura

O caso Tornasol
Flag of Syldavia.svg
Bandeira do ficticio Reino de Sildavia, situado na Península Balcánica
Título orixinalL'affaire Tournesol
Autor/aHergé
OrixeBélxica Bélxica
LinguaFrancés
ColecciónAs aventuras de Tintín
Xénero(s)Aventuras
EditorialCasterman
Data de pub.Seriado: 22 de decembro de 1954 ol 22 de febreiro de 1956
FormatoSeriado, con recompilación en álbum
Páxinas62
ISBNISBN 84-261-1954-9
Precedido porExplorando a lúa
Seguido porStock de coque
EditorEditorial Juventud
TraduciónValentín Arias López

O caso Tornasol (francés: L'Affaire Tournesol) é o décimo oitavo álbum da serie As aventuras de Tintín, escritos e ilustrados polo artista belga Hergé. Apareceu primeiro nas páxinas da revista Tintín entre o 22 de decembro de 1954 e o 22 de febreiro de 1956. A primeira edición en álbum publicouse en 1956. A historia segue os intentos do novo xornalista Tintín, o seu can Milú, e o seu amigo o Capitán Haddock para rescatar ao seu amigo o profesor Tornasol, que desenvolveu unha máquina capaz de destruír obxectos con ondas sonoras, que é secuestrado polos países europeos rivais de Borduria e Sildavia.

Como o volume anterior, Explorando a Lúa, O asunto Tornasol creouse coa axuda do equipo de artistas de Hergé nos Studios Hergé. A historia reflectía as tensións da guerra fría que estaba a vivir Europa durante a década de 1950, e introduciu tres personaxes recorrentes na serie: Serafín Latón, a Carnicería Sanzot e o Coronel Sponsz. Hergé continuou As aventuras de Tintín con Stock de coque, e a serie no seu conxunto converteuse nunha parte determinante da tradición da banda deseñada franco-belga . O asunto Tornasol foi ben recibido, e varios comentaristas o describiron como unha das mellores aventuras de Tintín. A historia adaptouse para a serie animada de 1957 da serie animada de Belvision Hergé's Adventures of Tintin, a serie animada de 1991 de Ellipse / Nelvana As aventuras de Tintín, e a dramatización de 1992 de BBC Radio 5 das aventuras.

A edición en galego foi en 1983 pola Editorial Juventud con tradución dende o castelán de Valentín Arias.[1]

Argumento[editar | editar a fonte]

A historia comeza con Tintín e o capitán Haddock de volta a Moulinsart, cando son interrompidos por unha estraña tormenta que provoca a rotura de vidros, espellos e porcelanas en todo o palacio. O vendedor de seguros Serafín Lampión chega á casa para refuxiarse, molestando ao capitán Haddock. Óense disparos no recinto do xardín e Tintín e Haddock descobren un home ferido con acento estranxeiro que logo desaparece. Á mañá seguinte, o profesor Tornasol sae cara a Xenebra para asistir a unha conferencia sobre física nuclear. Tintín e Haddock aproveitan a oportunidade para investigar o laboratorio de Tornasol, descubrindo que os seus experimentos cun xerador de ultrasóns foran os responsables da destrución dos vidros da noite anterior.

Mentres exploran, son atacados por un estraño, que logo escapa, temendo que Tornasol estea en perigo, Tintín, Haddock e Milú diríxense cara a Xenebra. En Xenebra, descobren que Tornasol foi a Nyon a coñecer ó Profesor Topolino, experto en ultrasóns. O grupo viaxa alí nun taxi, pero o seu coche é atacado por dous homes noutro coche, que forzan o taxi a caer no lago Xenebra. Sobrevivindo ao ataque, Tintín, Haddock e Milú continúan ata Nyon, onde atopan a Topolino atado e amordazado na súa adega. Cando Tintín interroga ao profesor, a casa exprota, pero todos sobreviven. [2]

Tintín e Haddock atópanse cos detectives Hernández e Fernández, que revelan que o home ferido en Marlinspike era sildavo. Tintín sospeita que Tornasol inventou un dispositivo ultrasónico capaz de ser usado como arma de destrución masiva, e que tanto os axentes de intelixencia sildavos como os bordurios están a procurar. Ao descubrir que os espías bordurios secuestraron a Tornasol e o manteñen refén na súa embaixada de Rolle, Tintín e Haddock intentan rescatalo, pero durante o intento é capturado por axentes sildavos que escapan en avión ata o seu país. Na mañá seguinte, Tintín e Haddock entéranse que un avión de caza bordurio interceptou o avión sildavo e capturaron a Tornasol, polo que agora está detido en Borduria. Viaxan á capital de Borduria, Szohôd, coa intención de rescatalo. [3]

Na cidade, son acompañados ó seu hotel por axentes da policía secreta borduria, por orden do xefe da policía o coronel Sponsz para supervisar ó dúo. Conscientes de que están sendo controlados, Tintín e Haddock escapan do hotel e escóndense no teatro da ópera, onde Bianca Castafiore está actuando. Cando a policía vai buscalos, escóndese no armario de Castafiore. Cando Sponsz chega a visitar Castafiore no seu camerino, Tintín é capaz de roubarlle documentos do peto do seu abrigo que asegurarán a liberación de Tornasol da fortaleza de Bakhine. Despois de disfrazarse de funcionarios da Cruz Vermella, Tintín e Haddock conseguen sacar a Tornasol de prisión e fuxir con el de Borduria nun tanque. De volta aocastelo de Moulinsart, atópanse que Serafín Lampión trasladara alí a súa familia. Mentres tanto, Tornasol revela que se esqueceu levar os seus planos do dispositivo de ultrasóns con el a Xenebra, e que os deixara na casa todo o tempo, anuncia a súa intención de destruír os planos para que non se poidan usar para crear unha arma. [4] Haddock acende a súa cachimba coa intención de fumala, pero Tornasol úsaa para queimar os planos. A rabia de Haddock debido a que os planos literalmente se queiman na súa cara provocan que o xordo de Tornasol crea oír que Haddock ten escarlatina. Tornasol transmite isto a Lampión, que traslada á súa familia fóra do Moulinsart para evitar a contaxiosa enfermidade.

Lombo da edición en galego.

Nesta historia volve reflectirse a tensión e rivalidade existentes entre Sildavia e Borduria, como reflexo da situación vivida entre os bloques comunista e capitalista nesa época.

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]