Os xarutos do faraón

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Os xarutos do faraón é o cuarto álbum da serie As aventuras de Tintín, escrita e dirixida polo autor belga Hergé.

Características[editar | editar a fonte]

A historia publicouse primeiro nas páxinas de Le Petit Vingtième, suplemento infantil de aparición semanal do xornal Le Vigntième Siècle, entre o 8 de decembro de 1932 e o 8 de febreiro de 1934. Tamén en 1934 apareceu por primeira vez en álbum. En 1955 foi redibuxada e editada en cor. Orixinalmente levou o título de Tintín en Oriente.

Constitúe a primeira parte dunha aventura que prosegue no álbum seguinte, O Loto Azul. N' Os xarutos do faraón aparecen por primeira vez algúns personaxes destacados da serie, como Hernández e Fernández, Rastapopoulos e Oliveira dá Figueira.

Do mesmo xeito que os tres álbums anteriores (Tintín no país dos Soviets, Tintín en América e Tintín no Congo), consiste sobre todo nunha sucesión de peripecias sen relación entre si. A diferenza deles, con todo, por primeira vez Hergé confire certa unidade á trama mediante un elemento misterioso, os xarutos que dan título ao álbum. A historia reúne varios elementos típicos da literatura das revistas pulp: a maldición aos profanadores de tumbas, unha sociedade segreda e o misterio que envolve a identidade do xefe dunha banda de traficantes de opio.

O argumento está claramente influenciado polo descubrimento, en 1922, da tumba de Tutankamón polo arqueólogo Howard Carter.