A illa negra

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura

A illa negra
Título orixinalL'Île noire
Autor/aHergé
OrixeBélxica Bélxica
LinguaFrancés
ColecciónAs aventuras de Tintín
Xénero(s)Aventuras
EditorialCasterman
Data de pub.15 de abril de 1937 – 16 de xuño de 1938
FormatoSeriada en Le Petit Vingtième, con recompilación en álbum
Páxinas62
ISBNISBN 84-261-2018-0
Precedido porA orella rota
Seguido porO cetro de Ottokar
EditorEditorial Juventud
TraduciónValentín Arias López

A illa negra é un álbum creado por Hergé na súa serie as aventuras de Tintín. Aparece en Le Petit Vingtième entre abril de 1937 e xuño de 1938, editouse en branco e negro a finais de 1938 e reeditouse a cor en 1943, antes de ser redeseñado en 1966, dando lugar á versión actual. A primeira edición en galego foi en 1984 pola Editorial Juventud con tradución de Valentín Arias López.

Argumento[editar | editar a fonte]

Nun dos seus paseos, Tintín e Milú ven a un avión que parece ter problemas. Ao achegarse son atacados e o avión dáse á fuga. Tras reporse decátase que o avión estrelouse en Inglaterra.

Tintín vai a Inglaterra en busca dos seus agresores e acaba tras a pista do Doutor Müller ao que captura pero foxe iniciándose unha persecución. Durante a mesma, Tintín é perseguido por Hernández e Fernández que o cren culpable dun roubo nun tren.

Finalmente, seguindo a Müller, Tintín chega ao pobo escocés de Kitkoch onde se embarca rumbo a unha illa próxima onde se cre que hai un monstro (en clara alusión ao monstro do Lago Ness. A illa non é máis que a base dunha banda de falsificadores de diñeiro que usan a un gorila para escorrentar aos curiosos cos seus ruxidos amplificados. Tintín logra detér a toda a banda e leva ao gorila a un zoolóxico.

Reedición[editar | editar a fonte]

Na edición de 1966, Hergé rediseñou completamente o álbum a petición dos editores ingleses, que consideraron irreal a representación de Gran Bretaña. O editor (Methuen) notificoulle algúns erros e Hergé redibuxou o álbum completo seguindo as correccións que o seu colaborador Bob de Moor recompilou en Inglaterra, as escenas e os diálogos seguen sendo os mesmos, os conxuntos e accesorios enriquecéronse tanto en termos de detalles engadidos como na modernización de todos os obxectos (substituíndo por exemplo a locomotora de vapor por unha máquina eléctrica diésel ou unha bomba de man por un camión bomba). Pódese atopar certo desequilibrio entre o deseño moderno e Tintín, que aínda é o da década de 1930. De feito, a Illa Negra é o único álbum da serie que coñece tres versións diferentes.


Curiosidades[editar | editar a fonte]

  • Na primeira edición orixinal (1937) aparece unha televisión que é aínda un invento pouco estendido.
  • Na primeira reedición a cor en 1965 redúcese o número de pranchas a 62 que é o número que se mantén a partir dese momento.

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]