Gran Premio de Hungría de 1988

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Hungría Gran Premio de Hugría de 1988
Detalles da carreira
Carreira 10 de 16 no Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1988.
Trazado do circuíto de Hungaroring.
Trazado do circuíto de Hungaroring.
Data 7 de agosto de 1988
Nome oficial IV Pop 84 Magyar Nagydíj
Localización Hungaroring, Budapest, Hungría
Percorrido Percorrido permanente de carreira
4´014 km
Distancia 76 voltas, 305´064 km
Clima Asollado e cálido
Pole position
Piloto Flag of Brazil.svg Ayrton Senna McLaren-Honda
Tempo 1:27.635
Volta rápida
Piloto Francia Alain Prost McLaren-Honda
Tempo 1:30.639 na volta 51
Podio
Primeiro Flag of Brazil.svg Ayrton Senna McLaren-Honda
Segundo Francia Alain Prost McLaren-Honda
Terceiro Bélxica Thierry Boutsen Benetton-Ford

O Gran Premio de Hungría de 1988, foi unha carreira de Fórmula Un que disputouse o 7 de agosto de 1988, no circuíto de Hungaroring. Foi a décima carreira da tempada de 1988. A carreira, disputada sobre 76 voltas, gañouna Ayrton Senna, pilotando un McLaren - Honda, co seu compañeiro de equipo Alain Prost segundo e Thierry Boutsen terceiro nun Benetton - Ford. A vitoria, a sexta de Senna na tempada, levouno a igualar a puntos con Prost no campionato de pilotos.

Informe[editar | editar a fonte]

Clasificación[editar | editar a fonte]

A estreita e revirada pista de Hungaroring ofreceu unha oportunidade para que os coches con motor motor atmosférico contra os coches con motor turbo, e lograron sete das dez primeiras posicións na cualificación. Con todo, Ayrton Senna conseguiu a pole no seu McLaren - Honda, a súa oitava da tempada, impúxose ao Williams de Nigel Mansell por 0´1 segundos. Mansell pilotaba contra as recomendacións médicas, xa que tiña a varicela. Na segunda fila da grella estaban Thierry Boutsen no Benetton e Ivan Capelli no March, e na terceira fila estaban Alessandro Nannini no segundo Benetton e Riccardo Patrese no segundo Williams. O compañeiro de Senna Alain Prost só puido cualificarse sétimo, mentres que Gerhard Berger foi noveno no seu Ferrari, os dous separados polo segundo March de Maurício Gugelmin. Completando os dez primeiros estaba Alex Caffi no Dallara.

Carreira[editar | editar a fonte]

Mansell fixo unha boa saída e case se puxo por diante, pero Senna aferrouse á súa posición, e grazas á potencia superior do seu motor Honda adiantouse lixeiramente na recta principal para dirixirse á curva 1. Patrese tamén fixo un excelente inicio escalando de sexto a terceiro mentres que Prost era lento e só estaba noveno ao final da primeira volta. Capelli fixo unha gran saída e de feito case superou a Mansell na primeira curva antes de que o seu motor de súpeto avariouse e tivo que entrar en boxes logo de só 2 voltas para investigar o fallo de encendido. Na volta 12, Mansell perdeu carga aerodinámica cando corría detrás do McLaren e trompeou baixando ao 4º lugar, deixando a Senna defendendose dos ataques do outro Williams de Patrese. O italiano despois caeu de novo con problemas no motor, mentres que problemas similares aflixiron a Nannini.

Na volta 32, Prost subira ao 3º lugar detrás de Senna e Boutsen. Na volta 37, Mansell entrou a cambiar os pneumáticos, que estaban causandolle vibracións irregulares no coche. Prost pasou a Boutsen na volta 47 e saíu na persecución de Senna. Dúas voltas máis tarde, mentres que Senna preparabase a dobrar a Yannick Dalmas no Lola e Gabriele Tarquini no Coloni, Prost pasou os tres nun impresionante ataque na recta principal. Con todo, ía demasiado rápido e saíuse na primeira curva permitindo a Senna recuperar o liderado. Prost conseguiu a volta rápida da carreira, pero viuse obrigado a caer de novo debido as vibracións causadas por un coxinete da roda solto. Na volta 58 Mansell retirouse debido aos efectos da varicela. Posteriormente, admitiu que disputar a carreira de Hungría fora un erro, xa que a continuación viuse obrigado a perderse as dúas próximas carreiras. Boutsen acercouse a Prost, pero o francés seguiu diante e empuxou a Senna. Só había medio segundo de separación cando os dous McLaren cruzaron a liña de meta. Boutsen logrou o terceiro lugar no podio, incapaz de desafiar aínda máis debido a un escape roto. Berger, Gugelmin e Patrese completaron os puntos.

Clasificación[editar | editar a fonte]

Clasificación[editar | editar a fonte]

Pos Piloto Construtor Q1 Q2 Diferenza
1 12 Flag of Brazil.svg Ayrton Senna McLaren-Honda 1:30.422 1:27.635
2 5 Flag of the United Kingdom.svg Nigel Mansell Williams-Judd 1:30.151 1:27.743 +0.108
3 20 Bélxica Thierry Boutsen Benetton-Ford 1:30.780 1:27.970 +0.335
4 16 Italia Ivan Capelli March-Judd 1:32.675 1:28.350 +0.715
5 19 Italia Alessandro Nannini Benetton-Ford 1:29.779 1:28.493 +0.858
6 6 Italia Riccardo Patrese Williams-Judd 1:30.382 1:28.569 +0.934
7 11 Francia Alain Prost McLaren-Honda 1:29.589 1:28.778 +1.143
8 15 Flag of Brazil.svg Maurício Gugelmin March-Judd 1:35.237 1:29.099 +1.464
9 28 Austria Gerhard Berger Ferrari 1:31.192 1:29.244 +1.609
10 36 Italia Alex Caffi Dallara-Ford 1:32.887 1:29.891 +2.346
11 24 España Luis Pérez-Sala Minardi-Ford 1:33.494 1:30.103 +2.468
12 17 Flag of the United Kingdom.svg Derek Warwick Arrows-Megatron 1:32.514 1:30.185 +2.550
13 1 Flag of Brazil.svg Nelson Piquet Lotus-Honda 1:35.346 1:30.405 +2.770
14 18 Flag of the United States.svg Eddie Cheever Arrows-Megatron 1:32.589 1:30.908 +3.273
15 27 Italia Michele Alboreto Ferrari 1:32.304 1:31.052 +3.417
16 23 Italia Pierluigi Martini Minardi-Ford 1:33.597 1:31.123 +3.488
17 29 Francia Yannick Dalmas Lola-Ford 1:33.192 1:31.200 +3.565
18 22 Italia Andrea de Cesaris Rial-Ford 1:48.994 1:31.523 +3.888
19 2 Flag of Japan.svg Satoru Nakajima Lotus-Honda 1:34.194 1:31.646 +4.011
20 30 Francia Philippe Alliot Lola-Ford 1:33.132 1:31.719 +4.084
21 3 Flag of the United Kingdom.svg Jonathan Palmer Tyrrell-Ford 1:34.001 1:31.741 +4.106
22 31 Italia Gabriele Tarquini Coloni-Ford 1:35.991 1:32.160 +4.525
23 14 Francia Philippe Streiff AGS-Ford 1:32.973 1:32.265 +4.630
24 26 Flag of Sweden.svg Stefan Johansson Ligier-Judd 1:34.843 1:32.342 +4.707
25 25 Francia René Arnoux Ligier-Judd 1:35.685 1:32.477 +4.842
26 33 Italia Stefano Modena EuroBrun-Ford 1:35.389 1:32.614 +4.979
NSC 32 Flag of Argentina.svg Oscar Larrauri EuroBrun-Ford 1:35.990 1:32.987 +5.352
NSC 10 Alemaña Bernd Schneider Zakspeed 1:36.716 1:33.357 +5.722
NSC 4 Flag of the United Kingdom.svg Julian Bailey Tyrrell-Ford 1:35.693 1:33.694 +6.059
NSC 9 Italia Piercarlo Ghinzani Zakspeed 1:36.223 1:34.701 +7.066
NSCP 21 Italia Nicola Larini Osella

Carreira[editar | editar a fonte]

Pos Piloto Construtor Voltas Tempo/Retirada Grella Puntos
1 12 Flag of Brazil.svg Ayrton Senna McLaren-Honda 76 1:57:47.081 1 9
2 11 Francia Alain Prost McLaren-Honda 76 + 0.529 7 6
3 20 Bélxica Thierry Boutsen Benetton-Ford 76 + 31.410 3 4
4 28 Austria Gerhard Berger Ferrari 76 + 1:28.670 9 3
5 15 Flag of Brazil.svg Maurício Gugelmin March-Judd 75 + 1 volta 8 2
6 6 Italia Riccardo Patrese Williams-Judd 75 + 1 volta 6 1
7 2 Flag of Japan.svg Satoru Nakajima Lotus-Honda 73 + 3 voltas 19
8 1 Flag of Brazil.svg Nelson Piquet Lotus-Honda 73 + 3 voltas 13
9 29 Francia Yannick Dalmas Lola-Ford 73 + 3 voltas 17
10 24 España Luis Pérez-Sala Minardi-Ford 72 + 4 voltas 11
11 33 Italia Stefano Modena EuroBrun-Ford 72 + 4 voltas 26
12 30 Francia Philippe Alliot Lola-Ford 72 + 4 voltas 20
13 31 Italia Gabriele Tarquini Coloni-Ford 71 + 5 voltas 22
Ret 17 Flag of the United Kingdom.svg Derek Warwick Arrows-Megatron 65 Freos 12
Ret 5 Flag of the United Kingdom.svg Nigel Mansell Williams-Judd 60 Piloto indisposto 2
Ret 18 Flag of the United States.svg Eddie Cheever Arrows-Megatron 55 Freos 14
Ret 27 Italia Michele Alboreto Ferrari 40 Eléctrico 15
Ret 25 Francia René Arnoux Ligier-Judd 32 Motor 25
Ret 22 Italia Andrea de Cesaris Rial-Ford 28 Palier 18
Ret 19 Italia Alessandro Nannini Benetton-Ford 24 Temperatura 5
Ret 36 Italia Alex Caffi Dallara-Ford 22 Motor 10
Ret 26 Flag of Sweden.svg Stefan Johansson Ligier-Judd 19 Acelerador 24
Ret 23 Italia Pierluigi Martini Minardi-Ford 8 Colisión 16
Ret 14 Francia Philippe Streiff AGS-Ford 8 Colisión 23
Ret 16 Italia Ivan Capelli March-Judd 5 Motor 4
Ret 3 Flag of the United Kingdom.svg Jonathan Palmer Tyrrell-Ford 3 Motor 21
NSC 32 Flag of Argentina.svg Oscar Larrauri EuroBrun-Ford
NSC 10 Alemaña Bernd Schneider Zakspeed
NSC 4 Flag of the United Kingdom.svg Julian Bailey Tyrrell-Ford
NSC 9 Italia Piercarlo Ghinzani Zakspeed
NSCP 21 Italia Nicola Larini Osella
Fonte:[1]

Posicións logo da carreira[editar | editar a fonte]

  • Nota: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. "1988 Hungarian Grand Prix". formula1.com. Arquivado dende o orixinal o 18 de xaneiro de 2015. Consultado o 23 de decembro de 2015. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]


Carreira anterior:
Gran Premio de Alemaña de 1988
Campionato Mundial de Fórmula 1 da FIA
Temporada 1988
Carreira seguinte:
Gran Premio de Bélxica de 1988
Carreira anterior:
Gran Premio de Hungría de 1987
Gran Premio de Hungría Carreira seguinte:
Gran Premio de Hungría de 1989