Ernesto Guerra da Cal

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Ernesto Guerra da Cal
Nacemento 19 de decembro de 1911
Lugar Ferrol, Galicia Galiza
Falecemento 28 de xullo de 1994
Lugar Lisboa, Portugal Portugal
Nacionalidade Galicia Galego
Flag of the United States.svg Estadounidense
Ocupación Filólogo e escritor

Ernesto Román Laureano Pérez Guerra, máis coñecido como Ernesto Guerra da Cal, nado en Ferrol o 19 de decembro de 1911 e finado en Lisboa o 28 de xullo de 1994, foi un filólogo e escritor galego.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Placa rúa Ernesto Guerra da Cal en Ferrol.

Nacido en Ferrol, tras a temperá morte do seu pai, a súa nai trasládase a Madrid para retomar os seus estudos na Escola Superior Normal, deixándoo a el e o seu irmán ao cargo da familia de Quiroga, Lugo, vila onde pasa a súa infancia e coa que conservará sempre unha fonda ligazón sentimental.

Cando conta con apenas 11 anos a súa nai obtén praza de mestra en Madrid, e leva a ambos os fillos con ela. Ernesto vivirá na capital entre os once e os vinte e cinco anos. Nela cursa o bacharelato e a carreira de Filosofía e Letras, ao tempo que comeza a desenvolver unha certa conciencia política que o leva a participar das protestas estudantís contra a ditadura de Miguel Primo de Rivera, sendo detido varias veces. Tamén entra en contacto coa vida intelectual da capital, asistindo ás sesións do Ateneo e entrando en contacto con algunhas figuras destacadas. No ano 1931 coñece a Federico García Lorca, persoa coa que vai ter unha grande amizade e coa que compartirá a ideoloxía republicana. Nos primeiros anos da Segunda República Española, ambos acudirán xuntos a diversas tertulias da capital, tanto as da Casa de las Flores, organizadas por Pablo Neruda, como as do Café Regina, de carácter galeguista. Guerra da Cal asistirá tamén á fundación de La barraca, o grupo teatral de Lorca, e porá a este en relación con algúns intelectuais galegos, destacadamente con Eduardo Blanco Amor. A relación entre ambos está tamén no transfondo da composición do seu libro Seis poemas galegos, do que Guerra da Cal actuaría como un dos incitadores e como puntual auxilio lingüístico.

Cando comeza a Guerra Civil española, Ernesto vai combater do lado republicano formando parte das Milicias Gallegas. No 1937 aparece na revista Nova Galiza, o seu poema Mariñeiro fusilado, a súa primeira publicación literaria. En 1939, a derrota republicana sorpréndeo en Nova York, cumprindo unha misión para o goberno da República. Ficará exiliado na cidade norteamericana, onde nos primeiros anos entra en contacto novamente con Castelao e outros exiliados.

Nos Estados Unidos vai desenvolver unha frutífera carreira académica. Primeiro ocupará a cátedra de Linguas e Literaturas Románicas, e despois será director do Departamento de Español e Portugués do Washington Square College. Neses anos publica Língua e estilo de Eça de Queirós (1954), un dos estudos máis importantes sobre o autor portugués. En 1956 colabora tamén no Dicionário de Literatura Portuguesa, Brasileira e Galega de Jacinto do Prado Coelho, encargándose das entradas referidas á literatura galega. Tamén neses anos desenvolve a creación literaria, dando ao prelo libros de poemas como Lúa de além-mar (1959), Poemas (1961), Rio de sonho e tempo (1962) ou Motivos de eu (1966).

Ao adoptar a nacionalidade estadounidense, no ano 1954 adopta tamén legalmente o nome de Ernesto Guerra da Cal, aplicando as regras anglosaxoas de formación de nomes, nas que o apelido da nai vai en primeiro lugar.

No ano 1977, xa xubilado, pasará a vivir en Estoril, Portugal. Neses anos publica, entre outros libros, os poemarios Futuro inmemorial (1985), Deus, tempo, morte, amor e outras bagatelas (1987), Espelho cego (1990) e Caracol ao Pôr-do-Sol.

É de destacar, tanto na súa traxectoria académica como literaria, o firme compromiso, político e ortográfico, coa unidade da lingua galego-portuguesa e co espazo da lusofonía.

Morre en xullo do ano 1994, en Lisboa, cidade na que está enterrado.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]