Vel’s Parnelli Jones Racing

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Flag of the United States.svg Parnelli
Nome completo Vel's Parnelli Jones Racing
Bandeira Estados Unidos de América Estados Unidos
Baseada en
Tempadas en activo 3 (1974-1976)
Número de pilotos
Debut Gran Premio de Canadá de 1974
Carreiras 16 [1]
Campionatos de Construtores 0
Campionatos de Pilotos 0
Vitorias 0
Pole positions 0
Voltas Rápidas 1
Puntos totais 6
Derradeiro GP Gran Premio do oeste dos Estados Unidos de 1976

Vel's Parnelli Jones Racing, coñecido simplemente como Parnelli ou VPJ, foi un construtor de automóbiles e un equipo de carreiras dos EUA. O equipo formouse en 1969 polo ex piloto de USAC Parnelli Jones e o seu socio de negocios Velko "Vel" Miletich. Parnelli inicialmente só participaba en carreiras da USAC, onde o éxito non tardou en chegar, o seu piloto Al Unser gañou a carreira de Indianapolis 500 en 1970, pilotando un coche VPJ Lola, logo de liderar 190 das 200 voltas da carreira. Unser repetiu o triunfo na Indy 500 e engadiu o título do Campionato Nacional da USAC o ano seguinte.

Historia[editar | editar a fonte]

Parnelli asegurou os servizos do exdeseñador de Team Lotus Maurice Philippe e do piloto Mario Andretti para as carreiras da USAC na década de 1970, e en 1974 decidiu participar nas carreiras de Fórmula 1, con apoio financeiro do fabricante de pneumáticos Firestone. Logo dunha breve incursión na Fórmula Un ao final da tempada 1974, Vel Parnelli Jones montou unha tempada completa en 1975. O seu coche Parnelli VPJ4 debe moito ao deseño de Philippe do Lotus 72. Apareceu, nas carreiras de América do Norte a finais da tempada 1974 e desenvolveuse gradualmente durante 1975. A decisión de Firestone de abandonar as carreiras a finais de 1974 significou perder un socio importante. Jones foi incapaz de atopar un patrocinador substituto e pese as melloras introducidas no coche, o equipo só participou en tres carreiras na tempada de 1976. Andretti enterouse do futuro do equipo de Fórmula Un polo xornalista Chris Economaki, mentres se sentaba no coche na grella do Gran Premio de Long Beach. Isto levou a algúns enfrontamentos entre Andretti e Jones, e Andretti volveu a Lotus para o resto da tempada. En total, Vel Parnelli Jones participou en 16 Grandes Premios e anotou 6 puntos para o campionato.

Coincidindo coa súa aventura na Fórmula Un, VPJ estaba desenvolvendo unha versión turboalimentada do lendario motor V8 do Cosworth DFV de Fórmula Un, sobre a base da súa experiencia nos dous anos anteriores. Foi desenvolvido nas súas instalacións de Torrance, California, baixo a dirección do construtor de motores Larry Slutter e o enxeñeiro "Chickie" Hirashima. O coche debutou no circuíto en 1975 nunha versión Indy modificada do chasis Parnelli de Fórmula Un, aínda que non correu con regularidade ata finais de 1976. Este proxecto privado foi rapidamente adoptado para si por Cosworth, e o motor Parnelli evolucionou no igualmente lendario Cosworth DFX, un motor que chegaría a gañar varias carreiras das 500 Millas de Indianápolis e o campionato USAC / CART entre 1978 e 1987.

Resultados completos na Fórmula Un[editar | editar a fonte]

(key) (resultadoss en cursiva indican volta rápida)

Ano Chasis Motor Pneu. Pilotos 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 Puntos Pos.
1974 Parnelli VPJ4 Ford Cosworth DFV
V8
F ARX BRA RSA ESP BEL MON SWE NED FRA GBR ALE AUT ITA CAN USA 0 NC
Flag of the United States.svg Mario Andretti 7 DSC
1975 Parnelli VPJ4 Ford Cosworth DFV
V8
F
G
ARX BRA RSA ESP MON BEL SWE NED FRA GBR ALE AUT ITA USA 5 10º
Flag of the United States.svg Mario Andretti Ret 7 17 Ret Ret 4 5 12 10 Ret Ret Ret
1976 Parnelli VPJ4B Ford Cosworth DFV
V8
G BRA RSA USW ESP BEL MON SWE FRA GBR ALE AUT NED ITA CAN USA XPN 1 13º
Flag of the United States.svg Mario Andretti 6 Ret

Notas[editar | editar a fonte]

  • Lyons, P. 2007. Keeping up with the Jones. Motor Sport. LXXXIII/1 (January 2007), 52-59

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Vel’s Parnelli Jones Racing
Jordan F1 icon.png
A Galipedia ten un portal sobre: