Brahmagupta
Brahmagupta (ब्रह्मगुप्त) (Bhinmal, Raxastán, 589 – 668) foi un matemático e astrónomo indio.
Viviu a maior parte da súa vida en Bhillamala (actual Bhinmal) no imperio de Harsha. Debido a iso, Brahmagupta é frecuentemente denominado Bhillamalacarya, "o profesor de Bhillamala Bhinmal".
Foi o director do observatorio astronómico de Ujjain, o máis antigo e importante da India na súa época, e durante a súa estadía alí escribiu catro libros sobre matemática e astronomía: Brahmasphutasiddhanta, Cadamekela, Durkeamynarda e Khandakhadyaka.
Brahmagupta está considerado como o pai da aritmética, da álxebra e da análise numérica. A aritmética moderna usada actualmente espallouse pola India e por Arabia e, de alí, pasou a Europa. Inicialmente coñecíase como Al Hind (en árabe) e como De Numero Indorum (en latín). De Numero Indorum significa "método dos indios" e converteuse na aritmética usual, substituíndo os numerais romanos e os métodos baseados no ábaco. A adición, a subtracción, a división e outras operacións fundamentais usando numerais árabes apareceron na súa obra Brahmasputhasiddhanta (628).
O seu traballo tivo un impacto significativo nas construcións matemáticas. Brahmagupta popularizou o concepto do cero (na súa obra aparece por primeira vez esta noción[1].) e definiu regras para a aritmética con números negativos en termos moi parecidos aos da matemática moderna. A maior diverxencia é que Brahmagupta intentou definir a división por cero, considerada inexistente na matemática moderna. A súa definición de cero como un número era adecuada, excepto que consideraba 0/0 igual a 0, considerándose actualmente que esa cantidade non pode definirse.
En 628, Brahmagupta proporcionou a primeira solución xeral para a ecuación de segundo grao:
Que é equivalente a:
Está considerado como o máis grande dos matemáticos da época.
