A-League

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
A-League
A-League logo
Fundación 2004
Rexión Australia Australia
Flag of New Zealand.svg Nova Zelandia
Equipos 10
Actual campión Central Coast Mariners
Emisión en TV Fox Sports Australia, Fox Soccer Channel e Sky Sports (Reino Unido e Nova Zelanda)
Sitio web A-League.com.au
Soccerball current event.svg A-League 2013-14

A A-League (coñecida como Hyundai A-League por motivos de patrocinio) é a máxima categoría de fútbol en Australia, equivalente á primeira división doutros países. Foi fundada no 2004 establecendo a súa temporada inicial en 2005-2006, e adoita celebrarse nos meses de primavera e verán.

A liga está composta por once equipos das cidades e rexións. Nove representan ás localidades de maior importancia en Australia, ademais hai un equipo que representa a Nova Zelandia.[1] Xógase unha tempada regular, e ao término da mesma, os seis primeiros loitan polo campionato. Por iso hai campión da temporada regular (premier) e campión absoluto.[2]

Inicialmente na OFC, desde o año 2007 está adscrita á Confederación Asiática de Fútbol e os campións xogan as competicións internacionais da zona de Asia.

Formato[editar | editar a fonte]

Partido de fútbol entre Perth Glory e North Queensland Fury, da temporada 2009/10.

A tempada da liga australiana celébrase desde agosto ata abril, coincidindo coa primavera e verán austrais, e conta coa participación de 10 equipos. Primeiro celébrase unha tempada regular, onde todos os clubs enfróntanse entre si en 27 xornadas, tres roldas a ida e volta. Outórganse tres puntos pola vitoria, un polo empate e ningún se se cae derrotado. Ao termo desta fase, os seis mellores pasan a unha eliminatoria polo título.

No play-off polo título, os dous primeiros equipos da fase regular compiten en dúas roldas, e o vencedor convértese en finalista, mentres que o perdedor deberá disputar unha semifinal. Por outra banda, do terceiro ao sexto equipo enfróntanse en roldas preliminares eliminatorias, e o vencedor pasa á semifinal. O gañador dese partido é o segundo finalista. A final (Grand Final) é a partido único nun campo neutral, e o seu vencedor proclámase campión da A-League. En canto á clasificación para competicións internacionais, o campión da tempada regular e o campión da A-League obteñen unha praza para a fase de grupos da Liga de Campións da AFC, mentres que o segundo clasificado da fase regular consegue outra, a partir da fase preliminar.

A A-League é a única liga de fútbol profesional de Australia. En 2012, a Federación comezou a debater a creación dunha segunda categoría e o establecemento de promocións, aínda que esta idea non se desenvolveu aínda. Por baixo atópanse os campionatos estatais de Nova Gales do Sur, Vitoria, Queensland, Australia Meridional, Australia Occidental e Territorio da Capital Australiana.

Límite salarial[editar | editar a fonte]

Os equipos da A-League teñen un límite salarial. Na tempada 2010/11 foi de 2,35 millóns de dólares australianos, mentres que o salario mínimo foi de 46.215 dólares. Para atraer futbolistas consagrados, existen dúas excepcións nas que non se aplica: unha é o "xogador franquía" (marquee player), maior de 23 anos e sen ningunha limitación no seu soldo, e a outra é o "xogador franquía sub-23", que pode cobrar ata 150.000 dólares máis que o resto. Cada equipo ten unha praza para un estranxeiro, un australiano e un xuvenil.

Os persoais deberán estar formadas por un mínimo de 20 futbolistas e un máximo de 23.[3] Os futbolistas deberán ser australianos (ou neozelandeses no caso do Wellington Phoenix), pero poden inscribirse ata cinco estranxeiros. Existe unha praza extra para foráneos que desenvolveron a súa carreira en Australia, e polo tanto hanse naturalizado. Ademais, debe haber polo menos tres futbolistas menores de 20 anos.

Clubs[editar | editar a fonte]

A liga está composta por 10 equipos que compiten nunha única división. Nove son de Australia, mentres que un está situado en Nova Zelandia. Os clubs funcionan como franquías controladas polos seus propietarios, tal e como sucede noutras competicións nacionais como a Australian Football League (fútbol australiano).

Historicamente, a A-League mantivo un sistema de participación pechada sen ascenso e descenso. A Federación de Fútbol de Australia é o organizador, que pode incorporar novas franquías ou expulsar da competición a aquelas que non cumpran unha serie de requisitos. Aínda que nun principio intentouse manter un equilibrio territorial para a incorporación de equipos, a A-League permitiu segundos clubs en Sydney e Melbourne, as cidades máis poboadas do país.

Map of Australia and New Zealand.png
Equipo Ciudad Fundación Estadio Capacidade Debut
Adelaide United Adelaida (Australia Meridional) 2003 Hindmarsh Stadium 17.000 2005-06
Brisbane Roar Brisbane (Queensland) 1957 Lang Park 52.500 2005-06
Central Coast Mariners Gosford (Nova Gales do Sur) 2004 Central Coast Stadium 20.119 2005-06
Melbourne Heart Melbourne (Victoria) 2008 AAMI Park 30.050 2010-11
Melbourne Victory Melbourne (Victoria) 2004 AAMI Park 30.050 2005-06
Newcastle Jets Newcastle (Nova Gales do Sur) 2000 Newcastle International Sports Centre 33.000 2005-06
Perth Glory Perth (Australia Occidental) 1995 Perth Oval 20.000 2005-06
Sydney FC Sydney (Nova Gales do Sur) 2004 Sydney Football Stadium 45.500 2005-06
Wellington Phoenix Wellington (Nova Zelandia) 2007 Estadio Westpac 36.000 2007-08
Western Sydney Wanderers FC Sydney (Nova Gales do Sur) 2012 Parramatta Stadium 21.487 2012-13

Equipos desaparecidos[editar | editar a fonte]

Equipo Cidade Fundación Desaparición
New Zealand Knights Auckland (Nova Zelandia) 1998 2007
North Queensland Fury Townsville (Queensland) 2009 2011
Gold Coast United Gold Coast (Queensland) 2009 2012

Historia[editar | editar a fonte]

Antecedentes da liga profesional[editar | editar a fonte]

Australia non contou cun campionato nacional de fútbol ata 1977, cando a Federación do país (entón chamada Soccer Australia) impulsou a creación da National Soccer League (NSL). Antes da súa existencia, os clubs de fútbol xogaban en torneos estatais. A liga nacional tivo un desenvolvemento moi complicado polo estado deste deporte no país, minoritario ante outros como o fútbol australiano ou o rugby, e implementou distintos sistemas para atraer ao público. Aínda que nas primeiras tempadas organizouse unha división única, en 1984 pasouse a un modelo de dúas conferencias, para recuperar o primeiro sistema tres anos despois. Do mesmo xeito, en 1989 empezouse a xogar nos meses do verán austral, para non coincidir coas principais competicións profesionais.

A pesar de todos os esforzos, moitos participantes da National Soccer League non tiveron continuidade e regresaron ás ligas estatais, ou ata desapareceron. A maioría dos clubs australianos estaban establecidos nas cidades máis poboadas, e gardaban estreitos vínculos con comunidades inmigrantes como a italiana ou a grega, o que complicaba a identificación do afeccionado medio con calquera outra entidade. Doutra banda, a maioría de futbolistas australianos prometedores abandonaban o país sen desenvolver a súa carreira en clubs nacionais, polo que o nivel da NSL decreceu. Deste xeito, a asistencia aos estadios e as audiencias por televisión da NSL nunca foron demasiado altas.

Creación da A-League[editar | editar a fonte]

Cando o máximo organismo do fútbol nacional reconverteuse na Federación de Fútbol de Australia en 2003, comezouse a traballar nunha nova liga profesional que substituíse á National Soccer League. Os seus obxectivos serían aumentar o número de afeccionados, aumentar a competitividade da selección australiana e converter ao fútbol nun dos principais deportes do país. A liga chamouse A-League, e presentouse en sociedade en 2004.

A nova liga australiana adoptou un sistema de franquías, onde a Federación Australiana era a encargada de aceptar participantes ou excluílos se incumprían unhas condicións. Os novos clubs non terían ningunha vinculación coas comunidades inmigrantes, e procuraríase evitar a concentración de varias entidades nunha mesma zona de influencia. Nas súas primeiras tempadas, procurouse que só houbese un club por cidade. Ademais, estableceuse un límite salarial, de xogadores e de estranxeiros para evitar problemas económicos.

Na súa primeira tempada, a A-League contou con sete clubs australianos e un neozelandés, grazas a un acordo coa Asociación de Fútbol de Nova Zelandia. Só catro equipos da National Soccer League puideron inscribirse: Adelaide United, New Zealand Knights, Newcastle Jets e Perth Glory. Creáronse catro novas franquías: tres nas principais cidades do país Melbourne Victory (Melbourne), Sydney FC (Sydney) e Queensland Roar (Brisbane) e outra nunha zona de influencia, Central Coast Mariners (Costa Central de Nova Gales do Sur).

Para atraer ao público e achegar tanto a estrelas estranxeiras como a internacionais australianos, permitiuse que os equipos puidesen fichar a un xogador sen límite salarial. Deste xeito, chegaron veteranos como Archie Thompson, Dwight Yorke ou Ned Zelic, que ata entón desenvolveran a súa carreira no fútbol europeo. Ademais, desenvolveuse unha campaña publicitaria orzada en tres millóns de dólares australianos.

Desenvolvemento do torneo[editar | editar a fonte]

A A-League comezou na tempada 2005/06, coincidindo co verán austral. Meses antes disputouse un torneo preliminar, onde resultou vencedor Central Coast Mariners. Desde o seu ano inaugural, a liga contou cun sistema de tempada regular e unha fase final polo torneo, cunha gran final en campo neutral. O primeiro campión da A-League foi o Sydney FC. Aínda que nun principio estivo adscrita á Confederación de Fútbol de Oceanía, Australia ingresou na Confederación Asiática de Fútbol en 2006. O número de participantes mantívose ata a campaña 2007/08, cando New Zealand Knights retirouse da competición e foi substituído por Wellington Phoenix, unha franquía situada en Wellington que mantiña o mercado neozelandés.

A boa asistencia aos estadios e o seu éxito mediático propiciaron unha ampliación para 2009/10, con dúas franquías para o norte de Queensland e a Costa de Ouro e norte de Queensland. Con todo, os dous clubs non duraron máis de tres tempadas e terminaron desaparecendo por problemas económicos.[4] Por esta razón, a Federación cambiou a súa estratexia e permitiu segundos clubs nas cidades máis poboadas do país, como Melbourne (Melbourne Heart) e Sydney (Western Sydney Wanderers)

Palmarés[editar | editar a fonte]

Campións da A-League[editar | editar a fonte]

Por títulos[editar | editar a fonte]

Os xogadores do Newcastle Jets celebran a liga obtida na tempada 2007/08.
Equipo Campión Anos dos campionatos
Melbourne Victory

2

2006/07, 2008/09
Sydney FC

2

2005/06, 2009/10
Brisbane Roar

2

2010/11, 2011/12
Newcastle Jets

1

2007/08
Central Coast Mariners

1

2012/13


Por tempadas[editar | editar a fonte]

Tempada Campión
2005/06 Sydney
2006/07 Melbourne Victory
2007/08 Newcastle Jets
2008/09 Melbourne Victory
2009/10 Sydney FC
2010-11 Brisbane Roar
2011-12 Brisbane Roar
2012-13 Central Coast Mariners

Estatísticas de xogadores[editar | editar a fonte]

Actualizado a 5 de maio de 2012.

Partidos disputados[editar | editar a fonte]

Puesto Jugador Partidos
1 Flag of Australia.svg Matt Thompson 176
2 Flag of Australia.svg Alex Wilkinson 172
3 Flag of Australia.svg Clint Bolton 165
4 Flag of Australia.svg Travis Dodd 161
5 Flag of Australia.svg Danny Vukovic 152
6 Ulster banner.svg Terry McFlynn 150
7 Flag of Malta.svg John Hutchinson 148
8 Flag of Australia.svg Adam Kwasnik 144
9 Flag of Australia.svg Andrew Durante 142
10 Flag of Australia.svg Iain Fyfe 141
(En cursiva, xogadores que seguen en activo.
En negrita, xogadores que seguen na A-League).

Máximos goleadores[editar | editar a fonte]

Posto Xogador Goles
1 Flag of New Zealand.svg Shane Smeltz 66
2 Flag of Australia.svg Archie Thompson 60
3 Flag of the Netherlands.svg Sergio van Dijk 50
4 Flag of Australia.svg Daniel Allsopp 42
5 Flag of Australia.svg Alex Brosque 38
6 Flag of Costa Rica.svg Carlos Hernández 36
7 Flag of Australia.svg Matt Simon 36
8 Flag of Australia.svg Sasho Petrovski 36
9 Flag of Australia.svg Adam Kwasnik 35
10 Flag of Australia.svg Travis Dodd 34
(En cursiva, xogadores que seguen en activo.
En negriña, xogadores que seguen na A-League).

Notas[editar | editar a fonte]